Kuba Sobański. Pokusa diabła. Tom 7

„Pokusa diabła” to kolejny tom o Kubie Sobańskim – seria wciąż zaskakuje i nie traci swojej psychologicznej intensywności. Adrian Bednarek ponownie zagląda w najciemniejsze zakamarki umysłu bohatera, który – choć na wolności – wcale nie jest wolny. Moje cytaty znajdziecie na końcu recenzji. Myślę, że doskonale oddają klimat powieści: duszny, mroczny i przepełniony wewnętrznym rozdarciem. Kuba nie walczy już tylko z otoczeniem, ale przede wszystkim z samym sobą. Koszmary, poczucie pustki, uzależnienie od morderczych impulsów i próby ich zagłuszenia sprawiają, że codzienność staje się dla niego udręką. Nawet bieganie i pozorny spokój u boku Dony nie są w stanie uciszyć tego, co siedzi w jego głowie. Autor bardzo sugestywnie pokazuje, że wspólnota – nawet ta oparta na nałogu czy mroku – potrafi dawać złudne poczucie wolności. Nostalgia, tęsknota i świadomość straty wżerają się w Kubę równie mocno jak potrzeba kontroli. To thriller psychologiczny ciężki emocjonalnie, momentami wręcz duszący, ale właśnie dzięki temu niezwykle autentyczny. Wątek Mima oraz seria morderstw młodych brunetek świetnie kontrastują z wewnętrzną walką Sobańskiego. Gra pozorów, manipulacja i poczucie, że Kuba znów staje się pionkiem w cudzej grze, budują napięcie aż do ostatniej strony. Najbardziej niepokojące jest jednak to, że wróg wcale się nie ukrywa. Podobnie jak bohater, ja również długo nie potrafiłam tego dostrzec. Cóż mogę powiedzieć po przeczytaniu kolejnego tomu? Historia Kuby jest przytłaczająca, ale jednocześnie bardzo wciągająca. Autor pisze o złu w sposób specyficzny i nieoczywisty – nie gloryfikuje go, za to jest brutalnie szczery. Polecam serdecznie. Cytaty: „(...) Le­ża­łem na ka­na­pie, trzę­sąc się jak wy­ło­wio­ny z je­zio­ra. Klara prze­sta­ła, do­pie­ro gdy przy­rze­kłem, że speł­nię jej za­chcian­kę. Od tam­tej pory męczę się z kosz­ma­ra­mi, z to­wa­rzy­stwem Dony, a nawet z samym sobą. Co­dzien­ność staje się czarno-​biała, a kosz­ma­ry krwi­ste.” „Wspo­mnie­nia do­ty­czą­ce Be­sty­jecz­ki zdają się wy­pa­lać dziu­ry w mózgu. W jej miesz­ka­niu jest jesz­cze go­rzej. Uświa­da­miam sobie, że dzie­le­nie z kimś wspól­ne­go na­ło­gu to wol­ność i swo­bo­da, któ­rych nigdy nie umia­łem do­ce­nić. No­stal­gicz­ne myśli wże­ra­ją się w pod­świa­do­mość. Nie mogę dłu­żej tu prze­by­wać. Wkła­dam strój bie­ga­cza i za­su­wam na Sal­wa­tor. Bie­gnę coraz szyb­ciej, ale nawet en­dor­fi­ny nie radzą sobie z tym, co we mnie sie­dzi.”

Jest to pierwsza książka (a siódma w serii) Adriana Bednarka, którą przeczytałem. Już po pierwszych stronach poczułem, że dobrze trafiłem. Lubię thrillery, zarówno w postaci literatury, jak i filmów. Umiejętność kreowania psychopatycznych postaci i koncepcje fabuły godne Davida Finchera powodują, że czyta się zdecydowanie dobrze. Postacie wymykają się normom oraz empatii. Bardzo dobra narracja, akcja w moim ukochanym Krakowie. Jeżeli lubisz powieści, które po filmowej realizacji zmierzyłyby się z „Jokerem” Todda Phillipsa i Scotta Silvera, to lubisz „Pokusę diabła”. Mim jako aranżer serii morderstw. Analiza umysłu seryjnego mordercy – rozbudowana i podniesiona do rangi pełnoprawnego gracza w akcji. Udane zwroty akcji i wciągająca historia. Wystartuję od pierwszego tomu, ale ten szczerze polecam.

