Sekret rezydencji

Cała książka jest z rodzaju tych nieodkładalnych. Mamy tu bardzo dużo postaci, gdyż każdy z nich opowiada nam historię ze swojej perspektywy dokładając do tego swoje prywatne życie. Nie można jednoznacznie stwierdzić kto z nich jest dobry, a kto zły, gdyż ukazują nam się z różnych perspektyw, które niekiedy bywają jakby wykluczające się wzajemnie. Chyba nikt nie trzyma się tutaj zasad, choć twierdzą, że ich przestrzegają. Świat jest podzielony na biednych i bogatych oraz tych, co chcą na bogaczy wyglądać. Niby nimi gardzą, ale pieniądz przyciąga wszystkich. Z drugiej jednak strony patrząc na bogatą kobietę, która stworzyła miejsce swoich marzeń, nie dziwiłam się jej, kiedy inni chcieli jej przeszkadzać. Nie ładnie zrobiła odgradzając plażę dla reszty ludzi, ale z drugiej strony, chciała dać wszystkim całkowitą prywatność i luksusy, czego dowodem była choćby biżuteria, która była pozostawiona w pokojach, by można było ją nosić na czas pobytu u nich. Niesamowite drinki, szybka obsługa, uprzejmość i anonimowość były atutem dla każdego. Wszystkie pokoje w Rezydencji zostały wynajęte przez pary w które właścicielka nie wnikała. Jedynie ostatni domek umieszczony najbliżej ciemnego lasu pozostał wynajęty przez jedną kobietę. Pani Rezydencji wiedziała co się u kogo dzieje, gdyż pozwoliła sobie na zachwianie prywatności o czym nikogo nie poinformowała. Jest przekonana, że pieniądze potrafią załatwić wszystko, a tak się składa, że ma ich pod dostatkiem. Niestety nie ona jedna ma przed innymi tajemnice. Dosyć ciekawą zagadką jest jej mąż, który opisuje nam swoją przeszłość. Jeden z lokatorów również będzie coś ukrywał, tak samo jak pracownicy. Niby każdy chodzi tutaj jak w zegarku, ale odmierza on zupełnie inne godziny. Historia zostaje naprzemiennie dzielona to na dzień przed otwarciem do dni już po. Wiemy już, że wydarzy się tam coś niemiłego, a sprawy z ukrytych czasów będą wychodziły na jaw. Nie mogłam odłożyć jej na bok, bo sekrety goniły sekrety, a je najbardziej cenię w powieściach. Myślę, że największym jej atutem jest nieprzewidywalność wydarzeń i tajemniczość każdej z postaci. Mi się podobało również uparte dążenie do spełnienia marzeń, tylko może nie takim kosztem;-) Książka jest grubsza i ma mniejszy druk, więc więcej czasu zajmuje nam czytanie. Dla mnie była to prawdziwa przyjemność:-)

