Sandomierskie wzgórza. Tom 2. Zielarka z Doliny Pustelnika

Jeszcze mi się nie zdarzyło abym kiedykolwiek zawiodła się na książce pani Świętek. Tym razem również jak za dotknięciem czarodziejskiej różdżki przeniosła mnie do dawnych lat, kiedy to starsze rodzeństwo musiało pilnować młodszych sióstr, a rodzice decydowali kto za kogo miał wyjść za mąż. Co ciekawe pomimo braku szczęścia ze strony kobiety, ona i tak dbała o męża i martwiła się, kiedy nie wrócił na noc do domu. Jestem nawet skłonna przyznać, że po tej lekturze i porównaniu życia ludzi sprzed stu lat temu widzę, iż większość z nich działa w określonych schematach. Rodzice od małego trzymali sztywne zasady, że mają zawsze rację i dzieci muszą ich słuchać. Nie ważne, że stawały się dorosłe, bo to ojcowie lepiej wiedzieli co im będzie odpowiadało, a one jak nauczone, tak wykonywały swoje zadania. Nie było tam wolnych myśli, a jeśli nawet się pojawiały, to od razu były gaszone żyjąc w przekonaniu, że zawsze jest tylko jedno wyjście. Autorka całą historię przedstawia nam w słownictwie dostosowanym na tamte lata, nawet w zachowaniu każdej postaci bez względu na to, czy nosiła jakiś tytuł, czy była zwykłą pijaczyną. Większość ważniejszych postaci jest bardzo dokładnie opisana, a wraz z malejącym stanowiskiem i opis ich bywał ubogi. Wszystkie sceny przedstawione są bardzo wiarygodnie. Bez problemu rozpoczynając dalszą lekturę czułam jakbym nie tylko duszą ale i ciałem była tam obecna. Nie mamy tutaj w niczym przesady, ani większych dramatyzmów. Oczywiście przeżywamy to, co tutaj się dzieje, ale nie na tyle, by ronić łzy czy wybuchać śmiechem. Wszystko jest takie stonowane, by nic nie było określone w formie ,,zbyt...". Początek książki, to piękny skrót poprzednich wydarzeń, a to, co się dzieje jest tego bezpośrednią kontynuacją. Bardzo podobało mi się tutaj to, że postacie dojrzewały nie tylko wizualnie ale i emocjonalnie. Kobieta, która wyszła za mąż bez miłości wcześniej skupiała się właśnie na tym aspekcie. Dopiero, kiedy jej mąż zaginął doszło do niej, że przecież nigdy nie została przez niego skrzywdzona. Dbał o nią i szanował. W momencie poszukiwań dochodziła do bardzo mądrych wniosków, których wcześniej nie widziała. Inna kobieta poszukuje miejsca do porodu chcąc znaleźć schronienie dla dziecka. Tutaj też pojawi się motyw ziołolecznictwa, które uwielbiam. Nie od dzisiaj wiadomo, że tylko zioła pomogą na wszystko, tylko trzeba mieć odpowiednią wiedzę, by mądrze z nich skorzystać. Tutaj pomogą a nawet odratują czyjeś życie. Z tej też okazji coraz więcej osób dowie się kto zajmuje się takim leczeniem i zaczną przychodzić z różnymi problemami. Nie tylko cielesnymi, ale i uczuciowymi:-) A my wspaniali czytelnicy będziemy obserwowali perypetie tych ludzi jednych żałując a innym złorzecząc. Wszystkie opowieści będą w formie przyjemnej obyczajówki, która umili wam czas:-)

Drugi tom Sagi Sandomierskie Wzgórza - „Zielarka z doliny Pustelnika” autorstwa Edyty Świętek to kontynuacja losów Aliny i Eustachego oraz ich najbliższych i przyjaciół. Po zniknięciu mężczyzny w tajemniczych okolicznościach, Alina ulega swoistej przemianie. Zaczyna martwić się o męża, dociera do niej, że coraz bardziej jej na nim zależy. W międzyczasie jej siostra rodzi dziecko. Poród okazuje się być na tyle ciężki, że zarówno ona, jak i noworodek walczą o życie. Wtedy Alina odkrywa w sobie zdolności do przyrządzania ziołowych mikstur - czerpie z księgi i ziół zmarłego pustelnika. Z czasem zaczyna pomagać i innym z okolicy, dzięki czemu zyskuje sławę zielarki. Natomiast Eustachy odzyskuje przytomność w posiadłości hrabiego Maksymiliana Orszanda, który wciąga go w nieczystą walkę o spadek. Czy mężczyzna ulegnie, czy jednak powróci do prostego życia z dala od demonów przeszłości? . Jak zwykle powieść Edyty Świętek nie zawodzi! Przeniosła mnie do trudnych czasów odbudowy państwa polskiego po wojnie polsko-bolszewickiej, gdzie szerzyło się bezprawie, a wszechobecna bieda i walka o byt wyciągały niestety z ludzi wszystko to, co najgorsze. . Dużo się działo: nieoczekiwane zwroty akcji, do tego spisek, porachunki złoczyńców, a w tle waśnie, zadry z przeszłości i ona - miłość, której wcale nie tak łatwo się poddać. No i samo zakończenie! - tak to się nie robi! 🫣 - w napięciu czekam na kontynuację, bo będzie się działo!

„Zielarka z doliny pustelnika” to drugi tom wspaniałej serii o kobietach, które z powodu urodzenia nieślubnego dziecka były uważane za gorsze. O kobietach, które były wydawane za mąż bez ich zgody. I o mężczyznach. Tych szlachetnych i trochę mniej. Cudownie było znowu przebywać w Dolinie Pustelnika i poznać calsze losy bohaterów. Byłam bardzo ciekawa po zakończeniu pierwszego tomu czy Eustachy odnajdzie się? Czy Alina będzie szczęśliwa? Co się stanie z jej siostrą? Książka przepełniona jest emocjami. Miłością, pragnieniem być szczęśliwym… Ale również zazdrością, brutalnością i kłamstwami. Bożydar dopuści się okropnych czynów, ale jakich to już nie zdradzę. Autorka potrafi w przepiękni sposób oddać piękno przyrody, która wydaje mi się, że w tamtym okresie była mniej zniszczona przez człowieka. Pani Edyta posiada również lekkie pióro dzięki czemu książka staje się naprawdę przyjemną lektura na zimowe wieczory. Polecam!