Podejrzany X. Pochodna zbrodni

„Podejrzany X. Pochodna zbrodni" Keigo Higashino Tutaj mamy ten pierwszy scenariusz. Już na samym początku wiemy bowiem kto zabił, jak to się odbyło i jaki był motyw. Pomyślicie pewnie, że nie ma tu żadnej "zabawy", bo co tu dedukować, jeśli mamy wszystko podane na tacy... Ale... nagle pojawia się tajemniczy mężczyzna, który wprowadza sporo zamieszania. I w zasadzie można się zastanawiać dlaczego cichy, niemal niewidzialny nauczyciel matematyki robi to co robi? Ta tajemnica pozostaje do samego końca. Co do samego przebiegu śledztwa to detektywi chwycili się tropu z zaskakującą łatwością. To jak dla mnie było trochę zbyt proste. Podobało mi się za to, i to bardzo, że dużą rolę odgrywały tu nauki ścisłe (matematyka i fizyka). Autor skonstruował tę historię jak skomplikowane równanie, pełne zależności, niewiadomych i precyzyjnie dobranych elementów. Fizyka i logika kontra emocje i poświęcenie. Geniusz ścierał się z geniuszem, matematyk z fizykiem, i to nie w scenach akcji, a w rozmowach, spojrzeniach. Wszystko na poziomie intelektualnym. Zakończenie bardzo mnie zaskoczyło. Zmiana perspektywy była genialna, zupełnie się tego nie spodziewałam i wywróciło to mój początkowy pogląd na książkę do góry nogami. I muszę się przyznać, że był moment, gdy zakręciła mi się łza w oku. Ujęła mnie cicha tragedia człowieka, który choć genialny, był też głęboko samotny. Była w tej książce jakaś melancholia codzienności, którą bardzo cenię w literaturze azjatyckiej. Świetnie pokazane zostały japońskie realia - skromność, powściągliwość, społeczna hierarchia. Czuć dystans między ludźmi, ale i głębokie relacje, budowane nie przez słowa, ale przez czyny. Ponadto autorowi udało się utrzymać napięcie do ostatniej strony, a historia okazała się być nie tyle klasycznym kryminałem, co opowieścią o granicach ludzkiego poświęcenia. O cichej, niewypowiedzianej, skrywanej latami miłości i jak daleko można się posunąć, by ocalić drugiego człowieka. Nawet jeśli on nie prosi o ratunek. To co wcześniej przeczytałam o tej książce w ogóle nie było przesadzone. Ja też bardzo polecam ten japoński kryminał, mimo tego że jest zupełnie inny niż nasze rodzime. I ta inność jest jego siłą. Czytajcie i nie zrażajcie się początkiem. To co znajdziecie dalej z pewnością zadowoli Wasze kryminalistyczne upodobania. Ja polecam.

