Rozważania niepoważne

Umberto Eco, postać powszechnie kojarzona z monumentalnym, złożonym "Imieniem róży", zaskakuje czytelników lekkim i autoironicznym dziełem "Rozważania niepoważne". Ta krótka publikacja to błyskotliwy dowód na to, że nawet najwięksi myśliciele potrafią z dystansem podchodzić do własnej dyscypliny, serwując światu nauki uroczy, literacki psikus. Kto z nas, siedząc na wyjątkowo nużącym wykładzie lub przedłużającym się zebraniu, nie sięgnął odruchowo po długopis, aby zapełnić marginesy notatnika szkicami lub bazgrołami? Jak się okazuje, Eco, profesor i słynny pisarz, również praktykował tę formę rozrywki. Jego niewinne, humorystyczne rysunki tak spodobały się kolegom, że przekonali go, aby dołączył do nich krótkie, rymowane wierszyki, zgrabnie i żartobliwie ujmujące kluczowe zagadnienia z historii filozofii. W ten niecodzienny sposób powstał ten zbiór. Część poświęconą filozofii Eco rozszerzył później o zabawne utwory rymowane, poświęcone literackim gigantom takim jak Marcel Proust, Thomas Mann czy James Joyce. Całość dopełniają pieśni biesiadne, które doskonale sprawdzą się na naukowych kongresach. "Rozważania niepoważne" obalają mit o filozofii jako dyscyplinie zarezerwowanej wyłącznie dla sztywnych i niezrozumiałych dysput. Jeśli samo słowo "filozofia" wywołuje u Ciebie gęsią skórkę, ta książka może być idealną kuracją. Eco udowadnia, że poważne tematy można ująć w sposób lekki, błyskotliwy i całkowicie wolny od akademickiego nadęcia. Pod warstwą humoru i satyrycznych rysunków kryją się trafne wnioski, które stanowią doskonałe, szybkie podsumowanie kluczowych zagadnień. To fascynujący, luźny sposób na zdobycie fundamentalnej wiedzy w tym zakresie. Choć dowcipne wierszyki Eco są mistrzowskie, pełne zrozumienie aluzji wymaga pewnego rozeznania w klasyce filozofii i literatury. Na szczęście polskie wydanie książki zostało wyposażone w niezbędne wsparcie merytoryczne. Tomasz Stawiszyński dodał na końcu książki rozdział "Tło filozoficzne", zawierający krótkie biogramy ważnych myślicieli i wprowadzenia do omawianych zagadnień. Dzięki tej pomocy nawet czytelnicy niezwiązani na co dzień z naukami humanistycznymi mogą w pełni docenić zawartość i wynieść z lektury jak najwięcej. To jest prawdziwy literacki psikus, który powinien być przepisywany jako terapia śmiechem. "Rozważania niepoważne" są po prostu genialne. Czyta się je szybko i z wielką przyjemnością, a jednocześnie stanowią świadectwo niezwykłej inteligencji i dowcipu Eco. To lektura absolutnie dla każdego, kto ceni humor i chce zobaczyć, jak myśliciel z najwyższej półki potrafi żartować z własnego świata. Książka idealna na prezent, bo nie tylko ciekawa we wewnątrz, ale też pięknie wydana. Ps. Trzeba koniecznie docenić także pracę tłumaczki. Świetna!