Pszczelarz Józek

"Pszczelarz Józek" i "Elizka nie jest straszydłem" to książki, przy których miałam poczucie, że właśnie w taki sposób literatura dziecięca powinna przekazywać wiedzę i wartości, a także uwrażliwiać. Nienachalnie, za to błyskotliwie. To książki, które robią wrażenie na dzieciach i na dorosłych. Dlatego idealnie sprawdzą się podczas wspólnego czytania. A skoro dziś Dzień Ojca, to szczególnie polecam je tatom, bo pomagają budować bliskość i kontakt z dzieckiem. "Pszczelarz Józek" to historia pewnego samotnie żyjącego kreta. W dolinie, w której mieszka, nie ma sąsiadów, nie żyją tam żadne zwierzęta, ani rośliny. Przez to, że kret jest samotny, jest również smutny. Jednak któregoś dnia w życiu Józka pojawią się goście, a dosłownie cały rój gości. I to właśnie dzięki nim do życia kreta zawita radość, celowość i poczucie bycia potrzebnym. Okaże się też, że niedługo potem do doliny przybędą kolejni goście. Może zostaną na dłużej? Może dolina w końcu będzie tętnić życiem? "Elizka nie jest straszydłem" jest natomiast historią młodej nietoperzycy, która samodzielnie wyrusza w świat. Pełna nadziei leci w stronę wielkiego miasta, jednak jej oczekiwania brutalnie zderzą się z rzeczywistością. Ludzie nie znają Elizki i na jej widok włosy stają im dęba, wzywają straż miejską lub próbują ją przepędzić, rzucając kamieniami. Możesz sobie tylko wyobrazić strach, smutek i rozczarowanie małej Elizki. Na szczęście spotka dwójkę przyjaźnie nastawionych, a przede wszystkim nieuprzedzonych i mądrych ludzi. To oni zbudują dla Elizki budkę, która stanie się jej kryjówką. Obie historie łączą pełne czułości przesłania. W "Pszczelarzu Józku" znajdziesz refleksję nad tym, że każdy do szczęścia potrzebuje przyjaciół, choćby miały być nimi jedynie pszczoły. W "Elizce..." natomiast wybrzmiewa myśl o pochopnym ocenianiu tych, których nawet nie znamy. Jednak to nie wszystkie zalety tych książek. Otóż każdą z nich kończy kilka stron solidnej dawki wiedzy o pszczelich i nietoperzych zwyczajach, podanej w lekki i atrakcyjny sposób. Tak zaserwowane informacje po prostu się chłonie. *Projekt współfinansowany w ramach programu Unii Europejskiej "Kreatywna Europa".

"Pszczelarz Józek" opowiada oczywiście o Józku i pszczołach. Ale nie tylko. To przejmująca opowieść o samotności, która odbiera radość z życia. Józek nie ma nikogo. Mieszka sam na pustkowiu, a dni mijają mu monotonnie. Nie ma z kim porozmawiać, dzielić się radością, nie ma do kogo się przytulić. Coraz częściej myśli sobie o tym, że może gdzieś indziej mógłby wieść szczęśliwsze życie. Wszystko zmienia się za sprawą tajemniczego kokonu, który zawisł na sznurze do suszenia prania. To rój pszczół miodnych, to właśnie one zmieniają życie Józka o 180°. Jakby wstąpiło w niego nowe życie - ochoczo i z nieskrywaną radością zabiera się za projektowanie domu dla pszczół. Co zmieniło się w codzienności Józka? Wszystko! Wreszcie odnalazł sens swojej egzystencji, dba o nowe przyjaciółki najlepiej jak potrafi. One w zamian za to, zamieniają jego pustkowie w prawdziwą kwitnącą oazę. To miejsce zaczyna przyciągać nowych osadników i wreszcie Józek ma wielu sąsiadów. Bo tam, gdzie są pszczoły, tam jest życie. Przypadek Józka jest dowodem na to, że większość z nas ma silną potrzebę życia w społeczeństwie. Potrzebujemy innych ludzi do szczęścia, choć często temu zaprzeczamy. Józek dopiero gdy wokół zaczęło tętnić życie, poczuł się szczęśliwy. Takie są też pszczoły. Żadna osobno by nie przetrwała, natomiast razem tworzą silną rodzinę. Każda pszczoła jest gotowa poświęcić życie dla bezpieczeństwa roju. Z książki poznamy obyczaje pszczół, ścisłą hierarchię i podział ról w ulu, jak powstaje miód oraz wielu innych ciekawostek w tym temacie. Dodatkowym atutem książki jest możliwość wysłuchania jej czytanej przez Mateusza Damięckiego, wystarczy zeskanować kod QR znajdujący się na przedniej okładce książki.