Posłuchaj, Cukierku!

Seria książek z fenomenalnym kotem Cukierkiem i jego kompanką Tradycją nigdy nam się nie znudzi. To już 12 część, a kocio-ludzkie perypetie wciąż bawią do łez. Tym razem głowa rodziny przekona się, że pomimo nieco przesadnego wyobrażenia o poziomie własnych umiejętności fotograficznych, wykonanie rodzinnego zdjęcia może okazać się misją niemalże niemożliwą. Podobnie sprawa wygląda z nieproszonym gościem w postaci pająka, który jest ponad wszelkimi strategiami uchwycenia go i jawnie gra na nosie swojemu pogromcy. Być może lepiej mężczyzna lepiej sobie poradzi z nauczeniem kotów dobrych manier, czego podjąć się z ogromnym zapałem po litanii skarg ze strony sąsiadów na wspomniane czworonogi. Natomiast dzięki Cukierkowi i Tradycji poznamy zalety starej lodówki zdecydowanie przeważające nad nowoczesną, która bez pytania zajęła miejsce najlepszej przyjaciółki kotów. Od Maćka z kolei zarażą entuzjazmem w roli kocich ratowników, ale niestety, nie będą mieli okazji wykorzystać w praktyce poznanych technik wspinaczkowych. Tradycja objawi rodzinie swój niezwykły talent, o którym słuch w mgnieniu oka rozniesie się w bliższej i dalszej okolicy, co z kolei spowoduje niekontrolowany chaos w życiu rodzinnym. W ostatnim rozdziale poznamy historię kociego gatunku opowiedzianą przez najmłodszego ludzkiego członka rodziny. Zabawne ilustracje doskonale uzupełniają treść książki. Poczucie humoru autora pozwala na bardzo subtelne podśmiewywanie się z odwiecznej walki o dominację w domu pomiędzy ludźmi a kotami. Istotne jest to, że cała seria napisana jest z perspektywy Cukierka, który jest narratorem w książkach, dzięki czemu przedstawiona w nich rzeczywistość może wyglądać nieco inaczej niż ta w oczach człowieka.