Saga północna. Światło z północy. Tom 3

A czy wy znacie Hymn o miłości? Ja go słyszałam setki razy, ale chyba teraz go zrozumiałam. Dlatego tak wiele rzeczy polega na zrozumieniu, bo sama wiedza nic nikomu nie da. ,,Wszystko zakrywa, wszystkiemu wierzy, wszystkiego się spodziewa, wszystko znosi." Te słowa były dla mnie bardzo odkrywcze, gdyż w Piśmie Świętym jest napisane, że tylko miłując wszystkich możemy dojść do wielkiego skarbu. Najważniejsza zasada manifestacji polega na wyobrażeniu sobie świata takim jaki chcemy aby był w uwadze, że już go posiadamy. Czyli WSZYSTKO ZAKRYWA. Zakrywa świat, który nam nie służy, bo wyobrażamy sobie ten w którym byśmy chcieli być. WSZYSTKIEMU WIERZY. Bo kiedy wyobrażasz sobie ten pozytywny twój świat, wierzysz, że on nastał i w wyobraźni go przywołujesz, wiesz, że go masz, czyli temu wierzysz. WSZYSTKIEGO SIĘ SPODZIEWA. Wyobrażając sobie sytuacje, które mają miejsce w twojej wyobraźni wiesz czego się spodziewać, bo sam sobie to zaplanowałeś. Jeśli wierzyłeś, że coś złego ci się stanie, to tak będzie. Jeśli wierzysz, że coś miłego ciebie spotka, to tak będzie. WSZYSTKO ZNOSI. Bo wie, że aby mogło powstać coś dobre, to wszystko co złe musi wyjść, by zostało usunięte. Trzeba przeboleć swoje traumy, wybaczyć tym, którzy nas skrzywdzili i z miłością spojrzeć na innych ludzi mając na uwadze, że tacy są i się nie zmienią. Nie zrobią tego, póki sami nie dojdą do miejsca w którym powiedzą STOP, ja tego nie chcę. Piszę o tym, bo wyszedł w tej książce taki temat i po drugie, bo każdy kto zasięga manifestacji myśli, że są sprzeczne z naukami Boga. Może niekoniecznie to co na mszy świętej jest takie jak w Piśmie Świętym, ale to z Pisma powinniśmy się uczyć, bo wtedy ten obraz widzicie całkowicie inaczej. To wtedy zauważycie, że właśnie manifestacji uczy was najwyższy, tylko on używał słowa MIŁOŚĆ, a my przełożyliśmy to na krab czegoś mało dostępnego, by ludzie czuli się niegodni posiadania czegoś, co sami zawsze w sobie mieli. MIŁOŚĆ TO MANIFESTACJA. Wracając do treści z książki, przed wami tom trzeci Sagi Północnej. Rozpoczyna się momentem, który w tomie drugim został zakończony. Kolejność jest obowiązkowa. Treść niesie się właśnie na kwestii zrozumienia, gdzie mężczyzna poślubia kobietę, którą według kogoś innego nie kocha. Coraz bardziej zaczyna to do niego dochodzić, a ta właściwa jest na wyciągnięcie ręki. Tutaj mnożą się sekrety i ukryte sprawy, które właściwej miłości nie pozwalają wyjść. Pod względem psychologicznym, sami narzucili na siebie ograniczenia i sami są zdecydowani się do nich dostosować pomimo uścisku w sercu i widoku o którym nie potrafią zapomnieć. Patrzenie na siebie z uwielbieniem i cierpieniem jednocześnie boli nawet czytelnika. Ten tom wydaje mi się najbardziej uczuciowy, gdyż u kogoś innego roztrzygają się sprawy dziecka i opieki nad nim. Wszędzie dookoła jest ból i biczowanie siebie, ograniczanie, słuchanie innych rozkazów, które słownie sprawiają ból. Wewnątrz się na to gotują, ale zewnętrznie są posłuszni. Pytanie brzmi dlaczego? Czy naprawdę w dwudziestym wieku ludzie byli zależni od innych? Czy mądre wysławianie się i kultura osobista zawsze oznaczała wysoki status społeczny? Nie chcę przedłużać, ale serdecznie polecam wam tą opowieść nie dlatego, byście ujrzeli jak komuś jest i było źle, tylko dlatego by wasze uczucia zbuntowały się przeciwko temu i byście ujrzeli, że możecie i macie prawo żyć dobrze i godnie. To wy wybieracie swoje myśli i ograniczenia. Jeśli sto złotych jest dla was dużą sumą, to nigdy nie zdobędziecie więcej. Jeśli dla kogoś dwa tysiące jest ogromną sumą, to tak będzie zarabiał. Powtarzajcie sobie- zasługuję na wszystko, co najlepsze. Jestem mądra i szczęśliwa. To ja wybieram jak będę żyła, a nie moje myśli. To ja steruję nimi, a nie one mną. Każda książka pojawia się w naszym życiu po coś, tylko wiedzę osiąga ten, kto zadaje sobie pytanie, czego mnie ona uczy? Co chciała mi pokazać?

