Saga rodu Tyszkowskich. Tom 4. Wilcze znamię

„Wilcze znamię” to czwarta część cyklu o młodej aptekarce to kolejna fascynująca podróż w przeszłość. Magda Skubisz, zabiera nas do XIX-wiecznej Galicji, gdzie miłość, zazdrość oraz podziały społeczne splatają się ze sobą wzajemnie. Katja, główna bohaterka wywodząca się z niższej warstwy społecznej wzdycha do Sepka, pochodzącego z wyższej warstwy. Dziewczyna jest zauroczona jego łagodnością oraz dobrocią. Jednak Sepek nie odwzajemnia jej uczuć. Jego brat Antoni natomiast upatrzył sobie młodą aptekarkę, a jej zaloty do brata podsycają jego zazdrość. Antoni stanowi całkowite przeciwieństwo brata, jest szorstki i porywczy. Katja nie wyobraża sobie wpaść w jego ręce. Na domiar złego wszędzie panuje epidemia cholery i wszystkiego zaczyna brakować. Wskutek intrygi aptekarka wpada w ręce żandarmerii, co daje początek całej kaskadzie nieprzyjemnych zdarzeń i wyzwań, które ją czekają. Autorka z każdą stroną buduje coraz większe napięcie. Akcja toczy się szybko, tym samym sprawiając, że trudno się oderwać od lektury. Szczególnie interesująca jest postać Antoniego oraz zaczątek jego przemiany, gdzie spod jego otoczki gbura, zaczyna wyłaniać się wrażliwość i dobro. W tej powieści dostaniemy nie tylko miłosną historię, ale także barwny obraz epoki. Autorka odtwarza realia XIX wieku, ukazując jednocześnie piękno, jak i surowość tamtych czasów. Bardzo dobrze mi się czytało tę historię, jest napisana lekko, a z każdą stroną coraz trudniej ją odłożyć. Choć relacja pomiędzy bohaterką i dwoma braćmi niekoniecznie przypadła mi do gustu, to pomimo tego całość mi się podobała. Zakończenie oraz postawa Antoniego dały mi nadzieję, że być może ich relacja będzie jeszcze piękna. Ale o tym przekonamy się dopiero w następnym tomie.

Autorka po raz kolejny zabrała mnie do czasów, które już dawno przeminęły. Po raz kolejny mogłam rozkoszować się opisami ziół i terenów, w których dzieje się akcja. Katja to młoda dziewczyna, która coraz bardziej lgnie do Sepka. Natomiast Antoni gotuje się ze złości i zazdrości. Jego zbyt silne emocje prowadzą go do podłej intrygi. A jego matka nie jest lepsza. Nie chcąc za dużo zdradzić o fabule książki na tym skończę. Na pewno w tej części nie zabraknie emocji i wrażeń. Będzie się działo. Zwłaszcza wtedy gdy Katja trafi w ręce żandarmów, a później zaopiekuje się nią pewien lekarz. Czas spędzony z ta książką był dla mnie bardzo miło spędzonym czasem. Autorka świetnie oddała w tej książce realia panujące w epoce rozbiorów Polski. Wspaniale wykreowała bohaterów. Zwłaszcza Katję, której nie da się nie lubić. Ta młodziutka kobieta potrafiła poradzić sobie w świecie, w którym rządzili mężczyźni. Czytając tę książkę nie jeden raz na mojej twarzy pojawił się uśmiech. Akcja książki dzieje się w nieistniejącej dzisiaj miejscowości Jamnie, ale autorka zabiera nas również do Przemyśla, w którym panuje zaraza. Jeśli jeszcze nie czytaliście „Aptekarki” i pozostałych tomów tej sagi to bardzo polecam. Jest to idealna seria na jesienne wieczory.