Kuba Sobański. Rywal diabła. Tom 6

„Rywal diabła” to szósty tom serii o Kubie Sobańskim, która chyba najmocniej uderza w psychikę czytelnika — a na pewno w moją. Adrian Bednarek po raz kolejny udowadnia, że doskonale czuje mroczne rejony ludzkiej natury i potrafi prowadzić narrację na granicy moralnego dyskomfortu. Wcześniejsze tomy serii recenzowałam we współpracy z wydawnictwem, jednak w tym momencie mogę już śmiało powiedzieć, że jestem po prostu fanką autora i o „Rywal diabła” piszę całkowicie prywatnie. Zresztą nie bez powodu — autor kupił mnie tą serią tak bardzo, że ten tom był jednym z moich zakupów na Targach Książki w Krakowie, a do torby od razu trafiły jeszcze dwa kolejne. Cytaty, które przykuły moją uwagę, znajdziecie na końcu recenzji. Pokazują one — a może trafniej byłoby powiedzieć, że pozwalają odczuć — jak bardzo ta historia jest przesycona obsesją, napięciem i fascynacją złem. Sobański nadal balansuje między kontrolą a zatraceniem — krótkie, intensywne „romanse z demonami” są dla niego niemal formą autoterapii. Autor nie łagodzi jego myśli ani impulsów, wręcz przeciwnie — pozwala nam zajrzeć w głąb umysłu, w którym euforia miesza się z przemocą, a granice dobra i zła dawno przestały istnieć. Ogromnym atutem tej części jest wątek Soni Wodzińskiej. Tajemnicze listy, strach i poczucie osaczenia budują duszną, niepokojącą atmosferę. Sonia zostaje postawiona sama przeciwko wrogowi, którego nie zna, ale który wie o niej zdecydowanie za dużo. Ten motyw bezsilności i narastającego zagrożenia działa na wyobraźnię i trzyma w napięciu do samego końca. Z kolei pozorny spokój w życiu Kuby — udany związek, stabilna praca, decyzja o porzuceniu zemsty — jest jedynie ciszą przed burzą. Rywal czający się w cieniu okazuje się równie niebezpieczny jak sam Sobański, a ich konfrontacja to prawdziwy majstersztyk. Starcie dwóch mrocznych umysłów, w którym nie ma miejsca na litość ani proste rozwiązania. „Rywal diabła” to thriller psychologiczny gęsty od emocji, brutalny w przekazie i prowokujący do refleksji nad karą, sprawiedliwością i naturą zła. Autor nie daje czytelnikowi wytchnienia — zmusza, by patrzeć, nawet gdy to niewygodne. Polecam Wam do czytania — niekoniecznie do poduszki. Daj się skusić i wejdź do świata Kuby. 🎭 Cytaty: „Sam lubię od­da­wać się de­mo­nom krót­ko, lecz in­ten­syw­nie. Lubię za­chły­snąć się na­ło­giem, prze­żyć eu­fo­rię i wró­cić do nor­mal­no­ści, wspo­mi­na­jąc, jak było przy­jem­nie.” „Na­pię­cie ude­rza do głowy, ciało staje się twar­de jak skała, wnę­trze bu­zu­je. To ra­do­sna re­ak­cja or­ga­ni­zmu. Każda część mnie wie, że za mo­ment skoń­czą się męki. Dziew­czy­na chowa klu­cze, chwy­ta za klam­kę. Ru­szam.”

