Rozgrzeszyć nawróconych

„Rozgrzeszyć nawróconych”, drugi tom cyklu „Ludzie, którzy nie toną” Jolanty Sak to jedna z tych powieści, które trudno przypisać do jednego gatunku. Czy właśnie dlatego, że łączy w sobie elementy kryminału, powieści obyczajowej i literatury pięknej jest tak intensywna i emocjonalna w odbiorze? Na pewno tak, ale w moim odczuciu ma na to wpływ również waga moralnych dylematów, które dotykają zarówno tych nowych, jak i poznanych już wcześniej bohaterów. Autorka ponownie wciąga nas w mroczny świat, gdzie przeszłość nie daje o sobie zapomnieć, a wyrzuty sumienia bywają równie dotkliwe jak realne zagrożenia. To historia o ludziach uwikłanych w trudne wybory, o rodzinnych sekretach, lojalności, zdradzie i o tym, jak cienka granica dzieli dobro od zła. Agata, czterdziestoletnia kobieta, przez mieszkańców miasteczka postrzegana jako tajemnicza szeptucha, okazuje się postacią niezwykle złożoną i pełną wewnętrznych ran. Jej historia to dowód na to, jak krzywdzące mogą być ludzkie osądy i jak bardzo bolesna przeszłość potrafi determinować przyszłość. Jej więź z Tymkiem jest przejmująca i dramatyczna. To uczucie niespełnionej matki, kobiety, której życie od lat naznaczone jest stratą i cierpieniem. Nie brakuje tu również dynamicznej akcji – hangar, w którym Cichy i Benio rozbierają samochody, tajemnicze układy i biznesy, które mają swoją cenę, a także handel ludźmi, kontynuowany pomimo wysokiego, po wcześniejszych wydarzeniach, ryzyka. To historia, która przeraża swoją realnością. Pokazuje, jak bardzo ciemna strona ludzkiej natury potrafi wciągać, jak trudno się od niej uwolnić i jak niszczycielskie mogą być wybory podejmowane z chciwości i desperacji. Autorka doskonale oddaje atmosferę napięcia. Od relacji rodzinnych, przez brutalną rzeczywistość przestępczego świata, aż po rywalizację policjantów, gdzie dobro nie zawsze zwycięża, a sprawiedliwość bywa zagłuszana przez ludzką zawiść. To nie jest lekka opowieść, ale taka, która pozostawia ślad w czytelniku. Daje do myślenia nad tym, jak bardzo przeszłość kształtuje teraźniejszość i czy każdy zasługuje na drugą szansę. Wciągająca, emocjonalna i pełna napięcia, zdecydowanie warto po nią sięgnąć.

(...) Benio i Cichy po ucieczce ze szpitala trafiają w dość niespodziewanych okolicznościach do warsztatu samochodowego. Tam zostają zmuszeni do oracy dla Witka i Pawła. Mężczyźni zajmują się kradzionymi autami, jednak Witek postanawia zakończyć ten proceder ze względu na syna, który już poszedł w ślady ojca. W tym samym czasie Piotr znów musi przygotować "dostawę" dla Igora, który nie przyjmuje do wiadomości, że Brzeziński mógłby zakończyć ich współpracę. Na swoje nieszczęście w jego gabinecie pojawia się Ania... "Rozgrzeszyć nawróconych" to kontynuacja losu bohaterów z książki "Ludzie, którzy nie toną". Jak w pierwszej części, tak i w tej, autorka wprowadza nas w trudne, zawiłe relacje rodzinne. Tym razem poznajemy rodzinę Witka, Kingi i Agaty. Nie zabrakło tajemnic, i to takich z najwyższej półki, kłamstw, samotności, pogubienia w wyniku podejmowanych decyzji czy próby zmiany życia i wyjścia z różnych uwikłań. Jednak i tym razem trudne tematy zostały przełamane humorem, który zapewniła nam dwójka nietypowych przestępców, Cichy i Benio. Ich nieprzeciętne dialogi wypływające z nieprzeciętnej logiki i rozumienia rzeczywistości wzbudzają w czytelniku sympatię, nie da się ich nie lubić. Dla mnie są taką wisienką na torcie obydwu części. Bardzo ciekawie poprowadzona fabuła, w której znajdziemy i dobry kryminał i elementy obyczajowe i wspomniany już wcześniej humor, tworzą całość od której ciężko się oderwać. Napięcie utrzymywane poprzez wątek kryminalny i odkrywanie błędów przeszłości, tak wciagają, że książkę czyta się jednym tchem, a lekkie pióro autorki pozwala poczuć się częścią tej historii. Polecam wam gorąco obie części!! Gwarantuję dobrze spędzony czas.