Regiel

W sercu Bieszczad, wioska Rosochate staje się areną dramatycznych wydarzeń. Deweloper wycina las, by postawić hotel, a wraz z hałasem pił i ciężkiego sprzętu budzi się stara, mroczna legenda o klątwie Regla. A gdy na placu budowy zostają znalezione zwłoki, pojawia się pytanie — czy stare podania to tylko strachy, czy może prawdziwe ostrzeżenia? Czy zło kryje się w lesie, czy przybrało postać człowieka? Starszy aspirant Przemysław Nowacki rusza tropem mordercy, nie mając pojęcia, z czym lub z kim przyjdzie mu się zmierzyć. W międzyczasie Maciej poszukuje zaginionej dziewczyny, a Oskar wraca, by zmierzyć się z demonami przeszłości. „Regiel” to thriller pełen napięcia i tajemnic, gdzie granica między legendą a rzeczywistością zaciera się coraz bardziej, a ciemność i szumiący las ukrywa niejedno oblicze zła. Dla miłośników mrocznych kryminałów i górskich legend - będzie idealnym wyborem. A dla fanów audiobooków polecam tą historię w tej wersji - czyta ją Janusz Zadura. Cytaty: „- Życie to nie serial, w którym bohaterowie nigdy nie giną, a zakończenia zawsze są dobre. Czasem jest paskudnie.” „Noc dla jednych jest sprzymierzeńcem, dla drugich wrogiem. Już od wieków obowiązywała zasada, że uczciwi ludzie po zmroku siedzą w domach, a potwory czyhają na ludzi, którym brakło rozumu i nie uszanowali tych praw. Ciemność była domem zła i do dziś nic się nie zmieniło.”

Górska wieś Rosochate. Mała, spokojna, z bajecznym sielski klimatem. Gdzieś na horyzoncie pojawiają się zmiany. Firma deweloperska kupuje działkę, na której planuje postawić hotel. Głośna inwestycja zwiastuje kłopoty. Pierwsze pojawiają się wraz z wycięciem pierwszego drzewa w tajemniczym zagajniku, który znajduje się na terenie inwestycji. Ginie ochroniarz, a starsi mieszkańcy potwierdzają, ścięli drzewo – obudzili zło. Legenda głosi, że z każdym kolejnym drzewem ofiar zacznie przybywać. Sprawą zajmuje się okoliczny śledczy, starszy aspirant Przemysław Nowacki, który nie wierzy w żadne legendy, wie za to, że gdzieś w okolicy grasuje niebezpieczny zwyrodnialec, który nie spocznie póki nie zrealizuje swojego chorego planu. W międzyczasie we wsi pojawia się młoda dziewczyna, która szuka swojego zaginionego brata. O wszystkim opowiada jednemu z mieszkańców, który zdecyduje się jej pomóc. Niestety jej nagłe zniknięcie skomplikuje wszystko. Szybko okaże się, że to dzieje się w Rosochatem nie jest kwestią przypadku. Nagle zbudzone zło nie zatrzyma się tak szybko, a wciąż żywa legenda stanie się kluczem do rozwiązania zagadki tajemniczych zgonów. „Regiel” to najnowsza książka Michała Śmielaka. Tym razem autor oferuje nam bardzo klimatyczny kryminał z nutą starych lecz bardzo realistycznych legend. Narracja prowadzona w dwóch strefach czasowych pozwala na dobre zrozumienie całej historii, a przyznam, że jest ona spisane bardzo misternie. Pierwsze wrażenie lekkiego zagubienia szybko zmienia się w wooow. Pięknie wszystko spina się w całość, a styl w jakim autor to zrobił zasługuje na największe zasługi. Bardzo do gustu przypadła mi lokacja, w której autor osadził swoją historię. Mała górska wieś z bardzo hermetycznym i nieufnym społeczeństwem. Ta książka jest inna niż pozostałe jakie miałem przyjemność czytać. Inna ale nie znaczy, że gorsza. Polecam serdecznie