"Cierpliwość jest atutem zwycięzców. Każdy, kto prowadzi wojnę z godnym siebie przeciwnikiem, musi zapomnieć o błyskawicznych efektach." Gdy Sonia zaczyna dostawać dziwne listy z pogróżkami, jej życie zaczyna się walić, a dziewczyna staje się cieniem samej siebie. Nie, wie kim jest przeciwnik i czy, wie o niej tak dużo jak, to pisze w listach? A najgorsze jest również to, że musi stawić mu czoła całkiem sama… Tymczasem, życie Kuby Sobańskiego zaczyna wracać do normy, jego związek się układa a firma przynosi zyski. Mężczyzna postanowił odpuścić dawnej uczennicy, i żyć własnym życiem. Jednak za rogiem czyha zło, które za dużo wie o dziewczynie. A jej problemy okazują się również jego problemami…. "Rywal diabła" to już szósty tom cyklu o Kubie Sobańskim. Każdy tom jest całkiem o czymś innym dzięki czemu nie trzeba czytać po kolei🤭 i dobrze, bo to było dopiero drugie moje spotkanie z piórem autora i przyznam, że muszę nadrobić wcześniejsze książki. Ta historia jest nieprzewidywalna i bardzo zaskakująca. Nie brakuje dynamicznych zwrotów akcji, napięcia, mroku i emocji. (Chciałabym obejrzeć film na podstawie książek autora🤔) Zakończenie ciekawe co skłania mnie do sięgnięcia po kolejny tom, którym obiło mi się o uszy, że ma być 🤭 Autor ma fajny styl pisania, przyjemny w odbiorze, dzięki czemu książkę czyta się niesamowicie szybko. Jeżeli lubicie dość brutalne thrillery to polecam. Myślę, że nie jest to książka dla każdego, ale warto ją poznać i samemu ocenić 😉 Polecam ❣️

Aż do Dnia Kobiet przyszło nam czekać na premierę szóstego tomu z Kubą Sobańskim, głównym bohaterem cyklu napisanego przez Adriana Bednarka. Fani Kubusia, jak i samego autora zostali wystawieni na próbę. Czy to będzie już koniec "przygód" Rzeźnika Niewiniątek, bo tak został ochrzczony w pierwszej części cyklu w Pamiętniku diabła? Oczywiście nie będę spojlerował. Nie dowiecie się, czy to już koniec, czy Kubie coś się stało, czy jego przyjaciółka po fachu, Sonia Wodzińska, nadal będzie zabijać, czy znów razem będą walczyć ze swoimi mrocznymi koszmarami. Fani już na pewno wszystko wiedzą i zapewne uśmiechają się pod nosem! Jednak recenzja musi powstać, nie może być inaczej. Nie mogę nie napisać nic o Panu Bednarku, autorze mrocznych thrillerów psychologicznych. W swoich powieściach kreuje bohaterów, których nie można zaliczyć do przykładnych obywateli w naszym kraju. To w 99% źli do szpiku kości ludzie (jeśli można ich zaliczyć do nich), bezwzględni, brutalni, z sadystycznymi zapędami, niecofającymi się przed niczym. Krew leje się tu często, narzędzia zbrodni są różne, jak różne są śmierci tych, którzy staną na drodze bohaterom powieści częstochowianina. Pan Adrian pasjonuje się tematyką kryminalną i musi wiedzieć, że na kwietniowym spotkaniu w "mojej" bibliotece zadam mu pytanie: Co na to Pana żona?... Prócz pisania thrillerów psychologicznych ma wiele innych zainteresowań bardzo typowych dla mężczyzn. Jest piłka nożna i jego Raków Częstochowa (mam nadzieję, że na spotkaniu jeszcze nie będę musiał gratulować mistrzostwa jego "medalikom"), kibicuje również czerwonym diabełkom z Manchesteru. W wolnych chwilach lubi pobiegać i zadbać o swoją kondycję fizyczną. Dla tych, którzy nie mieli nic wspólnego z cyklem, muszę przypomnieć, że w pierwszym zamiarze pisarza było napisanie czterech tomów. I tak się stało, ale po kilku latach powstał na nowo sześciotomowy cykl. Pierwsze cztery tomy Pan Adrian poprawił, dopieścił, dopracował i wydał ponownie. Był to strzał w przysłowiową dziesiątkę. Dwa kolejne powstały niedawno, dając fanom Diabełka nowych emocji. Na okładce szóstego tomu mamy dwie zakapturzone osoby. Za