Po nitce do szczęścia. Saga Stacja Jagodno. Tom 3 (barwione brzegi)

Losu nie da się oszukać. Można go co najwyżej zmylić. I nawet jeśli ta chwila trwa wiele lat, to i tak w końcu przychodzi czas na prawdę. Co zrobić? Trzeba znaleźć siłę i stawić temu czoła. Nawet gdyby miała to być ostatnia rzecz w życiu. To i tak lepsze niż śmierć w kłamstwie. Matka nie jest po to, żeby uchronić dziecko przed wszystkimi niebezpieczeństwami. Tego nie da się zrobić. Każdy musi popełnić błędy, a potem ponosić ich konsekwencje. Nawet te, których się nie spodziewa. (...) A matka ma towarzyszyć i wspierać. Pomagać, a nie tworzyć sztuczny świat. Dawać poczucie bezpieczeństwa, być tą, do której zawsze można przyjść, a nie tą, która do siebie przywiązuje i od siebie uzależnia. Tamara ,Marysia Róża i Ewa nie mogą narzekać na brak emocji w życiu . Przeszłość wciąż nie daje o sobie zapomnieć- Leszek, były mąż Sokołowskiej ponownie chce namieszać i zabrać do siebie córkę. Czy to rzeczywiście przejaw ojcowskiej miłości i chęci poprawy relacji czy może zimna kalkulacja? Tymczasem szesnastolatka przeżywa swą pierwszą miłość u boku Kamila- odczuwa jednak lęk , ponieważ chłopak ma wkrótce wyjechać na wymarzone studia do Krakowa. Czy ich związek przetrwa? Żona wójta Małgosia jest kobietą, której zazdroszczą wszystkie inne. Ona jednak jest wyraźnie nieszczęśliwa i coraz częściej płacze. Dlaczego? Kasia, córka Pani Zosi nadal nie odeszła od przemocowego męża Jarka , lecz w tajemnicy przed nim spotyka się z matką. Na dodatek do wsi przyjeżdża kuzyn hrabianek Jan. Młody mężczyzna jest wyraźnie zainteresowany Marzeną. Czy kobieta czuje podobnie? I co łączy Ewę z ojcem Łukasza - Adamem Galińskim? Autorka po raz kolejny pokazuje, że w zwyczajnym życiu małej społeczności kryją się historie pełne bólu, tajemnic i wyborów, od których nie ma ucieczki. Każda z bohaterek niesie swój własny ciężar – czasem jest to strach o dziecko, czasem niespełniona miłość, a czasem milczenie, które trwa zbyt długo i rani najmocniej. Przeszłość nie chce odejść, a teraźniejszość wystawia bohaterów na kolejne próby. To powieść o relacjach – tych rodzinnych, miłosnych i przyjacielskich – pokazanych bez lukru, za to z ogromną uważnością na emocje. O macierzyństwie, które nie polega na kontroli, lecz na obecności. O miłości, która bywa piękna, ale i krucha. O przemocy, przed którą trudno uciec, i o odwadze potrzebnej, by w końcu powiedzieć „dość”. Losy bohaterów splatają się coraz ciaśniej, a każde kolejne wydarzenie prowadzi do pytań, na które nie ma łatwych odpowiedzi. Czy prawda zawsze wyzwala? Czy można zbudować szczęście na niedopowiedzeniach? I czy czas naprawdę leczy rany, czy jedynie uczy z nimi żyć? To książka, która porusza, zmusza do refleksji i zostaje w czytelniku na długo po odłożeniu ostatniej strony. Subtelna, ale intensywna emocjonalnie. Taka, która przypomina, że od losu nie da się uciec — ale zawsze można spróbować stanąć z nim twarzą w twarz.

