Pani na wrzosowisku. Preludium. Tom 1

Powieści z historią w tle to coś co kocham bo oprócz wciągających losów bohaterów mamy też świetną lekcje historii. "Preludium" to powieść której akcja toczy się w Warszawie szykującej się do Powstania Listopadowego a później w wiktoriańskiej Anglii. Eliza Bielska to 16 letnia córka bogatego browarnika, której poukładane życie toczy się wokół balów, wizyt w teatrze i zakupów. Zmiana o sto osiemdziesiąt stopni następuje gdy ojciec wysyła ją do Anglii. Z rozpieszczonej bogatej dziedziczki marzącej o karierze pianistki, wyrasta na młodą odpowiedzialną kobietę. Wszystko się zmienia gdy na jej drodze staje sierota Nell. Jak potoczą się dalsze losy Elizy? Czy jeszcze spotka swojego młodszego brata Stanisława? To fascynująca opowieść tocząca się w dziewiętnastowiecznej Warszawie i Anglii, nie sposób oderwać się od tej historii. Ja już nie mogę się doczekać aż będę czytać kolejną część.

Oj, jak dobrze zrobiła mi ta książka! Bardzo lubię między tytułami o mocniejszym wymiarze tematycznym sięgnąć po coś, co pozwoli mi cieszyć się z czytania. Jest to taki wentyl bezpieczeństwa w przeciwieństwie do literatury wojennej, powojennej, książek kulinarnych czy popularnonaukowych. I taką właśnie „poduszką”, na którą opadłem miękko, jest cykl „Pani na wrzosowiskach” Lucyny Olejniczak i jego pierwszy tom, „Preludium”. Żeby nie było, to nie jest książka pozbawiona mocnych akcentów – znajdziemy tu powstanie listopadowe, mroczne dzielnice Warszawy, kradzież broni z Arsenału, wojnę z Moskalami, trudy życia pod butem zaborcy, no i morderstwo. A wszystko to w delikatnych i subtelnych porywach miłości, zdrady małżeńskiej, ale także młodzieńczej, niewinnej, pierwszych uniesień. Jest muzyka i Eliza, która marzy, by zostać znakomitą pianistką. Potem trafiamy do Londynu, który pokazuje różne oblicza: od tych najbardziej mrocznych dzielnic, gdzie dzieci żyją na ulicy, po świat prostytutek, tragiczny wypadek młodej dziewczyny i losy jej córki, ale także opery, bogatych rezydencji. I znowu: miłość, muzyka. Wiele się dzieje, mnóstwo postaci, ale wszystko jest kreślone sprawną ręką autorki, Lucyny Olejniczak, która plecie z łatwością nitki z różnych kłębków, by powstał z tego szal, który jest dość długi, bo rozciąga się na kolejny tom cyklu, „Ostatni Nokturn”. Wspomniałem o tej miękkiej poduszce, na którą opadłem, relaksując się od tzw. „poważniejszej literatury”. Wszystko za sprawą kompozycji książki, która jest bardzo filmowa, z wieloma dialogami, krótkimi opisami i rozdziałami, co pozwala „łykać” kolejne strony. Sprawność autorki sprawia, że nie zastanawiamy się nad postaciami, bo albo dokładnie wiemy, kim są, bo już pojawili się na kartach książki, albo kim będą, do jakiego miejsca i sytuacji zostaną wkomponowani. „Preludium” zainteresowało mnie, więc już zmierzam do kolejnej części, bo jestem bardzo ciekaw dalszych losów bohaterów, których historia zawisła na ostatniej kartce powieści. To się czyta…

