Plan doskonały

Czy doskonały plan istnieje? Czy knując misternie swoje dalsze poczynania, obmyślając skrupulatnie każdy swój krok mamy szansę przewidzieć również potknięcia? Ania, mimo młodego wieku, ma głowę pełną marzeń i ambitnych planów. Dotychczasowe życie na wsi nie jest szczytem jej pragnień, dlatego też z niepohamowaną radością wyjeżdża do Krakowa, by rozpocząć studia i rozwinąć skrzydła, żyjąc na własnych zasadach. Swój misternie uknuty plan realizuje krok po kroku. Ostrożność pozwala zachować pozory, ładna twarz i zgrabna figura pomagają osiągnąć to, co pozornie niemożliwe. Czy próżność, kłamstwa, manipulacja to najlepsza droga do bycia niezależną? Czy plan Ani przewiduje też konsekwencje? „Plan doskonały” Izabelli Frączyk to powieść przedstawiająca obraz dziewczyny marzącej o dostanym, luksusowym życiu, którego nigdy nie miała. Główna bohaterka nie wzbudza sympatii czytelnika. Nie ma skrupułów, działa w myśl zasady „po trupach do celu”, brnie w kłamstwach, a przy tym słodko się uśmiecha, byle by tylko osiągnąć to, czego pragnie. Buduje solidny zamek na piasku, choć początkowa sielanka nie zapowiada nieprzewidzianych zdarzeń, z czasem pięknie wykreowane życie zaczyna się rozpadać. Czy nadejdzie fala, która zrówna z ziemią tę wątłą budowlę? Jak daleko Ania się posunie? Czy zrozumie, że nie da się budować szczęścia na fałszu? Poczynania głównej bohaterki wywoływały we mnie negatywne emocje. Przeraża mnie myśl, że takie rzeczy dzieją się naprawdę obok nas, choć często nie jesteśmy tego świadomi. Postępowanie Ani wywołuje wiele przemyśleń, a czytelnik niejednokrotnie zastanawia się nad tym, gdzie znajduje się granica przyzwoitości. Książkę czyta się bardzo szybko, za sprawą wielu zwrotów akcji. Lektura na jeden, góra dwa wieczory. Czy warto po nią sięgnąć? Moim zdaniem tak! "Nikt nie jest ani tak doskonały, ani tak cwany, żeby cwańszy nie mógł być ktoś"

Bardzo lubię odkrywać nowych Autorów. Tym razem dużym pozytywnym zaskoczeniem okazała się Izabella Frączyk i jej najnowsza powieść w stylu new adult „Plan doskonały”. Warto zwrócić uwagę przede wszystkim na barwną okładkę i wydanie limitowane. Barwione brzegi książki utrzymane w kolorystyce okładki naprawdę robią wrażenie. Główną bohaterką jest Ania, która wraz ze swoją Mamą mieszka na wsi pod Nowym Sączem u bogatej cioci i wujka wraz ze swoją kuzynką Irminą. Pomimo tego, iż to właśnie dzięki nim jej Mama będąc z nią w ciąży otrzymała schronienie i pomoc w jej wychowaniu Ania ciągle czuje się nie na miejscu. Dziewczyna jest ładna, inteligentna i bardzo przebiegła. Ma na swoje życie „plan doskonały” i dostając się na wymarzone studia w Krakowie w końcu ma możliwość go zrealizować. Jednak “Nikt nie jest ani tak doskonały, ani tak cwany, żeby cwańszy nie mógł być ktoś” i nie wszystko pójdzie po jej myśli... Autorka miała naprawdę fajny i dosyć ciekawy pomysł na fabułę. Główna bohaterka wielu czytelników swoją jadowitością i bezwzględnością w dążeniu do celu wręcz odtrąca. Mi jej jest najzwyczajniej w świecie żal, gdyż mając przed oczami pogoń za pieniędzmi, które według niej są najważniejsze, traci tak naprawdę to, co najpiękniejsze. Beztroskie chwile, motyle w brzuchu i możliwość cieszenia się z najprostszych rzeczy....bo przecież to one są w życiu najważniejsze. Jest to moje pierwsze spotkanie z twórczością Autorki, ale z pewnością nie ostatnie.