Karolina Wilczyńska po raz kolejny zabiera nas do miejsca, które działa niczym balsam na duszę – malowniczego Jagodna. To już trzeci tom serii, a jednak autorka nie przestaje zaskakiwać nowymi wątkami, które splatają się w misterną opowieść o codziennych troskach, sekretach i nadziei na lepsze jutro. W tej części poznajemy dalsze losy bohaterów, których zdążyliśmy już polubić, ale i nowych, wnoszących świeżość oraz nutkę niepewności. Dlaczego żona wójta skrywa łzy w samotności? Czy przybysze z zagranicy zdołają odnaleźć swoje miejsce w lokalnej społeczności? A może dworek wciąż ukrywa historie, które tylko czekają, by wyjść na światło dzienne? Autorka umiejętnie wplata pytania, na które odpowiedzi czytelnik musi cierpliwie odkrywać wraz z bohaterami. „Po nitce do szczęścia” to nie tylko opowieść o miłości i przyjaźni, ale też o odwadze mierzenia się z konsekwencjami własnych decyzji. W dialogach wybrzmiewają mądre, życiowe prawdy – przypomnienie, że każdy sam odpowiada za swoje wybory i że prawdziwa siła rodzi się z gotowości do walki o siebie. Atmosfera Jagodna ma w sobie coś niezwykle kojącego – ciepło, które rozświetla nawet pochmurne dni. Autorka udowadnia, że szczęście nie zawsze przychodzi szybko, czasem wymaga cierpliwości i odwagi, by po nie sięgnąć. Jeśli szukacie powieści, która otuli Was jak koc w jesienny wieczór, „Po nitce do szczęścia” z pewnością spełni to oczekiwanie. To piękna, pełna emocji historia, która pokazuje, że nawet zawiłe ścieżki mogą doprowadzić nas do miejsca, gdzie czeka spokój i miłość. Dla mnie lektura tej serii jest czymś wyjątkowym – za każdym razem, gdy wracam do Jagodna, mam wrażenie, jakbym wracała do domu. Do miejsca, gdzie czuję się bezpiecznie, otoczona ciepłem i zrozumieniem, jakbym znała bohaterów od lat. A postać Róży zachwyca ciepłem i mądrością – chciałoby się mieć ją za przyjaciółkę, a jej obecność jest sercem tej serii. Polecam ❤️ Cytaty: „- Jak to? Myśli babcia, że ona tak musi żyć? Tego nie powiedziałam. Uważam tylko, że ani ty, ani ja, ani nikt inny jej nie pomoże. Bo każdy sam odpowiada za swoje życie. Także Małgosia. I tylko ona może sobie pomóc. Zreszta tylko ona wie, jak to zrobić, i czego jej tak naprawdę potrzeba. To mamy patrzeć i czekać? Na co? najpierw na to, aż zbierze siły. Potem, aż znajdzie sposób, a na koniec, aż się odważy.” „ – Błędy popełnia każdy. To, że się ich wstydzisz i żałujesz, to akurat dobrze. Ale największą odwaga jest stawianie czoła ich konsekwencjom, więc jeśli chcesz naprawdę zrobić to, co powinnaś, to trzeba będzie tej odwagi.”

🌺„Stacja Jagodno.Tom III. Po nitce do szczęścia” to kontynuacja losów bohaterów którzy poszukują w swym życiu szczęścia i spokoju.Wracamy do babci Róży,która skrywając tajemnice zawsze wesprze,pomoże i porozmawia.Swą dobrocią udowadnia,że warto na chłodno podejść do rosnących problemów. 🌺Nowe osoby czy nowe wątki w opowieści urozmaica fabułę.W stacji Jagodno dzieje się sporo i wraz z bohaterami towarzyszymy podczas nowych wyzwań,rozmów i decyzji,które często nie są proste. Poznajemy Małgorzatę-żonę wójta,która pragnie żyć po swojemu,na własnych zasadach a nie pod dyktando męża.Czy uda jej się to wywalczyć? Intrygująca postacią jest kuzyn hrabinek z Londynu-Jan,który pragnie poznać swe korzenie i Polskę. 🌺Jak możecie zauważyć bohaterów przybywa w tej serii i to jest niesamowite.Dzięki temu coraz mocniej i głębiej „wchodzimy” do stacji Jagodno i skrywanych sekretów postaci.Płynąca naturalność i codzienne problemy powodują,że czujemy się jak w domu i nie chcemy z niego odchodzić.Pozostaje zatem czekać na kolejny tom z tej serii,bo przygody dopiero nabierają rozpędu. Zachęcam do poznawania losów bohaterów z tej serii w przepięknej wydawanej oprawie. 🌺Polecam i czekam na więcej