Pod lipowym wzgórzem. Tom 1. Powrót do siebie

„Nie uciekniesz przed życiem, choćbyś nie wiem, jak bardzo chciała. Ale jeśli czujesz potrzebę ucieczki, nie hamuj jej w sobie, tylko zaufaj instynktowi. Próba ucieczki jest czasem pierwszym krokiem do nowego życia. Nie bój się stawiać kroków w nieznanym kierunku. Swoją drogę znajdzie tylko ten, który ma odwagę podążać przed siebie.” . Mielibyście odwagę odmienić całe swoje życie? Wyprowadzić się w całkiem nowe miejsce, zmienić pracę, zostawić przyjaciół i znajomych… Bohaterka książki autorstwa Agnieszki Matuszewskiej „Powrót do siebie”, pierwszej części z serii Pod Lipowym Wzgórzem, tak właśnie zrobiła. . Razem z mężem i dziećmi przeprowadzili się na Lubelszczyznę, w zupełnie nieznaną im okolicę - do stuletniego domu w głebokiej wsi. Z dala od cywilizacji i tego wszystkiego, co było im do tej pory znane. Zostali wystawieni na ciężką próbę. Dom bowiem okazał się być w dużo gorszym stanie, niż zakładali, do tego w okolicy pojawiły się wilki, mieszkańcy wioski też nie byli do nich przyjaźnie nastawieni, a jakby tego było mało, okazało się, że Karolina jest w nieplanowanej ciąży… Jak potoczą się losy bohaterów? Czy w końcu szczęście się do nich uśmiechnie? Albo przynajmniej zakończy się seria niefortunnych zdarzeń?… . Historia wciągnęła mnie od pierwszej chwili. Napisana z perspektywy głównej bohaterki. Pełna jej przemyśleń, rozważań nad życiem, tym wszystkim, co dzieje się dookoła. Jednak nie jest to w żadnym wypadku jej studium psychologiczne, to ciekawa opowieść o życiu, o różnych jego odsłonach. Tych pięknych radosnych, jak i smutnych, rozczarowujących. O drodze do równowagi, znalezienia tzw. złotego środka, pogodzenia się ze samym sobą, ale też odnalezienia tej właściwej życiowej drogi. Zaś zakończenie - pełne napięcia i niewiadomej, ale też nadziei - bo przecież nie tylko te czarne scenariusze są możliwe… . Powieść mnie zaintrygowała i spowodowała, że już wypatruję kontynuacji - zwłaszcza po wspomnianym wyżej zakończeniu - no tego się nie robi czytelnikowi!

Świetny debiut literacki. Autorka prowadzi narrację bardzo płynnie. Książka jest wciągająca i nie można się od niej oderwać. Postacie są wyraziste i życiowe, a plot twisty zwalają z nóg. Polecam. Ja czekam na drugą część.