Kto z Was zna twórczość Adriana Bednarka ten wie, że cykl o Kubie Sobańskim musi mieć swoje miejsce na półce. "Pokusa diabła" to już siódmy tom o seryjnym mordercy. On każdego dnia walczy z pokusą, ale nie jest w stanie zagłuszyć swojej morderczej żądzy. Były prawnik spędza czas z Doną i pomaga jej w prowadzeniu spraw karnych. Wkrótce w Krakowie zaczyna grasować zamaskowany seryjny morderca, który morduje kobiety. Śledztwo prowadzi policjant Dorian, który zauważa podobieństwa działania nowego seryjnego mordercy z działaniami Rzeźnika Niewiniątek. Kuba próbuje zbliżyć się do śledczego, aby trzymać rękę na pulsie. Jednak traci czujność i sam staje się pionkiem w czyjejś grze. Kto próbuje zrobić diabła w konia? Ile zaryzykuje morderca, który zbyt długo tłumił swoje mroczne żądze? Wow!!! Jestem pod ogromnym wrażeniem pióra autora i jego pomysłów. Fabuła wciąga i wbija fotel. Świetnie wykreowani psychologicznie bohaterowie. Nie mogłam doczekać się, żeby zacząć czytać tę książkę i nie zawiodłam się. Uwielbiam czytać historie, w których głównymi bohaterami są seryjni mordercy. Akcja jest dynamiczna. Znakomicie stworzona intryga. Atmosfera jest gęsta i duszna. Podczas czytania towarzyszył mi niepokój i strach. To lektura totalnie nieprzewidywalna i podczas przewracania kolejnych stron powieści absolutnie nie wiadomo, czego można spodziewać się. Zaskakujące zwroty akcji i zakończenie dostarczyły mi cały wachlarz emocji. Jeśli lubicie psychologiczne gierki i zagłębiać się w mroczne umysły psychopatów i morderców to będzie to dla Was idealna lektura. Jestem zachwycona i czekam na więcej! Czytajcie! Polecam! BRUNETTE BOOKS

Siódmy tom "Diabełka" za mną. Cykl o Kubie Sobańskim na pewno jest dla mnie wyjątkową przygodą z thrillerami psychologicznymi, trzymającymi w napięciu od pierwszych stron, aż do ostatniego słowa. Nie inaczej było z Pokusą diabła. Autorem powieści jest Adrian Bednarek, którego zapewne fani tego gatunku literackiego, dobrze poznali już jakiś czas temu. Częstochowianin od zawsze pasjonuje się zagadnieniami kryminalnymi. W swoich powieściach kreuje mroczne postaci, które są odzwierciedleniem zła lub pewne następstwa w ich życiu powodują zejście na złą stronę. Jego bohaterzy to seryjni mordercy, bezwzględni w swoich poczynaniach, sadystyczni, bez kręgosłupa moralnego. Czy jednak Kubie Sobańskiemu, na przestrzeni siedmiu tomów, nie kibicujemy w jego poczynaniach?... W swoim życiu prywatnym autor spod Jasnej Góry pasjonuje się sportem, w szczególności piłką nożną i żużlem. Jest fanem... Czerwonych Diabłów, czyli Manchesterowi United, można go spotkać na meczach Rakowa Częstochowa. Pasjonuje się również żużlem. Mogę też dodać prywatnie, że autor gościł w bibliotece, w której pracuję, i że mogłem to spotkanie poprowadzić. To był dla mnie zaszczyt. Biega amatorsko! Okładka charakterystyczna dla tego cyklu. Żółty grzbiet z czarnymi napisami, a na okładce mamy człowieka w masce, którego na pewno nie chcielibyśmy się spotkać oko w oko w ciemnym zaułku mrocznego Krakowa. Co takiego ciekawego wydarzyło się w kolejnej części? Przenieśmy się zatem do byłej stolicy Polski, do Małopolski i przepięknego Krakowa. Krakowa, które to miasto prócz niesamowitej historii i zabytków, kryje wiele ciemnych stron i... osób. Wśród nich jest Kuba Sobański, który, wydawać się może, ustatkował się, wiodąc życie z partnerką Doną. Kobieta stała się już panią adwokat i trafia jej się sprawa, która może wynieść ją na piedestał. W mieście Kraka dochodzi do bestialskich zbrodni popełnionych na młodych kobietach, brunetkach. Sprawcą jej Mim, zamaskowana osoba, którą uwieczniły kamery monitoringu. Dochodzenie prowadzi Dorian, "dobry" znajomy Sobańskiego. Dostrzega on pewne podobieństwa do zbrodni popełnianych przez Rzeźnika Niewiniątek. Oczywiście to bardzo interesuje człowieka, który jest Rzeźnikiem Niewiniątek. Kuba próbuje zbliżyć się do sprawy, ba! Jest przy niej, ponieważ Dona będzie zaangażowana w sprawę, gdy Mim wpadnie w ręce policji. Czy Kuba Sobański znów zabierze nas do raju? Jakie piętno odciska na nim Bestyjeczka i jego siostra Klara, które w jego mrocznej świadomości sieją zamęt i mogą doprowadzić do tego, co nieuniknione? I wreszcie Dona. No właśnie, co odkryje Dona i jaki będzie miało to wpływ na głównego bohatera? Jeśli jeszcze nie byliście w raju razem z Kubą, to koniecznie zacznijcie czytać cykl od Pamiętnika diabła. Fanom twórczości Adriana Bednarka nie muszę polecać, zachęcam za to niezdecydowanych!