(...) Alice Bloom nieustaje w poszukiwaniach Rosy. John też robi co może, jednak z marnym skutkiem. Praca kobiety u jego matki daje im możliwość spotykania się i krótkich rozmów, jednocześnie dla obojga nie jest łatwe żyć obok ukochanej osoby i nie móc z nią być. W tym samym czasie John próbuje poskładać to, co Julius zaniedbał w sprawach finansowych oraz szykuje się do ślubu z Evelyn. Małżeństwo jego młodszego brata i Marlies przechodzi ciężkie chwile, choć nikt nie podejrzewa jak bardzo, to samo dotyczy Blanche i jej męża. W tej rodzinie każdy nosi ciężar, który skrzętnie ukrywa przed światem, a kolejne trudności już pojawiają się na horyzoncie... " Światło z północy" to trzecia część Sagi Północnej autorstwa Miriam Georg. Już od pierwszego tomu zostałam nią oczarowana i to oczarowanie trwa nadal. Choć fabuła momentami przytłacza ogromem bólu, cierpienia, niesprawiedliwości z jakimi muszą borykać się nieustannie bohaterowie powieści, to równocześnie chwyta za serce, nie pozwala o sobie zapomnieć i chce się jej więcej i więcej. Tak jak i poprzednie części, tak i tę czytałam z zapartym tchem, pragnąc jak najszybciej skończyć, by dowiedzieć się co się wydarzyło. A z drugiej strony przeczuwałam, że zakończenie przyniesie ogromny niedosyt i jeszcze więcej pytań. I tak też się się stało. Jestem bardzo ciekawa kontynuacji, bo zostawić czytelnika w takim momencie z niewiadomą to zbrodnia 🤣 Polecam wam wszystkie trzy części, jeśli jeszcze nie czytaliście. I koniecznie w kolejności.

Kochani to już trzeci tom tej pięknej sagi, śledzę jej losy i bohaterów z zapartym tchem! Jeśli myślicie, że literatura obyczajowa nie jest wstanie dostarczyć emocji pod sufit to nie czytaliście tej sagi. Sam prolog tego tomu przyprawia o stan przedzawałowy! - zwłaszcza, jeśli czytało się wcześniejsze dwa. Miriam George znowu to zrobiła, napisała kolejny piękny tom o sile uczuć i prawdziwie ludzkich emocjach, a tłem były realia początków XX wieku. Hamburg roku 1914 to miejsce, gdzie kobieta wciąż walczy o głos i prawo do samostanowienia. Alice, w dalszym ciągu jest uwięziona w toksycznym małżeństwie, gdyż sprawa rozwodowa w owym czasie to nie jest taka prosta sprawa. Oprócz wolności ponad wszystko pragnie odzyskać córkę, którą jej małżonek gdzieś ukrył. Zdesperowana Alice by wypaść wiarygodnie w oczach sądu i otrzymać prawa do córki, zatrudnia się jako służąca w domu Reevenów. Oprócz trosk związanych z córką i rozwodem musi mierzyć się z uczuciami do Johna, który tonie w obowiązkach rodzinnych i zbliżającym się ślubie, z kobietą, której nie darzy miłością. Między Alice i Johnem wciąż buzują emocje, których oboje się przed sobą wypierają. To niesamowite jak autorka pokazała to wszystko - czytasz i czujesz, to pod skórą. Widzisz tą ciszę, te spojrzenia i niewypowiedziane słowa, te uczucia które są tłumione. „Wolałby odrąbać sobie dłoń, niż więcej jej nie oglądać...” – czujecie tą intensywność emocji, jakie targają bohaterami? Ja czytając miałam łzy w oczach, czułam ich ból, rozterki i tą bezsilność. Te wszystkie uczucia i ich bohaterowie nie mogliby istnieć, gdyby nie czasy w jakich umiejscowiła ich autorka. Dbałość o realia historyczne i społeczne są niesamowite, aż ciężko uwierzyć, że tak wyglądało kiedyś życie ludzkie. Przez pryzmat postaci pokazuje nierówności klasowe i brutalną rzeczywistość ludzi pracy: „W centrum Hamburga pełno było pustych mieszkań (...), ale od robotników oczekiwano, że sami sobie