Wyspa Bane. Tom 2. Ścigana

Macie ochotę na mroczny thriller z duszą gotyckiego horroru? Główne motywy: ✔️Stalking ✔️klątwa przeszłości ✔️rodzinne sekrety ✔️ izolacja Wyspa, która staje się więzieniem👹 Akcja toczy się w Halcyon Hall, ekskluzywnym SPA na odległej wyspie u wybrzeży Maine. Miejsce ma jednak mroczną przeszłość. Powstało na ruinach szpitala psychiatrycznego, gdzie dochodziło do okrutnych praktyk (rażenie prądem, trepanacje czaszek). Autorka mistrzowsko buduje atmosferę gotyckiego niepokoju. Izolacja, jedyna droga ucieczki to most, często zamykany z powodu pogody. Symbolika, sosny rzucające złowrogie cienie, zimowe zamiecie, krzyki kojotów. Klątwa, lokalne legendy mówią, że każdy, kto przekroczy bramę, zostaje naznaczony złem. To nie tylko tło, przeszłość miejsca aktywnie wpływa na teraźniejszość, a budynek staje się antagonistą. Stalking vs. rodzinne demony. W książce autorka splata dwie główne linie narracyjne. Olivia Smith, gwiazda popu ścigana przez stalkera, która ukrywa się w Halcyon Hall pod fałszywym nazwiskiem. Jej paranoja narasta, gdy otrzymuje wiadomość: „Nigdzie nie jesteś bezpieczna”. Szeryf Howell prowadzi śledztwo w sprawie śmierci żony (oficjalne samobójstwo, on wie, że to morderstwo). Jego relacja z córką Holly to studium rodzinnej traumy. Nastolatka oskarża go o śmierć matki. Wątki poboczne obejmują zniknięcia kobiet związane z ośrodkiem, konflikt rodziny Cooke’ów(właścicieli SPA) z szeryfem, romans między Olivią a szeryfem, który dominuje drugą połowę książki. Mocne strony powieści to psychologia postaci. Lisa Childs dogłębnie analizuje motywacje bohaterów. Olivia nie jest bierną ofiarą. Jej lęk przed blaskiem fleszy i utrata tożsamości są przekonujące. Szeryf to nie typowy „twardziel”, ale człowiek złamany poczuciem winy. Tempo akcji. Druga połowa książki to serial zwrotów akcji: pożary, strzelaniny, ucieczki. Klimat grozy. Sceny, w których Olivia czuje czyjś oddech za szybą lub biegnie przez las, ścigana przez nieznanego napastnika, trzymają w napięciu. Słabe strony w powieści to przegadany romans. Wątek miłosny zajmuje ok. 40% fabuły). Chaos narracyjny. Narracja prowadzona z perspektywy kilku bohaterów (Olivia, szeryf, Holly, stalker) bywa dezorientująca. Płytki wątek stalkingu. Tożsamość prześladowcy zostaje rozwiązana zbyt szybko, a jego motywacje pobieżnie. Dla kogo jest ta książka? Dobra dla fanów gotyckich thrillerów w stylu Daphne du Maurier. Klimat wyspy Bane to największa siła powieści. Polecam też czytelnikom szukającym połączenia sensacji i romansu. Wątek Olivia/szeryf ma emocjonalną głębię. -Osoby, które nie czytały tomu 1 („Ucieczka”) nie muszą martwić się, bo książka jest samodzielna. "Ścigana" to książka z ogromnym potencjałem, który zostaje częściowo zmarnowany przez przegadany romans i chaotyczną strukturę. Mimo to klimat wyspy Bane i mroczna historia Halcyon Hall wciągają jak bagno. Warto dać się porwać tej opowieści, jeśli wybaczy się jej pobłądzenie w melodramatyczne ostępy. Moja ocena: 7/10🌟 BRUNETTE BOOKS

Macie ochotę na mroczny thriller z duszą gotyckiego horroru? Główne motywy: ✔️Stalking ✔️klątwa przeszłości ✔️rodzinne sekrety ✔️ izolacja Wyspa, która staje się więzieniem👹 Akcja toczy się w Halcyon Hall, ekskluzywnym SPA na odległej wyspie u wybrzeży Maine. Miejsce ma jednak mroczną przeszłość. Powstało na ruinach szpitala psychiatrycznego, gdzie dochodziło do okrutnych praktyk (rażenie prądem, trepanacje czaszek). Autorka mistrzowsko buduje atmosferę gotyckiego niepokoju. Izolacja, jedyna droga ucieczki to most, często zamykany z powodu pogody. Symbolika, sosny rzucające złowrogie cienie, zimowe zamiecie, krzyki kojotów. Klątwa, lokalne legendy mówią, że każdy, kto przekroczy bramę, zostaje naznaczony złem. To nie