Prośba o przebaczenie

Pisarz Wiktor Leszczyński, który słynie z kryminałów, ma dość swojego dotychczasowego życia i postanawia wyruszyć w nieznane. Zatrzymuje się w Borach Tucholskich, to właśnie tam w starym domku leśniczego odnajduje spokój. Tam również poznaje policjantkę Emilię, która zapada mu w pamięci. By nie czuć się dokońca tak samotnie postanawia adoptować psa, i to właśnie chyba dzięki Dropsowi, bo tak się wabi jego czworonóg, powoli wraca na właściwe tory. Jednak w jego otoczeniu dochodzi do kilku morderstw. Przerażające jest to, że ofiary giną dokładnie w taki sam sposób, jak bohaterowie jego książki, książki nad którą dopiero pracuje. Kto stoi za morderstwami? Czy życie Wiktora w końcu się ułoży? Czy połączy go coś z Emilią? Książka jest bardzo przyjemna i lekka w czytaniu. Ta historia to połączenie obyczajówki z kryminałem. Autorka niespiesznie wprowadza nas w świat głównych bohaterów. Wiktor jest autorem książek, jednak w jego życiu prywatnym ostatnio nie dzieje się zbyt dobrze, co też wpływa na jego wenę. Podjął decyzję by uciec z Krakowa i się gdzieś zaszyć. Stara leśniczówka, w której się zatrzymał natchnęła go trochę do napisania kolejnej książki. Jego postać wydaje mi się być bardzo łatwowierna, a poza tym to całkiem niezły z niego dżentelmen. Co do Emilii to jest ona policjantką, a dodatkowo pomaga w schronisku dla zwierząt. Kobieta już od początku rozpoznała Wiktora, jednak nie chce się narzucać. Dodatkowo skrywa jakąś tajemnicę. No i na koniec mamy Dropsa, którego chyba najbardziej polubiłam. Pies jest ze schroniska i świetnie odnajduje się przy nowym właścicielu. Każdy z bohaterów jest zwykłym człowiekiem takim, którego z łatwością możemy spotkać na ulicy, czy w autobusie. Przez to autorka sprawiła wrażenie, że czytelnikowi łatwiej się odnaleźć w tej historii, bo problemy bohaterów są bardzo rzeczywiste. Może i trochę zabrakło mi w tej książce emocji, owszem były momenty, które zapierały mi dech w piersi, i przyprawiały o szybsze bicie serca,ale nie było ich zbyt wiele. Połączenie powieści obyczajowej z kryminałem nasuwa nam na myśl, że ta historia będzie znacznie spokojniejsza od tradycyjnego kryminału. Książkę czytało mi się bardzo przyjemnie i szybko. Autorka dopracowała ją w każdym najdrobniejszym szczególe. Co do zakończenia i rozwiązania zagadki kto jest mordercą, to jak dla mnie było to trochę przewidywalne i spodziewałam się tego, lecz mimo to nie zepsuło mi to przyjemności z czytania.

To bardzo ciepła książka. Wkraczając w jej świat było jakby wejście do gorącego źródełka, gdzie historia rozpływała się we mnie pokazując, że są na tym świecie dobrzy ludzie. ,,Bo dom jest wszędzie tam, gdzie jest nam dobrze, gdzie czujemy się szczęśliwi i dokąd chce się nam wracać, gdy trapią nas smutki. " Autorka ma przepiękne pióro. Widzi nie tylko rzeczy, które postacie mają do wykonania, ale i przyrodę, która budzi się do życia dając odgłosy w które można się wsłuchać. Wiktor wcześniej nie zdawał sobie z nich sprawy. Był zbyt zajętym pisarzem, gdzie liczyła się tylko dobrze napisana historia. Jednak od pewnego momentu, kiedy ktoś mu bliski się oddalił, nie mógł skreślić ani jednego słowa. Emocje zbyt mocno przesłaniały mu myśli, a on nic nie potrafił na to poradzić. Dopiero nagły wyjazd w nieznane miejsce jakby otworzył w nim wenę twórczą. Z przypadku udało mu się wynająć domek w którym jakby czas zatrzymał się wiele lat temu. Jednak to skromne miejsce sprawiło, że opowieść zaczęła pisać się sama. Następnie jedno przykre zdarzenie sprawiło, że otworzyło się w nim coś jeszcze. Sam się nam przyznał, że nigdy nie potrafił kochać i podał tego przykłady. Dlaczego zatem zwykła policjantka, a w międzyczasie wolontariuszka przykuła jego uwagę? W przypływie osamotnienia postanowił spełnić swoje marzenie i zaadoptował towarzysza, który non stop dziękował mu za ten gest. Następnie zrobił kolejny krok o który sam siebie nie posądzał. Co zatem jeszcze się stanie, co nasza postać pozna pierwszy raz? Musicie wiedzieć, że Wiktor pisze bardzo dobre kryminały. Umieszcza tam swoją niechęć i złość do byłej partnerki. Spekuluje co mogłoby jej się stać i przelewa to na papier. W pewnym jednak momencie zaczyna się dziać coś dziwnego, bowiem jego życzenia zaczynają się spełniać, ale nie na tej osobie, na której miały wystąpić. Kiedy zatem zda sobie sprawę z tego, że coś jest nie tak? Naprawdę z czystym sercem ją polecam. Bardzo lubię książki w których bohaterem jest pisarz. Zawsze mnie interesowało z czym taka osoba się zmaga i co robi, kiedy wena wyjeżdża na wczasy. Książki tej autorki mogę brać w ciemno, gdyż wiem, że się nie zawiodę. Polecam do przeczytania bez względu na wiek:-)