jakoś poradzą.” Ten fragment to odzwierciedlenie problemów społecznych klasy robotniczej, z której wywodzi się właśnie Alice. Życie tych ludzi to często była wegetacja, która przyprawiała mnie o ciarki na plecach. I nawet jeśli ktoś miał odrobinę empatii i chciałby pomóc, to trzymały go od tego z daleka wszelako pojęte obyczaje i normy społeczne. Jeśli można się zakochać w czyimś piórze, to ja właśnie to zrobiłam. Zakochałam się w piórze Miriam Georg, która prowadzi swoich bohaterów przez trudne wybory, poddaje próbom i zostawia czytelnika z pytaniem, ile można poświęcić dla wolności i uczucia? Czytając tą sagę, ten tom - przynajmniej ja tak miałam - czułam się jak cień każdej postaci. Dzięki autorce, odbyłam przecudną podróż w czasie. Nie mogę się doczekać kolejnego tomu, bo czuję, że przed Alice i Johnem jeszcze wiele… Czy będzie łatwo? Zapewne nie, ale ja będę wypatrywać kolejnego tomu z niecierpliwością. Kupując tą sagę, tą serię, tak naprawdę kupujesz sobie słodko-gorzką podróż w czasie. Polecam serdecznie! Cytaty: „Zrobiło mu się niedobrze, gdy zobaczył, w jakich warunkach ludzie tu wegetują. W centrum Hamburga pełno było pustych mieszkań, tyle że robotnik mógł zapłacić czynsz w wysokości maksymalnie dwudziestu pięciu marek miesięcznie, a tam żądano trzydziestu marek. (...) Pensje urzędników zostały w wyniku inflacji kilkakrotnie podniesione, ale od robotników oczekiwano, że sami sobie jakoś poradzą. (...) Ta niesprawiedliwość, tolerowana, a nawet popierana przez klasę średnią, napawała go niechęcią.” „Nie podobało mu się, że musiała teraz upinać włosy na karku, przez co wyglądała surowo. (...) Ciągle musiał walczyć z pragnieniem przyciągnięcia jej do siebie. Wolałby odrąbać sobie dłoń, niż więcej jej nie oglądać, nie móc wypić z nią porannej kawy, nie prowadzić sztywnych rozmów, podczas których unikał patrzenia na nią i nigdy nie mówił tego, co naprawdę myślał lub czuł.”

"Światło z północy" Miriam Georg to trzeci tom megabestsellerowej Sagi Północnej, który poruszy serca wszystkich fanów emocjonalnych historii o zakazanej miłości, trudnych wyborach i wewnętrznej sile kobiet. Akcja powieści toczy się w Hamburgu w 1914 roku. Główna bohaterka Alice, wciąż rozpaczliwie poszukuje swojej córeczki, Róży. Jej nieobliczalny mąż, Henk, używa dziecka jako karty przetargowej, by zatrzymać przy sobie żonę, która marzy o uwolnieniu się z toksycznego związku. Zdesperowana Alice podejmuje pracę jako służąca w domu Reevenów, co ma pomóc jej w sądowej walce o dziecko. Tymczasem John Reeven, mężczyzna, którego kocha Alice, sam pogrąża się w problemach. Zbliżający się ślub z Evelyn, małżeństwo z rozsądku, przytłacza go, tym bardziej że pod jego dachem mieszka kobieta, do której naprawdę pała uczuciem ❤️ Uczucie między nimi rośnie, ale oboje zdają sobie sprawę, że nigdy nie może przerodzić się w nic więcej. Na domiar złego, John nie ma pojęcia o tajemniczej przeszłości Alice, która ryzykuje wszystko, by prawda nie wyszła na jaw… "Światło z północy" to powieść, która wciąga bez reszty i nie pozwala o sobie zapomnieć! Emocjonalna głębia i siła kobiet 💖 Ten tom w jeszcze większym stopniu koncentruje się na walce Alice. Nie tylko o odzyskanie córki, ale także o własną godność i wolność. Jej determinacja, mimo wewnętrznego strachu i rozpaczy, może być inspiracją. Autorka z wielką wrażliwością ukazuje również dramat innych kobiet, jak Blanche, uwięzionej w małżeństwie pełnym przemocy, podkreślając siłę