Przerwana lekcja muzyki

"Przerwana lekcja muzyki" - komu nie jest znany ten tytuł? Jak nie z książki, to z filmu z Angeliną Jolie? Niespełna dwa miesiące temu premierę miało wznowione wydanie tejże książki, nakładem wydawnictwa Replika w oprawie wzbudzającej zachwyt!  Piękna twarda okładka, zdobiona wewnętrzna jej część sprawiają, że książkę trzyma się z przyjemnością. A co znajdziemy w książce? Otóż przejmującą relację dziewczyny, która trafia do szpitala psychiatrycznego, wydawałoby się dobrowolnie i świadomie. Zaskakują karty z historii choroby udostępnione na poszczególnych stronach. Wkraczamy w codzienność panującą w zakładzie, poznajemy innych bohaterów i co muszę przyznać odnajdujemy jakieś ukojenie w ich rutynie, jakąś namiastkę normalności w tych nienormalnych warunkach. Myślę, że naturalnym wydaje się nasuwające się pytanie - gdzie jest w zasadzie granica między normalnością i nienormalnością? Między zaburzeniami osobowości a młodzieńczym buntem? I jak wiele osób powinno się wysłać do szpitali psychiatrycznych na leczenie, a które funkcjonują wśród nas, próbując uchodzić za tych 'normalnych'. Susanna po pomoc zgłosiła się sama. Już chwila rozmowy sprawiła, że lekarz skierował ją do szpitala, w którym miała przebywać dwa tygodnie - a spędziła dwa lata. Oczywiście w jej zachowaniu czuć swojego rodzaju szaleństwo, skłaniające do tego, że ta pomoc była jej potrzebna.  Możemy zagłębić się w funkcjonowaniu ośrodka od wewnątrz, procedur, rygoru, który początkowo był dla Susanne bardzo trudny. Same metody leczenia pod koniec lat sześćdziesiątych ubiegłego wieku (bo w tych latach osadzona jest akcja) budzi ciekawość. Myślę, że jest to książka, którą zdecydowanie warto przeczytać, zwłaszcza jeżeli lubicie motyw szpitala psychiatrycznego w literaturze. W książce znajdziecie bowiem prawdziwe przeżycia autorki, które pozwalają wejrzeć w świat na codzień nieznany.

„Tym razem odczytałam tytuł obrazu: Przerwana lekcja muzyki. Przerwana lekcja muzyki. Tak jak przerwane zostało moje życie - przerwane w muzyce siedemnastu lat - i tak jak przerwane zostało jej życie - uprowadzone nagle i rzucone jasną farbą na płótno - tak w obu przypadkach jedna chwila sprawiła, że życie znieruchomiało, zatrzymało się. I ta jedna chwila zastąpiła wszystkie chwile następne, czymkolwiek mogłyby być.” . 1967 rok. Susanna - wrażliwa, mająca problemy emocjonalne, nieporadna życiowo, świeżo po próbie samobójczej, zostaje umieszczona przez rodziców w szpitalu psychiatrycznym. Nie potrafi się tam odnaleźć, jest jej ciężko się zaaklimatyzować. Spędza w szpitalu prawie dwa lata. Dwa lata w towarzystwie innych dziewcząt: Georginy, Daisy, Polly, Lisy, każdej z innym problemem, innym zaburzeniem, które na swój sposób próbują przetrwać ten ciężki czas. . „Przerwana lekcja muzyki” nie jest fikcją literacką. To zarówno wspomnienia prawie dwuletniego pobytu samej Autorki - Susanny Kaysen w szpitalu psychiatrycznym, jak i „rzetelna i wnikliwa praca, która każe zastanowić się nad utrwalonymi przez nas definicjami normalności i nienormalności.” . Szczera aż do bólu. Prawdziwa, szokująca, momentami bawiąca i wzruszająca. Zmusza nas do myślenia i zostawia po sobie ślad. Ślad i takie poczucie: dlaczego? Dlaczego zagubioną nastolatkę, wrażliwą dziewczynę zamknięto w szpitalu psychiatrycznym? . Jeśli jeszcze nie czytaliście, to szczerze Wam polecam! Ja miałam pierwszy raz styczność z tą książką, już od dawna planowałam ją przeczytać, ale dopiero to świeże wydanie od Wydawnictwa Replika mnie zmotywowało. I na prawdę było warto!