tylko tło, przeszłość miejsca aktywnie wpływa na teraźniejszość, a budynek staje się antagonistą. Stalking vs. rodzinne demony. W książce autorka splata dwie główne linie narracyjne. Olivia Smith, gwiazda popu ścigana przez stalkera, która ukrywa się w Halcyon Hall pod fałszywym nazwiskiem. Jej paranoja narasta, gdy otrzymuje wiadomość: „Nigdzie nie jesteś bezpieczna”. Szeryf Howell prowadzi śledztwo w sprawie śmierci żony (oficjalne samobójstwo, on wie, że to morderstwo). Jego relacja z córką Holly to studium rodzinnej traumy. Nastolatka oskarża go o śmierć matki. Wątki poboczne obejmują zniknięcia kobiet związane z ośrodkiem, konflikt rodziny Cooke’ów(właścicieli SPA) z szeryfem, romans między Olivią a szeryfem, który dominuje drugą połowę książki. Mocne strony powieści to psychologia postaci. Lisa Childs dogłębnie analizuje motywacje bohaterów. Olivia nie jest bierną ofiarą. Jej lęk przed blaskiem fleszy i utrata tożsamości są przekonujące. Szeryf to nie typowy „twardziel”, ale człowiek złamany poczuciem winy. Tempo akcji. Druga połowa książki to serial zwrotów akcji: pożary, strzelaniny, ucieczki. Klimat grozy. Sceny, w których Olivia czuje czyjś oddech za szybą lub biegnie przez las, ścigana przez nieznanego napastnika, trzymają w napięciu. Słabe strony w powieści to przegadany romans. Wątek miłosny zajmuje ok. 40% fabuły). Chaos narracyjny. Narracja prowadzona z perspektywy kilku bohaterów (Olivia, szeryf, Holly, stalker) bywa dezorientująca. Płytki wątek stalkingu. Tożsamość prześladowcy zostaje rozwiązana zbyt szybko, a jego motywacje pobieżnie. Dla kogo jest ta książka? Dobra dla fanów gotyckich thrillerów w stylu Daphne du Maurier. Klimat wyspy Bane to największa siła powieści. Polecam też czytelnikom szukającym połączenia sensacji i romansu. Wątek Olivia/szeryf ma emocjonalną głębię. -Osoby, które nie czytały tomu 1 („Ucieczka”) nie muszą martwić się, bo książka jest samodzielna. "Ścigana" to książka z ogromnym potencjałem, który zostaje częściowo zmarnowany przez przegadany romans i chaotyczną strukturę. Mimo to klimat wyspy Bane i mroczna historia Halcyon Hall wciągają jak bagno. Warto dać się porwać tej opowieści, jeśli wybaczy się jej pobłądzenie w melodramatyczne ostępy. Moja ocena: 7/10🌟 BRUNETTE BOOKS

„Jak długo będzie tu bezpieczna? Ile potrwa, zanim prasa ją znajdzie? Albo – co gorsza – zanim on ją znajdzie?” „Olivia Smith rozejrzała się po ogrodzie zimowym. Chociaż słońce przyjemnie grzało przez szyby, poczuła na plecach zimny dreszcz. Wreszcie nie było tu nikogo oprócz niej. Bynajmniej nie czuła się samotna. Coś stale nie dawało jej spokoju. Bez przerwy miała wrażenie, że ktoś ją obserwuje.” "Aż za dobrze zdawała sobie sprawę, że ktoś mógł się przyczaić po drugiej stronie szyby albo ukryć pośród ośnieżonych sosen. Może jeden z tych cieni rzucało nie drzewo, lecz człowiek?”** "Olivia podeszła do okna, ale nie zobaczyła nic poza własnym odbiciem: ubrania zwisały luźno z jej drobnej sylwetki, włosy w ciemnym odcieniu blond okalały jej szczupłą twarz, a szeroko otwarte oczy bacznie się jej przyglądały.”** > **„Pomimo straszliwej historii Bainesworth Manor w Halcyon Hall czuła się zupełnie bezpieczna. Dopóki nie znaleziono tego ciała...” Jak wielka może być cena sławy? I czy ucieczka zawsze jest dobrym wyjściem? A może narazi Cię na jeszcze większe niebezpieczeństwo? Na to pytanie odpowiedzi poszukuje gwiazda muzyki pop -Olivia Smith. Młoda kobieta padła bowiem ofiarą stalkera - ogarniętego obsesją fana jej twórczości. Chcąc się uwolnić od nawarstwiających się problemów wokalistka udaje się do Halcyon Hall - ekskluzywnego SPA ,w którym dawniej mieścił się szpital psychiatryczny. Wkrótce do nowej pacjentki zaczynają docierać niepokojące plotki o zniknięciu