„Preludium” to początek cyklu „Pani na wrzosowisku” napisany przez Lucynę Olejniczak. Przyznam, że było to moje pierwsze spotkanie z twórczością autorki i od razu wielki zachwyt. Największym atutem powieści jest styl autorki, który dosłownie przenosi nas do czasów powstania listopadowego w Warszawie, wiktoriańskiej Anglii, jak również na Litwę. Autorka doskonale oddaje w powieści klimat tamtych czasów, atmosferę, która panuje w społeczeństwie pełnym obaw i niepokoju. W powieści poznajemy Elizę i Stanisława Bielskich, którzy są rodzeństwem, jednak tak bardzo się od siebie różnią. Eliza kocha muzykę, marzy o karierze pianistki, natomiast jej brat zawsze walczył o uwagę ojca, przez co zdarza mu się działać nierozważnie i właśnie takie działania wpędzają go w ogromne kłopoty. Stanisław wstępuje w szeregi czwartaków, natomiast Eliza wyjeżdża do Anglii, by uniknąć niebezpieczeństwa, które czyha niemal na każdym kroku. Główni bohaterowie, to niezwykle ciekawie nakreślone postacie, które próbują ułożyć sobie na nowo życie, w bardzo niebezpiecznych czasach, w jakich przychodzi im żyć. Ucieczka przed niebezpieczeństwem rozdzieliła rodzeństwo, a Eliza już oswajała się z myślą, że może nigdy więcej nie zobaczyć brata. Przyznam, że ta historia wywarła na mnie ogromne wrażenie. Podczas czytania nie można się nudzić. Dużo się dzieje, a autorka nie oszczędzała swoich bohaterów, którym przyszło w życiu wiele przeżyć. Niezwykle istotne jest również tło historyczne, które w powieści jest dość rozbudowane, co jedynie podkreśla trudność czasów, w których akcja została osadzona. Porusza niezwykle istotne kwestie rodziny, patriotyzmu, miłości w tych trudnych czasach. Nie szczędzi bohaterom trudnych życiowych decyzji, które często zaważą na ich przyszłości. „Preludium” to przepiękne rozpoczęcie serii, którego zakończenie sprawiło, że najchętniej od razu sięgnęłabym po dalsze losy bohaterów! Bardzo polecam ten tytuł!!

Pierwsze co o niej pomyślałam, to to, że w całej książce są przepiękne opisy! Autorka z niezwykłą precyzją i smakiem opisywała gdzie postacie zmierzały, jak przy tym wyglądały, co kotłowało się w ich głowach, co mijały po drodze i gdzie dotarły i z jakim skutkiem. Najzupełniej w świecie czułam jakbym sama tam była i obserwowała ich za plecami. Niewiele książek ma ten czar, że w stu procentach przeżywamy każdą sytuację jaka panowała. To nie postacie, tylko ludzie z krwi i kości, którzy mają swoje obawy, lęki oraz tajemnice. Wiemy tutaj kto co przed kim zatajał, gdyż każdy jest wyjątkowo spostrzegawczy. Ojciec, który coś ukrywał twierdził, że robił to dla dobra dzieci. Według niego nie poddawał im oznak zmartwienia. Jednak jeśli tylko przeszliśmy do sytuacji z udziałem rozmówczyń, one od razu przyznawały, że coś się dzieje. Wyczuwały swoim ciałem i obserwowały najdrobniejsze gesty na podstawie których wysuwali swoje przeważnie trafne wnioski. Nawet jeśli ktoś zwracał się przeciwko komuś, to robił to kulturalnie. Każdy gest świadczył o wysokim poziomie inteligencji oraz wykształceniu. Tam zawsze liczyło się zdanie rodziców, choć jak wiadomo, własne myśli wypowiadało się, kiedy już ich w pobliżu nie było. Tutaj dobro rodziny zawsze było stawiane na pierwszym miejscu. Oprócz tego mamy wiele przesłań, mądrych przemyśleń, a także stresujących sytuacji, które dzieją się w ich okolicy. Z powodu dramatycznych wydarzeń w kraju, nasza nastoletnia bohaterka musi opuścić miejsce w którym dotychczas przebywała. Będzie to bardzo trudna zmiana nie tylko fizyczna, ale również psychiczna. Dotychczas żyła w luksusie, gdzie wszystkie jej problemy były rozwiązane przez rodziców, a teraz to ona będzie musiała wykazać się rozwagą. Warunki do jakich trafi nawet w połowie nie będą przypominały tych w których mieszkała. Będzie to dla niej spora lekcja życia. Na jej drodze stanie osoba, która znacznie odmieni jej styl myślenia. Ujrzy schemat nędzy i tego, że nie zawsze żołądek może być zapełniony. Jest to część pierwsza i tak mnie oczarowała, że nie mogę doczekać się kolejnej. Z pewnością u każdego wywoła salwę przemyśleń, ale tylko na plus. Szczerze polecam:-)