Najnowsza powieść „Sekret rezydencji” znanej brytyjskiej pisarki Lucy Foley utrzymana jest w klimacie thrillera psychologicznego. Pisarka zabiera nas do Dorset, a dokładniej do malowniczo położnej na klifie Rezydencji Franceski Meadows, którą odziedziczyła po dziadkach. Owen Dacre zrealizował marzenie żony o idealnym ośrodku dla bogaczy. Właśnie zostaliśmy zaproszeni na weekend otwarcia, którego główną atrakcją będzie magiczna ceremonia przesilenia letniego. Wszystko jest starannie zaplanowane, otoczenie kapie luksusem i dekadencją. Ten idylliczny obraz zakłócają jedynie zapachy z pobliskiej farmy i wybryki młodych ludzi z miasteczka Tome znajdującego się poniżej Rezydencji wznoszącej się na klifie. No i może jeszcze mrok starodrzewu za posiadłością. Ale zarówno wobec farmy jak i lasu Franceska ma już swoje plany. Tylko, że niektórzy z otoczenia pani Meadows planują inny przebieg tego weekendu, a może nie tylko weekendu? Książka hipnotyzuje już samą okładką – ciemność rozjaśniona rozświetlonymi lampionami i na tym tle fosforyzujące zielenią litery. Potem zagadkowy początek i pierwszy rozdział z datą „czerwiec 2025”. W tej powieści nic nie pozostawiono przypadkowi, każdy drobiazg ma znaczenie, tylko trzeba uważnie czytać. A dzieje się tu mnóstwo ze względu na wielowątkowość i licznych bohaterów. Mamy dwie linie czasowe – teraźniejszość, która obejmuje raptem trzy doby oraz przeszłość, która w formie zapisów z dziennika zabiera nas do lata w roku 2010. Ale to nie wszystko. Autorka wprowadza do powieści wątek nadprzyrodzony związany z miejscową legendą o Ptakach, które wymierzają sprawiedliwość i rytuałach z nimi związanych. Narracja prowadzona jest w pierwszej osobie, ale przez kilka postaci, co dodaje dynamizmu i napięcia. Każda z tych osób ma swoje tajemnice, jest nieszczera wobec pozostałych, ale czasami bywa nieostrożna pokazując prawdziwe oblicze. Czytelnik trwa w oczekiwaniu, kiedy sieć kłamstw pęknie w całości, a tymczasem stopniowo poznaje sekrety każdego z bohaterów. Dokładnie i bardzo plastycznie opisane miejsce akcji pozwala łatwo się w nie przenieść, zobaczyć Rezydencję i jej otoczenie, poczuć palące słońce i mrok ciemnego lasu, poczuć zapachy i smak serwowanych drinków. Patrzenie z perspektywy różnych postaci dodaje głębi stworzonemu przez pisarkę światu. Postacie są starannie wykreowane i opisane, widzimy je nie tylko takimi jakimi chcą być widziane, ale także z perspektywy innych. Uderza kontrast między sztucznym i fałszywym obrazem Franceski i Owena prezentowanym na zewnątrz, nawet względem siebie nawzajem, a tym prawdziwym odkrywanym w samotności. Jest to wspaniały materiał do analizy psychologicznej i charakterologicznej. Przypadek Franceski to typowy przykład modnej obecnie osobowości narcystycznej. Znakomicie została oddana atmosfera wiszącego w powietrzu napięcia, zagrożenia. Sygnały wskazujące na narastanie grozy, ale też niedopowiedzenia potęgujące niepewność i nerwowość. Skrywane tajemnice, ukryte motywy działań niektórych osób, zaskakujące wydarzenia, których sens początkowo jest dla czytelnika niejasny i szybko zmieniające się wydarzenia powodują, że czujemy się zaintrygowani i niecierpliwością odwracamy kolejne kartki. Język przystępny, przejrzysty, plastyczny, barwny, znakomicie stworzona atmosfera także sprawiają, że trudno odłożyć książkę. Co chce nam przekazać Lucy Foley? Ja znalazłam tu potwierdzenie, że to robimy do nas wraca, zarówno dobre jak i złe. A także jak ważny jest szacunek dla ludzi bez względu na ich pochodzenie i status. W naszym współczesnym polskim społeczeństwie nie ma tak ostrych podziałów klasowych, ale w społeczeństwie brytyjskim jest to widoczne. Powieść znakomicie pokazuje kontrast między światem ludzi bogatych i biednych. Jest to także historia lojalności i poczucia wspólnoty oraz szacunku do dawnych zwyczajów i przyrody. „Sekret rezydencji” jest dla mnie perełką literacką swojego gatunku. Świetny pomysł na fabułę, adekwatnie dobrana sceneria i czas akcji, niesamowite postacie doskonale pasujące do fabuły i to wszystko znakomicie ubrane w słowa. Rozwiązanie zagadki Ptaków było dla mnie zaskakujące i wprost niesamowite, choć przecież mogłam się tego spodziewać. Przeczytałam książkę z ogromną przyjemnością i znalazłam w niej wszystko co lubię w tym gatunku.

Macie ochoty na sekrety, kłamstwa i morderstwo? "Sekret rezydencji” autorstwa Lucy Foley to intrygujący thriller psychologiczny, który zachwyca czytelników nie tylko złożoną fabułą, ale również umiejętnym budowaniem napięcia. Akcja rozgrywa się w malowniczej, ale tajemniczej rezydencji, gdzie grupa ludzi zbiera się na z pozoru niewinną uroczystość. Jednak pod powierzchnią radości i wspomnień kryje się mroczna historia, która stopniowo wychodzi na jaw. Lucy Foley w mistrzowski sposób kreśli portrety postaci, nadając im głębię i złożoność. Każda z nich ma swoje sekrety, a ich interakcje prowadzą do zaskakujących zwrotów akcji. Autorka umiejętnie przeplata narrację, co sprawia, że czytelnik z każdą stroną odkrywa nowe wątki i motywy, które prowadzą do emocjonującego zakończenia. Styl pisania autorki jest przystępny, a jednocześnie pełen atmosfery tajemnicy. Użycie deszczowej, dusznej scenerii rezydencji dodaje opowieści niepowtarzalnego klimatu, który trzyma w napięciu do ostatniej strony. "Sekret rezydencji” to nie tylko historia o zbrodni, ale także o przyjaźni, zdradzie i konsekwencjach przeszłych wyborów. Książka Lucy Foley to doskonała propozycja dla miłośników thrillerów psychologicznych. Jej umiejętność budowania napięcia oraz złożoność postaci sprawiają, że "Sekret rezydencji” to lektura, która na długo pozostaje w pamięci. Zdecydowanie warto po nią sięgnąć, zwłaszcza jeśli szuka się emocjonującej i wciągającej historii. Gorąco polecam! BRUNETTE BOOKS