Rycerz Siedmiu Królestw. Wydanie ilustrowane

Co powiesz na powrót do Westeros? Świata intryg politycznych, smoków, ale i… honoru? Sięgałam po „Rycerza siedmiu królestw” z myślami, że wracam do świata, który znam, ale cofniętego w czasie. Świata spokojniejszego, bardziej… rycerskiego. I dokładnie taki świat odkryłam - choć Martin, jak to Martin, nie pozwala zapomnieć, że nawet w opowieści o honorze zawsze czai się cień. W książce poznajemy losy Duncana Wysokiego i jego małego giermka Jaja. I już po pierwszych stronach czułam, że ta relacja będzie sercem całej opowieści. Dunk to nie jest rycerz z pieśni i legend. Jest prostolinijny, czasem „tępy jak buzdygan”, ale ma w sobie coś, co sprawia, że chce się mu kibicować - uczciwość, wierność zasadom i tę nieporadną, ale szczerą potrzebę bycia po właściwej stronie. A Jajo? Jest sprytny, zadziorny, z niewyparzonym językiem i tajemnicą, która z czasem nabiera ciężaru. Ich dialogi, drobne sprzeczki i wspólne wędrówki nadają książce lekkości, której często brakuje w głównej sadze. I właśnie to mnie tu urzekło najbardziej: mogę odpocząć od wielkiej polityki, a jednocześnie wciąż czuć, że to Westeros - ze swoimi sporami, ambicjami i kruchym pokojem. Martin świetnie balansuje między przygodą a intrygą. Są turnieje, są pojedynki, są spory o ziemię i honor. Jednak pod tym wszystkim pulsuje coś więcej - pytanie o to, czym właściwie jest rycerstwo i czy w świecie pełnym złamanych przysiąg da się jeszcze pozostać przyzwoitym człowiekiem. Dużym plusem książki jest też humor. Nie jest to ciężka, przytłaczająca lektura. W wielu momentach uśmiechała, się pod nosem, a czasem parskałam śmiechem, bo Martin potrafi rozbroić patos jednym celnym zdaniem. Jednocześnie, kiedy przychodzi czas na poważniejsze tony, historia nie traci na wadze. Intryga z Białych Murów czy konflikt z lady Webber pokazują, że nawet „mniejsza” opowieść może mieć swoje ostrza. Czy trzeba znać „Grę o tron”, aby sięgnąć po „Rycerza siedmiu królestw”? Nie, ale jeśli znasz, frajda jest większa. Dostrzeżesz smaczki, nazwiska, cienie przyszłych wydarzeń. A jeśli nie - dostaniesz po prostu bardzo dobrą, przygodową fantasy o honorze i wyborach. Ocena: 9/10 - bo dla mnie „Rycerz siedmiu królestw” to jedna z najbardziej przystępnych i sercem pisanych książek Martina. Taka, po której zamknięciu masz ochotę jeszcze chwilę posiedzieć z bohaterami przy ognisku.