kobiecej solidarności. Narastające napięcie i tajemnica. Miriam Georg mistrzowsko buduje klimat. Z każdą stroną narasta niepewność, czy Alice odnajdzie dziecko i czy uda jej się uwolnić od męża. Prawdziwym smaczkiem tego tomu jest stopniowe odsłanianie tajemnic przeszłości Alice, co rzuca nowe światło na jej motywacje i postępowanie . To wciąga jak magnes! Złożone postacie i relacje. Bohaterowie nie są jednowymiarowi. Alice jest silna, ale pełna lęków; John rozdarty między obowiązkiem a sercem. Ich relacja, podszyta niedopowiedzeniami i tęsknotą, jest opisana z niezwykłą subtelnością . Autorka nie boi się także pokazać mrocznej strony ludzkiej natury. Manipulacji, kłamstw i przemocy emocjonalnej. Piękna, poruszająca opowieść. "Światło z północy" to historia, która boleśnie wzrusza, ale i daje nadzieję. Styl Miriam Georg jest przystępny i sugestywny. Czuć zapach morskiego powietrza Hamburga, słyszeć szelest spódnic i niemal dotykać emocji, które targają bohaterami. 🎯 Dla kogo jest ta książka? Idealna dla miłośników romansów historycznych z prawdziwym dramatem w tle, sag rodzinnych o złożonych relacjach i tajemnicach, historii o silnych kobietach, które walczą o swoje szczęście mimo przeciwności losu, osób, które cenią sobie emocjonalne, pięknie napisane powieści, gdzie ważniejsza od samej akcji jest głębia ludzkich uczuć. "Światło z północy" to piękna i poruszająca kontynuacja, która utwierdza w przekonaniu, że Saga Północna to wyjątkowa seria. Miriam Georg po raz kolejny udowadnia swój talent do kreślenia wciągających historii, które na długo zostają w sercu i pamięci ❤️ Jeśli pokochałaś poprzednie tomy, ten na pewno Cię nie zawiedzie! A jeśli dopiero zaczynasz przygodę z tą sagą przygotuj się na emocjonalną podróż, z której trudno będzie wrócić. Moja ocena: 9/10 🌟 Polecam z całego serca! BRUNETTE BOOKS

„”Nie mogę obiecać, że będę kochać cię jutro, bo kocham cię dzisiaj”. Mój Boże - pomyślał. Co ja tu robię? Musiał z nią porozmawiać. Musiał to wreszcie zrobić. Nie mógł być z Alice. I nie mógł ożenić się z Evelyn.” . Trochę słaba deklaracja, prawda? Jednak nie mogła być lepsza ze względu na okoliczności, w jakich się znaleźli bohaterowie Sagi Północnej - to, z jakiś pochodzili środowisk, co zostawili za sobą… . „Światło z północy” to już trzeci tom wspomnianej powyżej sagi autorstwa Miriam Georg. . Autorka skupia się w niej na rodzinie Reevenów - na ich problemach zarówno osobistych, jak i finansowych. Na związkach, które znalazły się na krawędzi rozpadu, ale też i tych, które być może nie powinny dojść do finału mającego na celu legalizację, jak ślub Johna z Evelyn. W powieści jest i oczywiście miejsce na Alice, jednak nieco więcej dowiadujemy się tutaj o przeszłości kobiety, niż podążamy dalej, ku odnalezieniu jej córki, Rosy. Zakończenie także daje duże pole do popisu, dlatego tym bardziej wyczekuję czwartego, finałowego tomu. . Ale będąc jeszcze przy tym - rozwinięte wątki innych postaci, jak i powracanie do mrocznej przeszłości głównej bohaterki, rzuca nowe światło na wiele spraw. Są ludzkie tragedie, tajemnice z przeszłości, które nie powinny ujrzeć światła dziennego, przemoc - zarówno fizyczna, jak i psychiczna. Ale też wyrachowanie, żądza zemsty, nieczyste zagrywki… A miłość? Czy w tym wszystkim znajdzie się miejsce i na nią? Na prawdziwe uczucie, które istnieje wbrew wszystkim i wszystkiemu? Czy było to możliwe w 1914 roku? Tego już Wam nie zdradzę, zachęcam do lektury!