„Plan doskonały” autorstwa Izabelli Frączyk to książka, która mocno odbiega od tego z czego dała nam się poznać Autorka. Fabuła opiera się o ciągłe intrygi i knucia głównej bohaterki, której szczerze… nienawidzę. Tak, nienawidzę. Nie znoszę perfidnego zachowania Anny i „wartości”, którymi kobieta kierowała się w swoim życiu. Jednak pomimo, że bohaterka wzbudzała we mnie tak negatywne uczucia to powieść czytała, czytałam, czytałam i nie chciałam jej odłożyć na bok. Dosłownie wkręciłam się w fabułę do tego stopnia, że przeczytałam ją w jedną noc i sądzę, że gdyby Anna nie wzbudzała we mnie tak negatywnych emocji to książka nie wciągnęłaby mnie do tego stopnia. Bohaterowie są naprawdę bardzo dobrze wykreowani. Każdy z nich jest niezwykle realny, pełen emocji które Czytelnik może odczuwać całym sobą. Są to postacie, które śmiało moglibyśmy spotykać na ulicy i zapewne jednych byśmy lubili, a innych wręcz przeciwnie. Podoba mi się, że Autorka niejednokrotnie zmusza nas do zastanowienia gdzie jest granica pomiędzy manipulacją, egoizmem, a walką o siebie. Pozostawia przestrzeń do zastanowienia się, że czy warto za wszelką cenę iść po trupach do celu i jakie konsekwencje może to za sobą nieść. Jednak najważniejsze jest to, że otwiera Czytelnikowi oczy, który nagle potrafi w swoim otoczeniu takie Anny dostrzec, bo prawda jest taka, że ciężko się od tego typu osób uchronić. „Plan doskonały” to powieść inna niż dotychczasowe książki Autorki, jednak nie oznacza to, że jest gorsza. Wręcz przeciwnie! Miło było przeczytać w wydaniu Izabelli Frączyk coś zupełnie innego i mam nadzieję, że Autorka ma w zanadrzu więcej podobnych historii. Serdecznie 𝗣𝗢𝗟𝗘𝗖𝗔𝗠!

„Plan doskonały” Izabelli Frączyk, to moje pierwsze spotkanie z twórczością autorki, ale powieść od razu mnie zachwyciła! Styl autorki jest lekki, ale historia sama w sobie bardzo wciąga i wzbudza wiele emocji! Doskonały plan na życie, być może i istnieje, jednak zawsze musimy mieć na uwadze to, że życie samo potrafi zweryfikować nasze plany! Ania to młoda dziewczyna, która czuje niesprawiedliwość od życia, za status, który otrzymała. Od zawsze zazdrościła kuzynce, która miała wszystko, czego zapragnęła, dlatego też Ania postanowiła ułożyć doskonały plan na swoje życie, aby osiągnąć upragnione cele! Dziewczyna wyjeżdża do Krakowa na studia, gdzie z każdym dniem realizuje swoje założenia i dąży do upragnionego celu. Bezwzględna, nie patrzy na nikogo, dla niej liczy się tylko ona sama i nigdy nie zważa na uczucia innych. Osobiście podczas czytania książki miałam momenty, w których podziwiałam Anię za jej upór i wytrwałość, ale zdarzały się również momenty, gdy miałam ochotę nią potrząsnąć i wykrzyczeć w twarz: Dziewczyno, co Ty wyprawiasz! Ania swoimi decyzjami, bezwzględnością i zachowaniem niejednokrotnie mnie zaskoczyła. Myślę, że nikt nie jest ze stali, a jak kiedyś słyszałam „Ci, którzy najwięcej uśmiechają się wśród tłumu, najczęściej płaczą w samotności”, te słowa od razu skojarzyłam z główną bohaterką. Nie można pominąć zakończenia, które wbiło mnie w fotel, ale tutaj nie zdradzę nic więcej, żeby nikomu nie psuć przyjemności z czytania! Autorka stworzyła wyjątkową postać, która wzbudza w czytelnikach wiele emocji. Ja, podczas czytania, miałam mieszane odczucia w stosunku do niej, ale sumarycznie muszę przyznać, że polubiłam tę dziewczynę, choć bywało, że mnie drażniła! Zdecydowanie jest to barwna postać, którą warto poznać! Książkę czyta się wyśmienicie, wciąga od pierwszej, do ostatniej strony. Jest lekko, ale są również i mocne sceny, aczkolwiek nie ma tutaj nigdzie przesady. Myślę, że autorka wszystko doskonale przemyślała i dopracowała. Ja tą historią jestem zachwycona i z wielką przyjemnością nadrobię pozostałe książki autorki, a ten tytuł wszystkim bardzo serdecznie polecam!