Przywilej korzyści

Czasem życie potrafi zaskoczyć bardziej niż niejeden film sensacyjny — zwłaszcza wtedy, gdy zwyczajna codzienność dwóch pracowników sklepu meblowego zamienia się w pełną absurdu historię o gangsterskich porachunkach, torbie pieniędzy i… serii kompletnie niefortunnych decyzji. Kamil Skarżyński w swoim debiucie „Przywilej korzyści” zaprasza nas czytelników do Gawronowa — małego miasteczka, gdzie nic nie jest takie, jak się wydaje, a bohaterowie z pozoru przeciętni potrafią wpakować się w tarapaty większe, niż można sobie wyobrazić 🤣. Cezary i Daniel, to duet o złotych sercach, ale raczej przeciętnym refleksie, wplątują się w wydarzenia, które szybko wymykają się spod kontroli. Rewelacyjny debiut! Kochani musicie po niego sięgnąć 🥰 Czarna komedia kryminalna w najlepszym wydaniu — z przymrużeniem oka, humorem podszytym ironią i solidną dawką napięcia. Autor zgrabnie łączy śmieszność wydarzeń z niebezpieczeństwem, tworząc historię, w której każdy kolejny rozdział zaskakuje bardziej niż poprzedni. Niezbyt rozgarnięci porywacze, diler z ambicjami, biznesmen z tajemnicami i policjant o wątpliwych intencjach — ta galeria postaci tej opowieści, która zapewnia fantastyczną rozrywkę. „Przywilej korzyści” idealny dla tych, którzy lubią, gdy kryminał potrafi rozbawić, a sensacja nie traci przy tym tempa. Polecam 🥰 Cytaty: „– Jak na tym świecie ma być dobrze, jeśli nawet lekarze mordują ludzi. – Daniel zdawał się nieco gubić w otaczającej go rzeczywistości. – Nie składałeś przysięgi Hipokratesa?! – Po pierwsze Koza to Hipokratesa – poprawił go Ryszard. – A po drugie, czy ciebie już popierdzieliło do reszty? – Ale co? – Jajco! Przecież to nie jest żaden lekarz. – Widziałem go w szpitalu! – wykrzyknął, jakby to miał być niepodważalny argument. – A potem widziałeś go, jak wyrzuca perukę! Nie dało ci to do myślenia, że coś może być nie tak? – A co to, lekarz nie może nosić peruki? – Panowie, czy ja wam nie przeszkadzam? – wycedził Baryłka.” „– Mam już dosyć takiego życia, rozumiesz? Mam dosyć biedy, mam dosyć tego, że jestem brzydki, że nie mam kumpli. Mam dosyć tych jebanych świń, którym muszę się codziennie zajmować. Chcę mieć dom, chcę panienki i najdroższe alkohole. Chcę żyć jak król. Ile mi zostało? Dwadzieścia lat? Trzydzieści? Nawet nigdy za granicą nie byłem. Nigdy morza nie widziałem. Nawet dziewczyny nigdy nie miałem, bo wszystkie mnie olewają. Szef dał mi nadzieję. Nadzieję na to, że prędzej nim stanę się kimś, kogo wszyscy szanują, kogo wszyscy się boją. Będę mógł zafundować wczasy moim rodzicom. Mój dziadzio nie ma nawet na leki. Dlatego, jeżeli jedyną drogą ku lepszemu życiu jest pozbawienie go kilku osób, to zrobię to. I będę liczył na to, że po śmierci nie ma nic prócz… śmierci..”