Czy zastanawialiście się kiedyś, jaką rolę w naszym życiu pełni matematyka? Dla jednych to tylko szkolny przedmiot, dla innych sposób na porządkowanie świata. Dla Ishigamiego, bohatera „Podejrzanego X. Pochodnej zbrodni” Keigo Higashino, matematyka staje się sztuką strategii – kluczem do ochrony ukochanej osoby oraz… do zbrodni doskonałej. Yasuko, samotna matka, wychowuje córkę po rozwodzie. Jej spokój burzy były mąż, który nie daje jej wytchnienia. Kiedy dochodzi do tragedii, z pomocą przychodzi jej sąsiad, cichy i skryty, lecz o umyśle ostrym jak katana – matematyk Ishigami. Tworzy on misterny plan, dzięki któremu kobieta ma uniknąć podejrzeń. Ale czy zbrodnia doskonała naprawdę istnieje? A może zawsze zdarzy się nieprzewidziane zdarzenie, które burzy całą strategię? I rzeczywiście na scenie pojawia się Yukawa, błyskotliwy fizyk i dawny przyjaciel Ishigamiego. To, co miało być precyzyjnie ułożoną łamigłówką, zaczyna się komplikować, gdy Yukawa podejmuje intelektualne wyzwanie. Śledztwo nieuchronnie zbliża się do prawdy, a napięcie rośnie z każdą stroną. Autor buduje atmosferę pełną niepewności, gdzie chłodna kalkulacja ściera się z emocjami, a bohaterowie muszą zmierzyć się z konsekwencjami swoich decyzji. Ależ zafascynowała mnie ta historia! To, jak Autor stopniowo odkrywa kolejne elementy misternej układanki stworzonej na użytek śledczych, jak splata logikę z uczuciami, to prawdziwe mistrzostwo. Ta opowieść rozwija się jak ceremonia parzenia herbaty, powoli, precyzyjnie, z każdym kolejnym etapem odsłaniając coraz więcej ukrytych smaków. A gdy już wydaje się, że znamy wszystkie odpowiedzi, nadchodzi uderzenie, które obraca wszystko w co wierzyliśmy do góry nogami. Zakończenie? Zaskakujące, przejmujące i pozostawiające czytelnika z pytaniami o granice poświęcenia pokazuje, jak bardzo można zatracić się w uczuciach i do czego jesteśmy zdolni w imię miłości. Jeśli szukacie thrillera, który wciągnie Was od pierwszej strony i nie pozwoli o sobie zapomnieć, to ten jest dla Was idealny. Warto dać się porwać tej precyzyjnie skonstruowanej opowieści, bo finał wstrząśnie Wami bardziej, niż się spodziewacie. Ale jeśli kiedykolwiek zostaniecie postawieni w sytuacji równie podbramkowej jak Yasuko, życzę Wam takiego sąsiada jak Ishigami… choć może jednak lepiej, byście nigdy nie musieli się o tym przekonywać.

Główna bohaterka Yasuko Hanaoka mieszka razem ze swoją córką Misato. Na co dzień sprzedaje bento w niedużym sklepie. Jeden ze stałych klientów sklepu oraz sąsiad Yasuko jest matematykiem, a potajemnie podkochuje się w bohaterce. Pewnego dnia do sklepu przychodzi były mąż Yasuko, który prosi o spotkanie. Kobieta nie chce mieć z nim nic wspólnego, ale mężczyzna zaczął jej grozić i zgodziła się pójść na spotkanie. Po spotkaniu Yasuko wraca do mieszkania, jednak okazuje się, że mężczyzna ją śledził. Kobieta niechętnie wpuszcza go do mieszkania. Tam dochodzi do tragicznych zdarzeń, w które zamieszana jest nie tylko Yasuko, ale również jej córka. Szamotaninę usłyszał sąsiad - Ishigami, który domyślił się, co wydarzyło się w pokoju obok. Pchany swymi uczuciami, postanawia pomóc Yasuko w zatuszowaniu sprawy. Śledztwo prowadzi detektyw Kusanagi, który przyjaźni się z genialnym fizykiem Yukawą, który znany jest jako profesor Galileo. Czy bystry umysł Ishigamiego zdoła oszukać policję oraz profesora? Akcja książki jest dość spokojna, jak na literaturę azjatycką przystało. Ale jednocześnie jest to thriller psychologiczny, w którym nic nie jest pewne do samego końca. Z pozoru wydaje się wszystko jasne od samego początku, jednak wraz rozwojem śledztwa czytelnik zauważa, że coś jednak nie jest tak, jak być powinno. Autor wniknął w głąb umysłu nie tylko bohaterów, ale także i czytelnika, zmuszając do myślenia. Fabuła niezwykle wciąga, wzbudzając zachwyt oraz niepokój. Bardzo podobały mi się postacie, każda z postaci była intrygująca i ciekawa, dzięki czemu nie gubiłam się w tym, kto jest kim. Jednak najbardziej zaskakujące jest zakończenie, które zrobiło na mnie ogromne wrażenie i pokazało, jak genialnie autor stworzył tę historię. Ten thriller to coś, czego nigdy wcześniej nie spotkałam i jestem oczarowana. Ta książka pozostanie ze mną na długo. Serdecznie polecam!