Pomruk ciszy. Między jeziorami. Tom 4

Dla niektórych mogło być naprawdę sporym zaskoczeniem ukazanie się kolejnego tomu serii Między jeziorami Magdaleny Wala. Nawet sam tytuł "Pomruk ciszy" zdaje się przywoływać czas, jaki upłynął od premiery finałowego, trzeciego tomu. Połtora roku, to czas jaki dzieli trzecią i czwartą część mazurskiej opowieści. Powiem tak. Jak dla mnie super! Nowy tom, przyczynił się do sięgnięcia pierw po trzeci, do którego i tak miałam w planach powrócić, bo wiecie... Między jeziorami to taka seria, która bardzo zapadła mi w pamięci i sercu. "Pomruk ciszy" to powrót do Schönwalde, obecnie Piękniewa roku 1948, kiedy powojenny kurz powoli zaczyna osiadać, a ludzie próbują oswoić sytuację, jaka chcąc nie chcąc jest i będzie ich udziałem. Do rodzinnej miejscowości powraca z jenieckiego obozu Gottlieb, brat Amalii. Jednak nie zastaje w niej sióstr, matki oraz ojca, za to lokalną społeczność, której stosunek do autochtonów zdaje się wciąż gojącą się raną, którą zupełnie nieumyślnie można wciąż naruszyć. Nie pamiętałam za bardzo Libasia z poprzednich części, jednak totalnie nie przeszkadzało mi to w lekturze "Pomruku ciszy". Jest to osobna historia osadzona w dobrze poznanej nam okolicy wśród dobrze znanych jej tubylców, dzięki czemu możemy śledzić, jak wyglądała sytuacja na Mazurach po zakończeniu wojny. Autorka opowiada losy mieszkańców Piękniewa i ich historie z lekkością, sielskością jednocześnie pozwalając poczuć ból przeżyć, które niosą na swoich barkach. To wciąż opowieść o rodzinach oraz jednostkach, które zostały wyrwane z rodzinnych stron i próbują stworzyć swoje życie na nowo. Mieszanka tradycji, zwyczajów, poglądów, które wpisują się na kształtowały te tereny. Jest to książka, która objaśnia zmiany społeczne, ale jednocześnie uczy. Sądząc po zakończeniu należy wypatrywać dalszych losów Gottlieba i Heleny, którego z pewnością będę wypatrywała. Śmiem pokusić się o stwierdzenie, że można by przeczytać pierw tą część, a następnie powrócić do poprzednich (jednak wtedy już obowiązkowo w kolejności od 1 do 3), więc jeżeli nie czytaliście jeszcze tej serii, a taka kolejność się Wam przytrafi, to śmiało siegajcie po wcześniejsze tomy. Osobiście polecam całość!