Miesiące u twojego boku. Tom 2. Po grudniu

Na samym początku widnieje ostrzeżenie, że znajdziemy tutaj treści związane z zażywaniem narkotyków oraz przemocą w związkach. Już z tego powodu ją się ceni, gdyż sami możemy zdecydować, czy na taki temat jesteśmy przygotowani. Zachęcam również, aby czytać wpierw pierwszy tom, gdyż to tam rozgrywał się główny wątek, który teraz w tomie drugim został dalej pociągnięty. Wygląda na to, że od wydarzeń poprzednich minął rok, podczas którego wiele się wydarzyło i na wstępie mamy o tym drobną wzmiankę. Cała książka ma 520 stron mniejszego druku i długość jej jest spowodowana tym, że nasza postać opisuje nam swoje myśli oraz wszystko, co się w jej sercu kotłuje. Odbierałam to jako jej spowiedź, gdyż była naprawdę szczera, niektórych rzeczy żałowała, innym razem nam się usprawiedliwiała. To postać bardzo spostrzegawcza, która poprzez rozłąkę ze swoją paczką, postarała się zmienić na lepsze. Tym razem ustawiła sobie na celu skończenie studiów, choć wie, że będzie trudno, gdyż miejsce do którego powróciła jest pełne przeżyć z przeszłości. To tutaj zostawiła przyjaciół oraz miłość swojego życia. To tutaj wypłakiwała setki łez oraz przeżyła wewnętrzy upadek, więc wierzcie mi, że nie jest jej łatwo. Często nie sam powrót bywa katorgą, tylko miejsca, gdzie wydarzyły się najważniejsze rzeczy w naszym życiu. To ludzie i rzeczy zostają nam w pamięci najdłużej. W tym momencie chcę, abyście wiedzieli, że podczas lektury może się zdarzyć, że historia przypomni skrawki waszego życia, bądź problemy z jakimi sami się mierzyliście. Trudno jest zostawić przeszłość, gdyż jak bumerang zawsze wraca by wyrównać z nami rachunki. To tutaj pojawią się tematy odnośnie używek i pieniędzy, którymi opłacane jest czyjeś milczenie. Ludzie tak bardzo chcą być czyści przed innymi, że czasami zapominają o wielu istotnych rzeczach. Wyjście na prostą nigdy nie było łatwe, a przez co będą przechodzić, to może lepiej sami dokładniej doczytajcie. Ja ją widzę jako upadek z którego próbowano się podnieść. Jako poszukiwanie w sobie siły, by stać się najlepszą wersją siebie. Zdecydowanie ten tom spodobał mi się dużo bardziej:-)

„Po grudniu” Joana Marcus to kontynuacja losów Jenny, którą mieliśmy okazję poznać w pierwszej części „Przed grudniem”. Dalsza część, w której poznajemy dojrzalszą o swój bagaż doświadczeń dziewczynę, która w końcu, po trudnych życiowych doświadczeniach stanęła na nogi i chce w swoim życiu ruszyć dalej. Jenny po burzliwym rozstaniu z Jackiem, na nowo układa swoją rzeczywistość. Stała się silną kobietą, która wie, co chce w życiu osiągnąć i dąży do zrealizowania wyznaczonych sobie celów. Przychodzi w jej życiu moment, w którym decyduje się na powrót do miejsca, w którym miała nadzieję zostawić przeszłość. Nie jest to łatwe, a przeszłość uderza ze zdwojoną siłą. Zdecydowanie w tej części dostrzegłam ogromną przemianę Jenny, jak również jej dojrzałość, ale i autentyczność. Dziewczyna, która boryka się z wieloma problemami, stara się być silna, twarda i niezależna, niemniej jednak ją również, jak każdego z nas w życiu, dopadają momenty smutku, zwątpienia i chęci poddania się. Myślę, że wiele czytelniczek będzie mogło utożsamić się z postacią Jenny, której historia mogłaby spotkać w życiu niejedną z nas. Autorka podkreśla, że w naszych wspomnieniach, jak również rozdrapywaniu starych ran wielkie znaczenie mają nie tylko osoby, ale również miejsca, z którymi wiążą się wspomnienia. Autorka pisze niezwykle lekko, ale dając czytelnikowi do myślenia. Podczas czytania nie brakuje emocji, całej gamy emocji od radości, po smutek i wzruszenia. Świetne jest to, że autorka nie koloryzuje życia, a przedstawia je tak, jak go doświadczamy każdego dnia. Bardzo ciekawym zabiegiem jest również zakończenie, o którym jednak nie chcę zdradzić zbyt wiele. Wspaniała historia, od której trudno się oderwać. Bardzo polecam!

