Poradnik pozytywnego jedzenia. Jak karmić się z miłością?

Książka pisana przez kobietę dla kobiet o tym, jak zaprzyjaźnić się z jedzeniem, jak żyć, by nie robić sobie wrzutów z przekraczania restrykcyjnych założeń diet, tych odchudzających i w końcu o tym, jak karmić się z miłością. Jak pisze autorka Katarzyna Błażejewska-Stuhr – swoje ciało mamy jedno i nie możemy je skazywać na ciągłe sprawianie mu przykrości, nawet jeżeli nie bardzo je lubimy. Nie będziemy mieli innego, więc spróbujmy się z nim zaprzyjaźnić i żyć, by jedzenie traktować też jako przyjemność, bo i nasze ciało na to zasługuje i to, co spożywamy jest smaczne. Jestem mężczyzną od urodzenia, ale w kwestii żywienia nie wiele różnimy się od kobiet (wiele lat doświadczeń) dlatego, mimo że autorka zwraca się w książce personalnie do kobiet, ja z uwagą, atencją przeczytałem tę książkę i… nie tylko przeczytałem, ale dowiedziałem się kilku nowych rzeczy oraz ugruntowałem wiedzę, którą już w tym temacie posiadłem. Moje życie, nie takie krótkie, to ciągła pogoń za zrzucaniem kilogramów z lepszym i gorszym skutkiem. Chyba tym najlepszym kiedy przez trzy lata dzielnie żyłem na jedzeniu pudełkowym, zaczynając od 3500 kalorii, by skończyć na 1800 kalorii. Zrzuciłem sporo, trochę potem przybyło, ale nie było efektu jojo. Nauczyłem się jak żyć ze swoim problemem, jak zaprzyjaźnić się z jedzeniem, a to wszystko dzięki bardzo młodej Pani Dietetyk, która kiedy ją zapytałem o to czego nie mogę jeść, powiedziała, fajnie by było, jakby Pan omijał białe wino i wieczorem czerwone, bo pobudza apetyt. To był mój pierwszy kontakt z dietetykiem, który nie powiedział mi: za dużo Pan je, dieta 1000 kalorii, nie wolno właściwie nic jeść poza trawą itd. A ja jestem również krytykiem kulinarnym… Jak pogodzić te dwie sfery. Okazało się, że można, tylko trzeba podejść do diety, jak pokazuje to autorka książki. Zacząć pozytywnie myśleć o jedzeniu, nie stygmatyzować się, że zjadłem coś, czego nie powinienem, nie patrzeć na pożywienia, jak na wroga, który jest głównym powodem porażek w walce o kilogramy, że to nie kalorie są najważniejsze i indeksy glikemiczne, ale moja głowa i życie według pewnych zasad. No właśnie nie dieta a odżywianie. W ostatnim okresie, to już kolejna książka, którą czytam i która obraca w pył wszystkie dotychczasowe zasady, diety cud. Kolejna, która mówi o odżywianiu, sposobie na życie, a nie byciu więźniem zasad często wydumanych diet. I mógł pisać jeszcze więcej i więcej, ale po co, sięgnijcie po tę niezwykle mądrą książkę i obojętnie czy jesteś Panem, czy Panią i przeczytajcie sami. Koniecznie z uwagą, której nam często przy czytaniu brakuje. Nie będziecie żałować, bo po lekturze wreszcie zrozumiecie, że ciało i jedzenie to wspaniali partnerzy na życie. A na koniec bardzo ważny cytat: „Diety często wprowadzają pojęcie „dobrego” lub „złego" jedzenia, przez co możemy zacząć obsesyjnie dążyć do wybierania tylko tych »zdrowych« pokarmów, co jest ortoreksją. Nie lubię takiego rozróżniania i pisałam już o tym, ze jedzenie jest pokarmem, należy dbać o jego jakość i skład, aby było dobre dla naszego ciała, ale jedzenie pełni też inne funkcje”. I jeszcze jedno — nieustanne obserwowanie efektów bycia „na diecie może prowadzić do wystąpienia zaburzeń w odczytywaniu obrazu własnego ciała, a w dalszej kolejności może prowadzić do zaburzeń odżywiania." Nie ulegajcie zatem różnym dietom sezonu, tylko sięgnijcie po wspaniałą lekturę jaką jest "Poradnik pozytywnego jedzenia”.