Pozwól mi być przy Tobie

"Pozwól mi być przy tobie" jest drugim tomem serii Niczego już nie obiecuj. Kolejny raz spotykamy się z Laurą i Wojtkiem, by sprawdzić, jak mają się u nich sprawy sercowe, czy są razem? Tym razem Natalia Sońska skupiła się na rozważaniach bohaterów, niepewności i nieustannych uczuciowych rozterkach Laury. Bo kobieta już raz była porzucona. Ponowne pojawienie się w jej życiu Wojtka sprawia, że zaczyna toczyć walkę z samą sobą. Nie jest jej łatwo znów zaufać. Towarzyszy jej związany z tym lęk, ból i mnóstwo wątpliwości. Wszystkie te przemyślenia prowadzone są kosztem dynamizmu akcji. Kwestia ta może być istotna dla kogoś, kto oczekuje żwawszego tempa fabuły. Równolegle obserwujemy historię Julki, która w przeddzień ślubu otrzymuje zdjęcia, które mogą zniszczyć wszystko. Zdrada, wstyd, ucieczka, decyzje podjęte pod wpływem strachu - czy jest szansa na uratowanie związku? Czy mimo poczucia zawiedzenia, nie warto czasem, jest podjąć ryzyko i raz jeszcze zaufać? Dać sobie szansę na miłość i szczęście? Są takie sytuacje, kiedy w jednej chwili można wszystko stracić. Co wtedy będziemy czuli? Smutek, żal za niewykorzystaną szansą? Czy wystarczą nam jedynie wspomnienia? Podobało mi się pokazanie cierpliwości i gotowości do walki o drugą osobę. Codzienna obecność, nie tylko w radościach, ale przede wszystkim w trudnych chwilach, rozmowy, drobne gesty - to największy dowód miłości. Książka utrzymana jest w tonie bardziej nostalgicznym i refleksyjnym niż jej poprzedniczka. Autorka nie daje nam prostych odpowiedzi i rozwiązań ani nie ocenia bohaterów. Historia ta pozwala zatrzymać się na chwilę i zastanowić nad własnym życiem, wyborami i wysunąć odpowiednie wnioski. "Pozwól mi być przy tobie" to ciepła, wzruszająca powieść o walce serca z rozumem, potrzebie bliskości, ciężarze niedopowiedzeń, przebaczeniu, drugich szansach oraz wartości zaufania i szczerości. To książka o tym, co czujemy, a tym, czego się boimy.

Czy dałabyś drugą szansę komuś, kto kiedyś złamał Ci serce? To jedno z tych pytań, na które bardzo łatwo odpowiedzieć, dopóki nie staniemy przed nim naprawdę. Bo rozsądek potrafi mówić jedno, a serce uparcie szepcze coś zupełnie innego. I właśnie o tej trudnej przestrzeni pomiędzy tym, co czujemy, a tym, czego się boimy, opowiada „Pozwól mi być przy Tobie” Natalii Sońskiej. Przyznam, że od pierwszych stron miałam poczucie, że nie będzie to historia oparta na wielkich zwrotach akcji czy spektakularnych wydarzeniach. To raczej opowieść o emocjach, które nosimy głęboko w sobie. O ranach, które pozornie się zagoiły, ale w rzeczywistości nadal bolą, gdy ktoś przypadkiem ich dotknie. Laura wie, czym jest zawód. Wie, jak trudno odbudować zaufanie, kiedy ktoś raz je zburzył. Dlatego powrót Wojtka do jej życia nie jest początkiem romantycznej historii, lecz początkiem walki. Nie z nim, ale przede wszystkim z samą sobą. Z własnym lękiem, niepewnością i wspomnieniami. Bo przecież największe bitwy bardzo często rozgrywają się właśnie w naszych głowach. Natalia Sońska pokazuje, że miłość po rozczarowaniu nie przypomina tej pierwszej, beztroskiej fascynacji. Jest ostrożniejsza. Bardziej świadoma. Pełna pytań, na które trudno znaleźć odpowiedzi. Czy człowiek naprawdę się zmienia? Czy można zapomnieć o bólu? Czy wybaczenie oznacza zapomnienie? A może jest jedynie decyzją, że nie chcemy już dłużej żyć przeszłością? Podczas lektury wielokrotnie zastanawiałam się, jak sama zachowałabym się na miejscu Laury. I właśnie za to najbardziej cenię tę historię. Nie daje prostych odpowiedzi. Nie ocenia bohaterów. Pozwala czytelnikowi samodzielnie przeżyć ich rozterki i wyciągnąć własne wnioski. Równolegle obserwujemy również historię Julki, która tuż przed ślubem zostaje zmuszona do zmierzenia się z bolesną prawdą. Ten wątek doskonale pokazuje, jak kruche potrafi być poczucie bezpieczeństwa. Jak łatwo jedno zdjęcie, jedno zdarzenie czy jedna decyzja mogą zachwiać wszystkim, co wydawało się pewne i trwałe. Największą siłą tej książki są jednak emocje. Autorka bardzo dokładnie pokazuje niepewność bohaterów, ich strach przed cierpieniem, ale także ogromną potrzebę bliskości. Bo przecież każdy z nas chce kochać i być kochanym. Problem pojawia się wtedy, gdy wcześniejsze doświadczenia podpowiadają, że miłość może boleć. To nie jest powieść dla osób szukających dynamicznej akcji. Tutaj najważniejsze są uczucia, rozmowy, refleksje i proces dochodzenia do własnych prawd. Dla jednych może być to wadą, dla innych największym atutem książki. Ja należę do tej drugiej grupy. Lubię historie, które pozwalają zatrzymać się na chwilę i zastanowić nad własnym życiem. „Pozwól mi być przy Tobie” przypomina, że czasem największym dowodem miłości nie są wielkie gesty, lecz codzienna obecność. To pozostanie przy drugim człowieku wtedy, gdy jest trudno. To cierpliwość, kiedy wszystko w nas krzyczy, żeby uciekać. To odwaga, by zaufać mimo ryzyka. Po zamknięciu książki zostałam z myślą, że każdy z nas nosi w sobie historię, która wpływa na kolejne decyzje. Pytanie tylko, czy pozwolimy przeszłości decydować za nas, czy odważymy się napisać nowy rozdział. Ocena: 8/10