Polka na odwyku

Ta książka wpadła w moje ręce trochę przypadkiem, ale już od pierwszej strony wiedziałam, że to będzie intensywna podróż. Okładka jest surowa, ale przyciąga wzrok – idealnie zapowiada to, co znajdziemy w środku: bez lukru, bez ściemy, za to z ogromną dawką prawdy. „Polka na odwyku” to nie jest kolejny poradnik, który poucza, jak żyć. To historia, która po prostu jest. Fabuła opowiada o walce z własnymi demonami, o sięganiu dna i próbie odbicia się od niego. Autor prowadzi nas przez świat uzależnienia, ale robi to w sposób, który nie epatuje tanim sensacjonalizmem. To studium upadku, ale też opowieść o nadziei – choć tej podanej w bardzo gorzkiej pigułce. Bez happy endu na zawołanie, bez łatwych rozwiązań. Bohaterki to postacie, przy których momentami chce się krzyczeć, żeby wreszcie wzięły się w garść, a za chwilę ma się ochotę przytulić je i powiedzieć, że wszystko będzie dobrze. Marek Siekielski stworzył portret kobiet tak autentyczny, że momentami zapominałam, że to książka – czułam się, jakbym podsłuchiwała czyjąś prywatną terapię. Emocje tu buzują: od złości, przez bezsilność, po małe zwycięstwa, które cieszą jak własne sukcesy. Tempo akcji jest tutaj bardzo dobrze wyważone. Nie ma dłużyzn, nie ma też przesadnego pośpiechu. To taka książka, którą czyta się z zapartym tchem, ale nie dlatego, że dzieje się akcja sensacyjna, tylko dlatego, że psychologicznie jest tak gęsto, że ciężko się od niej oderwać. Styl autora jest prosty, momentami reporterski, ale przy tym niesamowicie plastyczny – widzimy te wszystkie miejsca, czujemy ten chaos w głowie bohaterki. Komu polecam? Przede wszystkim osobom, które szukają w książkach prawdy, a nie lukrowanej rzeczywistości. Jeśli lubicie historie, które bolą, ale niosą ze sobą głębokie przesłanie – to jest coś dla Was. Spodoba się też fanom literatury obyczajowej z mocnym tłem psychologicznym i każdemu, kto sam mierzy się z demonami (niekoniecznie w postaci alkoholu) i potrzebuje historii, która daje siłę do walki. Moja ocena? Z całego serca daję 9/10 ⭐ Punkt w dół tylko za momenty, w których było tak trudno, że musiałam odłożyć książkę na chwilę, żeby złapać oddech. Ale to chyba dobrze świadczy o tej historii, prawda? BRUNETTE BOOKS