innych kobiet a wiadomość od prześladowcy sprawia, że sytuacja staje się dla niej jeszcze trudniejsza. Nie miałam jeszcze okazji czytać książek Lisy , lecz dzięki lekkiemu stylowi pisania lektura była prawdziwą przyjemnością. „Ścigana” to thriller z elementami romansu, osadzony w klimatycznym, odizolowanym miejscu z mroczną historią. Powieść oferuje dynamiczną akcję i emocjonujące wątki, choć niektóre postacie mogą wydawać się mniej rozwinięte. Dla czytelników poszukujących lekkiego thrillera z romantycznym akcentem, „Ścigana” może być interesującą propozycją. Serdecznie polecam 💚 Dodam tylko ,że mimo iż Ścigana jest drugą częścią cyklu spod pióra Lisy nie przeszkadza to w poznaniu tej historii 😊

Czy sława może być więzieniem, z którego nie da się uciec, nawet na końcu świata? Z takim pytaniem w głowie sięgnęłam po „Ściganą” Lisy Childs, drugi tom serii Wyspa Bane, i choć liczyłam na pełnokrwisty thriller z gęstą atmosferą grozy i napięcia – to niestety dostałam historię, która pozostawiła mnie z uczuciem niedosytu i sporego rozczarowania. Pierwsza część tej serii wciągnęła mnie jak szalona – były tajemnice, emocje, lęk i napięcie budowane z rozmysłem. Po prostu thriller z krwi i kości. W przypadku „Ściganej” miałam nadzieję na kontynuację w podobnym klimacie, ale… coś tu zwyczajnie nie zagrało. Główną bohaterką jest Olivia Smith, gwiazda muzyki pop, która po serii gróźb od prześladowcy ucieka na odludną wyspę do ekskluzywnego SPA – Halcyon Hall. Brzmi świetnie? No właśnie. Tylko że to, co miało być tłem dla mrocznej opowieści z elementami kryminału, szybko zamienia się w przeładowane opisami wyspy love story z przewidywalną intrygą. I o ile sam motyw celebrytki uciekającej przed obsesyjnym stalkerem ma potencjał, o tyle jego realizacja rozczarowuje. Przede wszystkim atmosfera wyspy, która powinna przytłaczać, intrygować i budować grozę, została wręcz przeforsowana ilością opisów – miałam wrażenie, że czytam katalog turystyczny, a nie thriller. Gdyby wyciąć co drugi opis lasu, morskiej bryzy i architektury Halcyon Hall, książka byłaby o połowę krótsza i o wiele bardziej dynamiczna. Relacje między bohaterami... cóż. Romans pomiędzy Olivią a szeryfem mógłby się sprawdzić, gdyby nie był tak bardzo „instant”. Ledwie się poznają, a już iskrzy. I nie byłoby w tym nic złego, gdyby nie fakt, że wątek ten jest tak naiwnie poprowadzony, że zaczyna dominować nad kryminalną osią fabuły. Zamiast napięcia dostajemy przewidywalne dialogi i emocjonalne rozterki, które po prostu nie przekonują. Największe zastrzeżenia mam jednak do relacji szeryfa z jego córką – jest toksyczna, męcząca i w kółko powtarza te same schematy. Córka ucieka, ojciec podejrzewa, znów ucieka… i tak w kółko. Zamiast pogłębiać postacie, autorka kręci się wokół tych samych emocji bez wyraźnego celu. Muszę przyznać, że pomimo ogromnego potencjału, książka nie zbudowała we mnie oczekiwanego napięcia. Momentami było ciekawie, pojawiały się elementy grozy i niepewności, ale za każdym razem, gdy zbliżałam się do jakiejkolwiek emocjonalnej kulminacji – wszystko rozmywało się w miałkim romansie, toksycznej relacji szeryfa z córką lub kolejnym opisie krajobrazu. Zakończenie miało mnie zaskoczyć, ale niestety – zadziałało odwrotnie. Miałam wrażenie, że wszystko zostało przyklepane na szybko, bez odpowiedniego napięcia czy wyjaśnienia. A przecież thrillery żyją z finału! Po lekturze „Ściganej” zostałam z wrażeniem, że to nie jest już ta sama seria, która zaczęła się z takim rozmachem w pierwszym tomie. Czuję ogromny niedosyt i żałuję, że ten tom nie utrzymał poziomu debiutu. Miałam apetyt na thriller, dostałam melodramat z dreszczykiem. Czy sięgnę po kolejny tom? Być może z ciekawości – ale na pewno bez tak wielkich oczekiwań.