Plac zabaw

Matki i ich pociechy - czy na tym można oprzeć fabułę thrillera? O tak, bo my matki potrafimy walczyć jak lwice, gdy naszym dzieciom dzieje się krzywda. I cóż, prawda jest taka, że pod wpływem emocji nie zawsze jesteśmy obiektywne w ocenie sytuacji. Najczęściej to cały otaczający świat jest winny, a nie nasza kochana córka czy syn. W „Placu zabaw” Anna Bailey udowadnia, że w codzienności rodzą się największe dramaty. Bo matki w obliczu zagrożenia potrafią stracić z oczu granice tego, co słuszne, a co już niszczy innych. A jeszcze bardziej niebezpieczne są w grupie. Wtedy zaczyna się bezwzględna rywalizacja i polowanie na czarownice. Nancy i jej córka Lara przyjeżdżają do niewielkiej, malowniczej miejscowości, by zacząć życie od nowa. Dom nad jeziorem ma być azylem, miejscem spokoju po trudnych miesiącach. Ale nowy początek szybko zamienia się w pole bitwy, bo tutaj nawet dziecięce przyjaźnie stają się walutą, a czat klasowych matek to arena pełna walki, złośliwości i oskarżeń. Szpilek wbijanych subtelnie, insynuacji i zarzutów rzucanych prosto z mostu. Prawdziwe gniazdo żmij. Ależ porwał mnie klimat tej powieści! Napięcie rosło z każdą chwilą i z bijącym sercem wypatrywałam, co przyniesie kolejna strona. Jak to się skończy? Czy dojdzie do tragedii? A może przyjdzie otrzeźwienie i uda się jej uniknąć? Jednak małe kłamstwa zaczynają żyć własnym życiem, a uprzedzenia i zazdrość rosną jak kula śniegowa. Autorka świetnie pokazuje, jak łatwo społeczność może zamienić się w tłum gotowy kogoś ukamienować. I jak cienka jest granica między obroną własnego dziecka a potrzebą udowodnienia swojej racji za wszelką cenę. „Plac zabaw” to historia, która budzi emocje tym silniejsze, że może przydarzyć się każdemu z nas. Ot tak, od jednego słowa, jednego nieporozumienia, jednego zazdrosnego spojrzenia. Pokazuje, jak łatwo jest wyrządzić krzywdę i jak trudno odzyskać czyjeś zaufanie. To opowieść o tym, że toksyczne ambicje rodziców mogą być groźniejsze niż dziecięce konflikty i - co uzmysławia nam zakończenie - że czasem prawda jest dużo bardziej skomplikowana, niż chcielibyśmy wierzyć. Przeczytajcie i osądźcie sami, czy porównanie klimatu tej powieści do gniazda żmij jest trafne. Moim zdaniem jest wręcz idealne, bo roi się w niej od syczących szeptów, ukrytych jadowitych spojrzeń i matczynej gotowości do ataku. I właśnie w tej zatrutej codzienności, w zwyczajnym życiu, w relacjach matek i dzieci, które w obliczu zagrożenia stają się bardziej drapieżne niż same potrafią sobie wyobrazić, tkwi największa siła tego thrillera. I przyznam szczerze, że ten klimat absolutnie mnie porwał, a książkę czytałam z wypiekami na twarzy!

Ocena: 4/5 Gatunek: lekki thriller obyczajowy Motywy: przeprowadzka matki z córką, małomiasteczkowe sekrety, szkolne nękanie, konflikty między uczennicami . Jeśli sądzicie, że najwięcej dram toczy się w świecie polityki albo showbizu, to chyba nigdy nie zaglądaliście na szkolny plac zabaw. Michelle Frances w swojej powieści udowadnia, że za huśtawkami, zjeżdżalniami i karuzelami (!) kryje się prawdziwy front walki - zamiast żołnierzy mamy tu jednak rodziców i ich pociechy, a ich bronią są podszyte rywalizacją pasywno-agresywne pogaduszki i wredne zachowania. Wspaniale się obserwuje, jak rodzicielskie ambicje, ukryte kompleksy i drobne złośliwości eskalują szybciej niż zdążysz mrugnąć. Bohaterowie są barwni, niektórzy na maksa irytujący, a fabuła momentami przypomina serial dramatyczno-komediowy. Napięcie rośnie, pojawiają się brudne sekrety, a Ty nie możesz się oderwać, bo wciąż czekasz, co jeszcze autorka wyciągnie z tego pozornie banalnego otoczenia. Ton powieści jest lekki, z przymrużeniem oka, choć nie brakuje też momentów poważniejszych, skłaniających do refleksji nad małostkowością ludzi i ich talentem do kreowania problemów z odwłoka. "Plac zabaw" to książka, którą czyta się błyskawicznie, z zainteresowaniem i lekkim uśmiechem, bo podczas lektury czasami myślisz: „o matko, to brzmi jak nasza klasowa grupa na Whatsappie"!). Jeśli macie ochotę na lekką powieść, która łączy dramat z thrillerem i potrafi zaskoczyć w ostatnim rozdziale, to trafiliście idealnie.