Ja to jednak lubię powieści Michała Śmielaka. Ich niepowtarzalny klimat, gęsty i mroczny, że chwilami trudno złapać oddech. Niesamowite leitmotivy takie jak mgła, burza, śnieg i mróz, a teraz zagajnik pełen zła. Ależ mnie wciągnęła ta książka! We wsi Rosochate w Bieszczadach jest zagajnik zwany Reglem, do którego od pokoleń ludzie boją się wchodzić. Według wierzeń rządzi w nim zło, a jeżeli ktoś zetnie w nim drzewo, czeka go śmierć. Teraz pewien deweloper kupił tę ziemię i rozpoczyna budowę. Kiedy padają pierwsze drzewa, ludzie zaczynają umierać. Nikt się nawet nie spodziewa, jak mroczne sekrety kryje Regiel, jakie potwory zostały obudzone do życia i ile jeszcze ofiar pochłonie demon, który obcina ręce, rozszarpuje i zakopuje swoje zwłoki… Legenda naprawdę ożywa... Przerażająca historia o tym, jak bardzo wierzenia mogą być zakorzenione w umysłach ludzi i o tym, że potwory są nie tylko w bajkach, ale także obok nas, tuż za rogiem, w domu obok. Odkrywanie przeszłości może być bardzo bolesne, a teraźniejszość może zrujnować życie. Doskonały kryminał, w którym z każdą stroną rośnie napięcie. Perfekcyjnie zarysowane postaci zarówno tych dobrych, jak i tych złych, ale też oddane stosunki panujące w małej zamkniętej społeczności, w której każdy wie prawie wszystko o każdym, ale też każdy strzeże głęboko ukrytych sekretów. Od pokoleń mieszkańcy Rosochatego wiedzą, że Regiel nie zapomina i nie wybacza, a raz obudzone zło, zostaje, bo nie da się go już opanować i będzie zabijać. Fabuła jest jak ten czarny las, jak raz wejdziesz, nie będziesz mógł się wydostać aż do ostatniego słowa. Uważaj też, bo wierzenia i legendy mogą okazać się prawdą… Świetna książka, dla tych, którzy kochają się zanurzyć w historie pełne krwawych mordów, niesamowitych opowieści, demonów, które nie odpuszczają i które kochają krew. Może gdzieś obok też jest taki zagajnik, taki Regiel i lepiej nie budzić zła!!! Polecam na weekend, bo po nocnym czytaniu do pracy spóźnicie się na pewno!

Czy wy też uważacie, że każda legenda ma w sobie ziarenko prawdy? A może wierzycie, że są miejsca, których lepiej nie tykać - nawet jeśli wydają się tylko punktem na mapie i niczym więcej? „Regiel” Michała Śmielaka to książka, którą czytałam z lekkim niepokojem w sercu. Bo choć początkowo wydaje się, że mamy tu klasyczny kryminał - trup, śledztwo i policjanta, który próbuje rozwikłać zagadkę - to bardzo szybko okazuje się, że to coś więcej. Coś, co czai się w gęstwinie bieszczadzkich lasów i niekoniecznie chce zostać nazwane. Cała historia rozgrywa się w niewielkiej wsi Rosochate, gdzie deweloperzy postanawiają wybudować hotel. Problem w tym, że budowa rusza w miejscu, o którym krążą mroczne opowieści. Miejscowi od lat przestrzegali: nie ścinajcie drzew w Reglu, bo zginiecie. I co? I śmierć szybko zbiera pierwsze żniwo. A potem… jest tylko gorzej. Śmielak po mistrzowsku łączy tu elementy kryminału, thrillera psychologicznego i słowiańskiej grozy. Wciąga czytelnika do świata, w którym granica między rzeczywistością a mitem zaciera się niemal niepostrzeżenie. Starszy aspirant Nowacki może i nie wierzy w legendy, ale nie ma pojęcia, z czym tak naprawdę przyjdzie mu się zmierzyć. A nie tylko on staje naprzeciw złu. Pojawiają się też Maciej - poszukujący zaginionej dziewczyny - i Oskar, który wraca w rodzinne strony z nadzieją na odnalezienie siebie. Trzy różne historie, trzy punkty widzenia i… jeden wspólny wróg. To, co mnie ujęło najbardziej, to klimat. Gęsty, leśny, wręcz duszny. Śmielak buduje napięcie powoli, ale skutecznie - jak mgła w dolinie, która w końcu całkowicie otula czytelnika. Czułam zapach wilgotnej ziemi, słyszałam w głowie odgłos piły rozdzierającej pień drzewa i wyobrażałam sobie ten moment, gdy coś… się budzi. Coś, czego nie sposób zatrzymać. Ogromnym plusem są też bohaterowie - niejednoznaczni, pełni sprzeczności, dalecy od ideału. Każdy ma swoje powody, traumy, decyzje, których żałuje. Nie ma tu czerni i bieli, jest cała paleta odcieni szarości. I właśnie dlatego tak mocno się ich przeżywa. Książka zaskakuje również konstrukcją - mamy tu przeskoki czasowe, które nie tylko nie dezorientują, ale wręcz pogłębiają napięcie. Opowieść z przeszłości płynnie łączy się z teraźniejszością, a wszystko splata się w finał, który… no cóż, nie pozostawia obojętnym. Jeśli szukacie historii, która nie tylko was wciągnie, ale i zaniepokoi, jeśli lubicie, gdy w kryminale pojawia się coś więcej niż tylko śledztwo - coś pierwotnego, dzikiego, niezdefiniowanego - to „Regiel” powinien znaleźć się na waszej liście. To nie jest książka do połknięcia w jeden wieczór i zapomnienia. To historia, która zostaje w głowie i sprawia, że zaczynacie się zastanawiać… co tak naprawdę kryje się w ciszy lasu? Ocena: 9/10 - za klimat, za złożoność postaci, za połączenie mitów z brutalną rzeczywistością. I za to, że po przeczytaniu miałam ochotę nigdy więcej nie wchodzić do lasu po zmroku.