Poza kręgiem

„Poza kręgiem" Jacek Piekiełko Główny bohater, „Młody”, to chłopak z Gliwic, który chciał być jak Najmrodzki, jego idol, legenda. I to marzenie poprowadziło go prosto do piekła, gdzie droga była wybrukowana złudzeniami. Myślał, że wszystko da się ograć, że wystarczy spryt, by przechytrzyć system. Autor pozwolił mi zajrzeć do wnętrza jego głowy. Tomek dzień po dniu, decyzja po decyzji, zsuwał się w przepaść. I co ciekawe nie był „zły z urodzenia”. Miał rodzinę, nauczycieli, którzy nie byli obojętni. Dostał też kilka razy szansę, żeby się zatrzymać. Ale fascynacja życiem na krawędzi, łatwymi pieniędzmi i władzą, jaką dawała przestępcza reputacja, była silniejsza. Były momenty, gdy było mi go szkoda. Bo stał się kimś, kim nigdy nie chciał być. Chciał być królem, a został pionkiem w grze, której zasad nie rozumiał do końca. Stracił przyjaciela, stracił partnerkę, stracił samego siebie. Tak naprawdę był samotny wśród ludzi. Spodobało mi się, że autor pisze szorstko, bez upiększania, i że każda strona niosła ze sobą autentyczne emocje. Opisy kradzieży, planowania napadów, brutalnych konsekwencji błędów, to wszystko było tak realistyczne, że momentami czułam się, jakbym oglądała reportaż. Jeśli doceniacie prawdziwe emocje, złożone postacie, mroczne realia i historie, które nie zostawią was obojętnymi, to sięgnijcie po tę książkę. Bo to studium ludzkiego upadku i dramat psychologiczny w jednym. To nie tylko książka o przestępcy. To książka o człowieku.

Mega dobra książka. Czytało mi się ją jak świeżą bułeczkę z masłem z dodatkiem szynki i odrobiny ketchupu, gdzie ketchup przedstawiał te bardziej pikantne i niebezpieczne akcje. Ogólnie można powiedzieć, że to opowieść prawdziwa pewnego mężczyzny, który przedstawia nam lata jeszcze młodzieńcze, gdzie uczył się fachu kradzieży. Sam twierdził, że każdy z ludzi chce być kimś innym, a on zwyczajnie zapragnął być złodziejem:-) Swoje poczynania opisuje od młodych lat, drobnych kradzieży, później nieco większych, aż pewnego dnia pomyślał sobie, że rabowanie domów zwykłych ludzi już mu nie wystarczy. Wciąż pragnął czegoś więcej, lecz zdał sobie sprawę, że samodzielnie tego nie dokona. Zaczął więc zbierać ekipę innych złodziejaszków, lecz nie było to takie proste, gdyż w grę wchodziło wzajemne zaufanie. Ktoś, kto prawie całe życie kradnie jest w stanie zrobić wszystko dla własnego zysku. W pewnym jednak momencie, zaczęło się robić zbyt niebezpiecznie, gdyż wkroczył na bardzo niebezpieczne terytorium. Co zatem z tego wynikło? Czy czasami nie mierzył zbyt wysoko? Czasami każdy nam mówi, byśmy spełniali swoje marzenia, ale co jeśli wypełnianie ich sprawia innym przykrość? Nasza postać na przekór wszystkim i czasami samemu sobie doszkalała się w kradzieżach, aż coś w końcu musiało pójść nie tak. Ludzie na jego drodze bywali naprawdę różni, jedni potrafili skoczyć w ogień, a drudzy chcąc bronić samego siebie wyjawili co wiedzieli. Historia może być dobrą przestrogą dla innych i każdy znajdzie ją w czymś innym. Jeśli chodzi o czytanie, to jest naprawdę lekko i szczerze napisana. Postać podkreśla nam swoje uczucia, przemyślenia i lęki o których nigdy głośno nie mówił. W niektórych momentach napięcie sięgało zenitu, aż wstrzymywałam oddech. Równie dobrze można podpiąć tą książkę pod thriller obyczajowy, gdyż nigdy nic nie było uprzedzone, więc cała treść była dla mnie jedną wielką zagadką. Jednak ta opowieść zdarzyła się naprawdę. Gorąco polecam osobom, którzy lubią wartką akcję i nieustanny bieg za pieniądzem. Na mnie zrobiła spore wrażenie:-)