Lubicie czytać obyczajówki z wątkiem kryminalnym? Wiktor Leszczyński jest autorem powieści kryminalnych. Znuzony swoim życiem rzuca wszystko i wyjeżdża z Krakowa w poszukiwaniu weny. Trafia do starej lesniczówki w Borach Tucholskich. Tam zaczyna pisać nową powieść, poznaje policjantkę Emilię Radecki i adoptuje psa ze schroniska. Nagle w jego otoczeniu dochodzi do morderstw identycznych jak w jego książce. Czy pisarz razem z policjantką rozwikłają zagadkę i odkryją kto jest mordercą? Bardzo lubię styl i pióro autorki. "Prośba o przebaczenie" to kolejna powieść obyczajowa, która skradła moje serce. Fabuła wciągnęła mnie od pierwszej strony. Świetnie skonstruowana intryga. Śledziłam losy bohaterów, by odkryć prawdę. Autorka powoli podsuwa nowe tropy, by czytelnik mógł rozwiązać zagadkę. Jeśli lubicie bawić się w detektywów i grzebać w przeszłości to będziecie usatysfakcjonowani tą książką. Napięcie, wartka akcja i nieoczekiwane zwroty akcji zapewniły mi rozrywkę. Nie mogłam oderwać się od tej książki. Zakończenie wbija w fotel. Gwarantuję Wam niezapomnianą przygodę oraz wachlarz emocji. Bawiłam się znakomicie. Spakujcie tę książkę na wakacyjne wyjazdy. Zdecydowanie polecam!

Cześć kochani. Dziś opowiem Wam o najnowszej książce jednej z moich ulubionych autorek - Katarzyny Janus. "Prośba o przebaczenie " jest historią Wiktora Leszczyńskiego , znanego pisarza, autora kryminałów, który przytłoczony wydarzeniami życia w Krakowie podejmuje decyzję o radykalnej zmianie. Mężczyzna postanawia wyjechać tankując wcześniej do pełna. Kolejny przystanek ma znaleźć się w miejscu w którym benzyna się wyczerpie. Wkrótce pisarz zatrzymuje się w niewielkiej mieścince położonej w samym sercu Borów Tucholskich. Niestety jego pobyt w tym urokliwym zakątku zakłóca stłuczka. Zgłoszenie o zdarzeniu przyjmuje młoda policjantka Emilia Radecka. Między tą dwójką od samego początku iskrzy, a zainteresowanie jest obupólne. Kobieta ma jednak sekrety i za wszelką cenę nie chce ich ujawnić przed swym adoratorem. Czy bohaterowie przełamią swoje bariery i otworzą się na uczucie? Z czasem Leszczyński asymiluje się z lokalną społecznością i adoptuje psa ze schroniska o którym zawsze marzył. Codzienność upływająca na pracy i rozwijająca się relacja z intrygującą kobietą sprawiają, że na Wiktora spływa spokój. Niestety , zostaje on brutalnie zakłócony.. wszystko za sprawą morderstw do których dochodzi w Krakowie i okolicach. Co gorsza ofiary są uśmiercane tak jak bohaterowie książek autora.. Ta fabuła bardzo szybko mnie wciągnęła i zauroczyła Relacja łącząca głównych bohaterów, wartka akcja oraz niebanalnie przeprowadzony wątek kryminalny były wyśmienitą rozrywką, a choć znam poprzednie książki autorki wykreowana przez nią fabuła bardzo mnie zaskoczyła. Oczywiście pozytywnie. Uwielbiam też sposób w jaki Pani Katarzyna opisuje rzeczywistość i emocje swoich postaci. Jest w nich coś magicznego i na wskroś realnego co pozwala czytelnikowi wczuć się w klimat opowieści i przeżywać ją na równi z jej uczestnikami. Nie zdradzę Wam niczego więcej powiem po prostu -POLECAM całym sercem bo naprawdę warto się skusić na tę niezwykłą przygodę. ❤️