Sekrety domu Wintera

Tutaj muszę przyznać, że styl autorki stał się jakby bardziej dojrzały i wypracowany. Nadal uwielbia bardzo obrazowo ukazywać nam przygody postaci, ale tym razem doszło tutaj coś jeszcze. W tych wszystkich opisach poutykane są cechy charakteru, ich przyzwyczajenia oraz opis od wieloletniej strony ich bycia sobą. Niby na wstępie mamy pełną charakterystykę postaci, jednak w treści było to idealne dopełnienie. Sprawiało, że z góry wiedzieliśmy kto jaki jest, więc nie dziwiło nas ich dziwne lub zabawne zachowanie. Pojawiła się akceptacja ich plusów i minusów, co tak naprawdę pozwalało nam się z nimi spoufalić. Spodobały mi się też porównania tu występujące, które były proste i dosadne, gdzie zarówno młodszy jak i starszy czytelnik z pewnością znał. Nie ma tutaj takiego zatarcia na konkretny wiek czytającego. Treść została wypośrodkowana żeby młodszy uważał pióro za dobre i starszy widział, że jest mądre. Nie każdemu autorowi się to udaje:-) Wydarzenia są bardzo interesujące, gdyż mamy pisarkę, która stara się pogrzebać w przeszłości rodziny pewnego mężczyzny. Byśmy potraktowali ją jak intruza, ale pokazuje się jako poszukująca odpowiedzi dla własnego sumienia a nie poklasku, więc traktujemy ją jak swoją. Spodobała mi się tutaj taka mała scena, kiedy ktoś jak dopiero ujrzał ile jest w jego domu wartościowych rzeczy, to zaczął o niego bardzo dbać. My w dzisiejszych czasach widzimy tylko to, czego nam brakuje i chwila, kiedy coś zdobyliśmy zajęła nam niewiele czasu szczęścia i odeszła a my czekamy na kolejną. W momencie docenienia tego, co się posiada i zadbania o to miejsce czekają na nas dużo większe skarby, ale dopiero wtedy, kiedy doceni się to, co mamy. Główna bohaterka miałam wrażenie, że poszukując informacji do książki o tajemniczym domu, tak się zapędziła, że po drodze zaczęły jej się wysypywać same nieszczęścia łącznie ze zwłokami. Im więcej zadaje pytań mieszkańcom, tym mniej przychylnie na nią patrzą. Każdy poczuje tutaj tą tajemnicę i chęć obrony tego, co ukryte miało pozostać. A najciekawsze jest to, że obcy temat zaczynał robić się coraz bliższy jej korzeni. Pod koniec każdy chwyt, który miał zostać nieodkryty zostaje nam wyjaśniony jak na tacy. I zapoczątkowuje rosnącą spostrzegawczość u samego czytelnika:-) Bo czy my znamy tak dokładnie naszą rodzinę? Świetnie się przy niej bawiłam, a te wszystkie zagadki i wpadanie w kłopoty bywało i zabawne i stresujące. Lektura idealna dla osób, które mają nosa do intryg i lubią sobie powęszyć po czyimś życiu:-)

Lula wraz z mężem Gabrysiem i przyjaciółmi Adą i Krisem wyruszają na Fuerteventure by zbierać materiały do swojej kolejnej książki. Tym razem seniorka i jej przyjaciele tropią ślady nazistów na tej pięknej hiszpańskiej wyspie. Jakie tajemnice skrywa Wintera i czy rzeczywiście mamy tajną bazę gdzie cumowały U - Booty? "Sekrety Domu Wintera" to druga książka autorki o grupce emerytów, którzy lubią wpadać w kłopoty. Mamy tu doczynienia z tajemnicami II wojny światowej, sensacyjne porwania i pościgi i sporą dawkę humoru. Piękna Fuerteventura jako tło wydarzeń przenosi nas w czasie zarówno do II wojny światowej jak i współcześnie. Bohaterowie, którzy co chwilę lądują się w kłopoty to już wyznacznik akcji w książkach autorki. Ta część przygód emerytów z Leoncina podobała mi się o wiele bardziej niż pierwsza. Wciągająca historia, pełna tajemnic i zagadek a do tego malownicza wyspa, zdecydowanie warto przeczytać.