Początek końca

(...) Siostry Lenarczyk obciążone przeszłością i tajemnicą tego, co się wydarzyło przed rokiem, starają się układać swoje życie, podtrzymując odbudowane niedawno relacje. W międzyczasie Julia i Michał szykują się do ślubu, a w jednym z krakowskich parków dochodzi do zabójstwa. Sprawę prowadzi Sonia. Śledztwo zdaje się tkwić w martwym punkcie... Do czasu... Niebezpieczeństwo czai się za rogiem i tym razem siostry Lenarczyk będą musiały stawić mu wspólnie czoła... "Początek końca" to już trzecie spotkanie z Sonią, Julią i Jaśminą. Autorka tym razem przeszła samą siebie. Z jednej strony muszę jej pogratulować, a z drugiej... po końcowej scenie, miałam ochotę rzucić książką o podłogę i obrazić się na cały świat. Ta część przeorała mnie nerwowo i emocjonalnie, a napięcie trzymało do samego końca... który rozdarł moje serce. Fabuła książki nie pozostawia czytelnika obojętnym, bieg wydarzeń zaskakuje, a śledztwo, które obserwujemy z pozycji fotela, wbija w niego coraz bardziej. Nie mogłam się oderwać od czytania. Zabójstwo, tajemnicza sytuacja dzieci, które trafiły pod opiekę Jaśminy, to tylko ułamek tego, co autorka nam zafundowała w tej części. Niezmienne pozostaje jedno - siostry Lenarczyk z demonami przeszłości, które wciąż o sobie przypominają i mają ogromny wpływ na ich obecne życie. Czekam na kontynuację, a przeprosiny Autorki, zawarte w zakończeniu, przyjmuję, choć nie przychodzi mi to łatwo.. kto czytał, ten wie.. Polecam wam ogromnie całą serię. Fani gatunku nie będą zawiedzeni.

Czy znacie to uczucie, gdy książka łapie Was za gardło już od pierwszych stron? Ja tak miałam z tym tytułem. Klimat? Gęsty, niepokojący, momentami wręcz klaustrofobiczny. Czujecie to napięcie, które wisi w powietrzu i nie daje o sobie zapomnieć? Tutaj jest go zatrzęsienie. To trzeci tom serii "Efekt uboczny" z historią trzech sióstr Lenarczyk - Soni (policjantki), Julii (prokuratorki) i Jaśminy. Akcja rozgrywa się w Krakowie, gdzie w parku zostaje znalezione brutalnie okaleczone ciało mężczyzny. Sprawca nie tylko odebrał mu życie, ale też starannie zatrzeć chciał jego tożsamość, oblewając twarz ofiary kwasem. Początkowo wyglądające na przypadkowe, śledztwo szybko okazuje się być częścią znacznie większej intrygi. W tym samym czasie Jaśmina po rozwodzie decyduje się na nowy początek i zostaje matką zastępczą dla rodzeństwa. Kiedy jednak zaczyna odkrywać mroczne tajemnice dotyczące przeszłości dzieci, ona i jej siostry znajdują się w realnym niebezpieczeństwie. To nie jest historia, w której coś się „dzieje” – to historia, która rozjeżdża się pod Waszymi nogami. Relacje, wybory, konsekwencje, które wracają jak bumerang. Autorka buduje świat, w którym bohaterowie balansują na granicy własnych słabości. I choć akcja nie pędzi na złamanie karku, to ja dosłownie nie mogłam się oderwać, bo ciągle coś wisiało w powietrzu. Tu nie ma ideałów. Są ludzie z krwi i kości – z bagażem, ze strachem, z potrzebą kontroli lub rozpaczliwym pragnieniem wolności. Małgorzata Łatka nie idzie na łatwiznę. Irytowałam się na nich, współczułam, a czasem miałam ochotę nimi potrząsnąć. A to właśnie lubię najbardziej – kiedy książka wywołuje we mnie takie surowe emocje. Główną siłą napędową tej serii jest trio sióstr Lenarczyk. To postacie tak różne, że czasem trudno uwierzyć, że mają wspólne korzenie, ale Łatka wykreowała je z takim realizmem, że każda z nich zapada w pamięć. Sonia Lenarczyk, praktyczna w działaniu. Zawodowy profesjonalizm, doświadczona policjantka prowadząca śledztwo, która niczego nie bierze za pewnik i potrafi walnąć pięścią w stół. A jej profesjonalizm i determinacja są doceniane nawet przez przełożonych. Autorka przyznaje, że to właśnie Sonia jest jej najbliższa. Ma charakter, bezpośredniość i cięty język, bez zbędnych upiększeń. Julia Lenarczyk, prokuratorka z wewnętrznym chłodem. Znana krakowska prokuratorka, która budzi respekt. Oskarżenie skorumpowanego policjanta dużo ją kosztowało. Jej chłodny profesjonalizm i przydomek "Królowej Lodu" maskują emocjonalne rany i sprawiają, że nieustannie musi mierzyć się z własnymi słabościami. Jaśmina Lenarczyk, najmłodsza w wielkiej walce. To właśnie ona wysuwa się na pierwszy plan w "Początku końca". Po rozwodzie próbuje ułożyć życie od nowa i zostaje matką zastępczą dla rodzeństwa. Nie jest bezbronną ofiarą. Wolne chwile spędza na treningach boksu, co jest metaforą jej walki o prawdę. To postać, która najmocniej wkracza w emocjonalny wir akcji. Prosto, ostro, bez zbędnych ozdobników. Dużo dialogów, dużo niedopowiedzeń. Autorka nie prowadzi czytelnika za rączkę – sama musisz składać puzzle. Tempo? Raczej ściskanie niż sprint. Ale to działa na korzyść, bo buduje ten mroczny, psychologiczny klimat. Dla kogo? Jeśli lubicie thrillery obyczajowe z mocnym naciskiem na psychikę bohaterów, nie boicie się trudnych tematów, a do tego cenicie sobie serie, w których tom goni tom – to Początek końca może być Waszym odkryciem. Ale ostrzegam: wciąga jak bagno. Moja ocena: 9/10 🌟 BRUNETTE BOOKS