osobą zakapturzoną, stojącą do czytelnika przodem, mamy stojącą inną postać również w kapturze. Postać ta stoi tyłem. Czy to będzie gody rywal dla Kuby Sobańskiego? Oczami wyobraźni widzę na półkach fanów te sześć tomów, z żółto-czarnymi grzbietami.... Zapraszam do wnętrza lektury, która pochłonęła mnie bez reszty. Trzymała w napięciu od pierwszej do ostatniej strony. Soni Wodzińskiej nie trzeba wam przedstawiać. Jej mentor, Kuba Sobański, zajął się jej sprawą, gdy niepełnoletnia dziewczyna została oskarżona o zabójstwo swojego brata. Mimo że dziewczyna była winna, Sobańskiemu udało się doprowadzić sprawę do końca i uniewinnić ją. Sonia mogłaby za to iść w ogień za Kubą, nie tylko w ognień, ale i do łóżka, oddać siebie całkowicie mężczyźnie, który zwierzył się jej ze wszystkich swoich tajemnic. O tym przeczytacie w poprzednich częściach. W tej Wodzińska zaczyna dostawać tajemnicze listy, w których człowiek chwali się, że wie, czego dokonała dziewczyna, po co robi tatuaże. Rysunki pod skórą są dla niej utrwaleniem zbrodni, których dokonuje. Skąd może to wiedzieć? Przecież jej działanie jest perfekcyjne. Na domiar złego dla niej Kuba od pewnego czasu nie jest zainteresowany spotkaniami z nią. Woli jej koleżankę, Donę, z którą planuje swoją przyszłość. Kuba odpuszcza sobie zemstę na Soni, czuje się pewnie, bo firma przynosi spore zyski, a demony przyszłości zapomniały o nim. Do czasu. Do czasu, gdy dostaje się do domu Soni, a tam...? Sporo pytań ciśnie się na usta. Tyle pytań chciałoby się zadać Pani Adrianowi, ale teraz jest to niemożliwe. Wykorzystam moment i zadam je 20 kwietnia...

„Krótka smycz to najlepszy sposób na okiełznanie niesfornego pitbulla”. Przejażdżka diabelskim młynem? Czemu nie, ale tylko w towarzystwie diabła z piekła rodem. Tu nie ma czasu na podziwianie widoków. Wsiadasz. Zapinasz pasy. I jazda.. do mrocznego raju, gdzie królują dzikie żądze, seks i intrygi. Używki: alkohol, kokaina, papierosy – do wyboru do koloru. Do tego w odsłuchu polski rasowy rock. Będziesz tu świadkiem ryzykownej i nieprzewidywalnej gry, w której stawką jest życie. Będziesz widzem spektaklu przeciągania liny między dobrem a złem, przy czym stracisz orientację co jest czym. Poznasz mocne i słabe strony morderczego nałogu. Zobaczysz, że można zahibernować demona. Skosztujesz koktajlu namiętności, napięcia, mroku, śniegu, seksu, biznesu i redbulla. Odkryjesz cienie i blaski relacji opartej na trosce, pociągu seksualnym, swobodzie wspólnego towarzystwa i nienawiści, która jednak nie pozwala na przekroczenie granicy fizycznej krzywdy. Wyśledzisz jakie triki tłumią ból, przynoszą ulgę, zwiększają pewność siebie i uciszają licho. Zrozumiesz kiedy ryzyko zahacza o głupotę i że brak planu, to czasami jest ten plan. Zobaczysz, że diabeł wcale nie ubiera się u Prady, ale strój na diabelskie tańce jest równie markowy. A wszystko to w towarzystwie faceta zbudowanego z fartu, obdarzonego urodą podkręcającą efekt zajebistości, wielbiciela joggingu mającego słabość do blondynek i nieokiełznaną potrzebę zabijania brunetek.. I nie próbuj żadnych sztuczek, bo „zadzieranie z Kubą Sobańskim to wyższa liga”. Kuba Sobański ma w sobie coś takiego, że albo się go kocha, albo nienawidzi. U mnie to była miłość od pierwszego wejrzenia. Uwiódł mnie swoim szaleństwem, wykorzystał emocjonalnie pokręconymi pomysłami, rozpieści intensywnością ogarniającego go mroku i na koniec brutalnie porzucił.. po raz drugi.. nie tracąc przy tym, a wręcz z każdym tomem zyskując jakąś całkowicie subiektywną i racjonalnie niewytłumaczalną fascynację. Cała seria, to mroczna rozrywka dla wielbicieli gatunku. Polecam.