- Tak. Gdy byłam w szpitalu, nie miałam nic do roboty. Mama przynosiła mi książki i filmy, żebym miał jakieś zajęcie, i to była moja jedyna droga ucieczki. Pewnie chciała, żebym jej wybaczył, więc przy każdej wizycie przynosiła mi coś nowego." Jeden obraz znaczy więcej, niż tysiąc słów.” …Utrzymuj mimo wszystko życzliwą postawę i nie trać nadziei” W obecnej sytuacji podejrzewałam, że właśnie to będzie moją główną strategią… Kiedyś usłyszałam, że „czas nie leczy ran, ale daje szansę, by nauczyć się z nimi żyć Po grudniu to niesamowicie emocjonalna powieść opowiadana z perspektywy Jenny Brown ukochanej Jacka Rossa. Niestety po ostatniej wyjątkowo poważnej kłótni para się rozstała. Aktualnie dziewczyna przy wsparciu rodzeństwa brata Spencera i siostry Sharon próbuje ułożyć sobie życie. Zaczęła również uczęszczać na terapię, a jej głównym celem stało się ukończenie studiów. Jack jednak nie da jej o sobie zapomnieć tak łatwo. Młody mężczyzna stał się teraz bardzo rozpoznawalny i zupełnie nie przypomina chłopaka w którym zakochała się Jennifer. Obecnie ulubioną rozrywką Rossa są narkotyki. Czy uda się jeszcze ocalić uczucie, które skończyło się tak gwałtownie? Książka pani Joanny stanowi drugą część cyklu U twego boku i mimo ,że momentami opisy były nieco zbyt długie lecz całość wywarła na mnie ogromne wrażenie. Nie sposób opisać co podobało mi się najbardziej, lecz bardzo się cieszę, że mogłam poznać bohaterów i ich niezwykłą historię. 💛💜

Kiedyś usłyszałam, że „czas nie leczy ran, ale daje szansę, by nauczyć się z nimi żyć” i muszę przyznać, że idealnie one pasują do książki „Po grudniu” autorstwa Joanny Marcús. Czas zmienia wszystko. A może to my zmieniamy się pod jego wpływem? Joanna Marcús w “Po grudniu” kontynuuje historię, która wzbudziła emocje wielu czytelników. Tym razem jednak jest bardziej dojrzale, głębiej i zdecydowanie mocniej. Jenny Brown wraca do miejsca, które przypomina jej o wszystkim, co było – o miłości, błędach i decyzjach, które wywróciły jej życie do góry nogami. Po roku spędzonym na pracy nad sobą, Jenna chce zamknąć przeszłość raz na zawsze. Ale czy na pewno się da? Autorka w tej części zachwyca umiejętnością balansowania między lekkością new adult a poruszaniem trudnych, życiowych tematów. Problemy uzależnienia, zdrowia psychicznego, niechcianej ciąży czy toksycznych relacji są przedstawione z wyczuciem, ale też bez owijania w bawełnę. Każda decyzja bohaterów niesie konsekwencje, a my, jako czytelnicy, możemy niemal czuć ich ból, rozterki i walkę z samymi sobą. Największym atutem “Po grudniu” jest rozwój postaci Jenny. To już nie ta sama dziewczyna, która podejmowała impulsywne decyzje i chowała się w cieniu innych. Teraz widzimy jej dojrzalszą, silniejszą wersję – kobietę, która stawia czoła swoim demonom, nawet jeśli droga do tego jest kręta i bolesna. Jej determinacja, by odzyskać kontrolę nad swoim życiem, inspiruje, a chęć niesienia pomocy innym jest naprawdę godna podziwu. „Po grudniu” to opowieść o drugich szansach, walce z nałogami i próbie odnalezienia siebie w trudnych okolicznościach. Są momenty, które bolą – jak uzależnienie Jacka, jego niechęć do pomocy i psychiczna przemoc, która wisi w powietrzu. To książka, która pokazuje, że miłość nie zawsze wystarcza. Trzeba czegoś więcej, by przetrwać w świecie pełnym przeciwności. Jeśli kochaliście “Przed grudniem”, przygotujcie się na jeszcze większy emocjonalny rollercoaster. Joana Marcús nie boi się wciągnąć czytelnika w świat pełen chaosu, ale też piękna i nadziei. Bo nawet po najciemniejszej zimie zawsze przychodzi wiosna. Polecam tę książkę każdemu, kto szuka opowieści, która chwyta za serce, zmusza do refleksji i zostaje z nami na długo. Ale uwaga: nie jest to łatwa lektura. “Po grudniu” wywołuje emocje – od frustracji po współczucie – ale właśnie dlatego warto po nią sięgnąć. Serdecznie polecam!