Podaj pomocną dłoń! Przekonaj się, jak wielka jest siła pomagania

Nie trzeba być bohaterem, by posiadać supermoce. Nie trzeba być siłaczem, by pomóc wzbić się w chmury, nie trzeba być uczonym, by dzielić się mądrością, aż w końcu nie trzeba być bogatym, by obdarzać bogactwem życzliwości innych. Trzeba być Karusią, ponieważ to właśnie ona swą życzliwością, pomysłowością, niezwykłą empatią oraz chęcią niesienia pomocy innym oczarowała nas i zachwyciła do granic możliwości. Ukazała zaś coś bardzo cennego i czasem nieuchwytnego dla nas dorosłych, mianowicie ciepło i dobro płynące z dziecięcych serc, najszczersza i najczystsza jego postać. Otóż niezwykle zdeterminowana Karusia biorąc udział w biegu z okazji Święta zbiorów, na Wzgórze Króla Korzonka, po drodze napotyka swych przyjaciół w potrzebie: Piórkosława, Żabriela i Brumeusza. Wykazując się zdumiewającą pomysłowością i chęcią dzielenia się dobrem, rozwiązuje ich problemy, sprawiając, że świat staje się dla nich radośniejszy. Sama jednak, opada z sił, tracąc nadzieje na ukończenie wyścigu. Z pomocą przychodzą jednak, nie kto inni jak jej przyjaciele. Niezwykle inspirująca, wzruszająca, wartościowa i po prostu piękna opowieść o sile przyjaźni i dostrzegania potrzeb innych, a to wszystko okruszone przygodą i przełożone w mistrzowskim stylu wierszem przez Panią Agnieszkę Frączek. Walorami jest również duży format i kartonowe strony i przecudne ilustracje. To książka, która powstała by celebrować integrację, różnorodność i pomoc innym, a my właśnie za to ją pokochaliśmy🤍

To tak wspaniała, mądra, serdeczna opowieść, że aż brak słów! Wlewa w dziecięce serducha ciepło, promuje życzliwość i dodaje odwagi do pomagania innymi. A przy tym wszystkim jest prosta, urocza i rewelacyjnie zrymowana. I jeszcze zanim opowiem Wam więcej o fabule, to tylko dodam, że sama książka też powstała, by czynić dobro. Autorzy chcieli jej publikacją wspomóc instytucje charytatywne, a inspiracją do postaci głównej bohaterki była pięcioletnia wówczas córka jednego z autorów - Ofelia, która urodziła się z porażeniem mózgowym. To był wyjątkowy dzień! W Marchewkowie odbywał się wielki wyścig, w którym można było wygrać stos słodkich marchewek. Króliczka Karusia była nim bardzo podekscytowana. Wstała o świcie i pojechała na swoim wózku w stronę Wzgórza Króla Korzonka. Razem z nią pędziły inne króliki. Nagle, Karusia usłyszała, że ktoś płacze. Nie wahając się ani chwili, przerwała wyścig i sprawdziła, kto potrzebuje pomocy. Okazało się, że to jej sąsiad Piórkosław nie może wzbić się w powietrze. Wtedy króliczka wpadła na świetny pomysł, szczęśliwy ptak poszybował, a gdy później obsypał ją podziękowaniami, ona odpowiedziała tylko „Eee, nic wielkiego. Miło podawać rękę kolegom”. Po czym znowu pomknęła w stronę mety. Okazało się, że jeszcze dwukrotnie spotkała na swojej trasie kogoś potrzebującego pomocy. I zawsze podawała pomocną dłoń. Nie przewidziała tylko, że w końcu jej samej zabraknie sił na wyścig. Ale wtedy, u jej boku pojawią się… Tak, zgadza się - zwierzątka, którym wcześniej pomogła. Czy Karusia dotrze do mety? Kto zdobędzie stos pysznych marchewek? Przekonajcie się sam! Ta ciepła, pokrzepiająca historia to piękna lekcja życzliwości, dostrzegania trosk innych i podawania tytułowej, pomocnej dłoni. Pokazuje dzieciom, że pomaganie to supermoc, która może być też wspaniałą przygodą. Polecam przeogromnie! Od 3 roku życia.