Sekrety polskiej motoryzacji

Bardzo lubię serię „Sekrety” Domu Wydawniczego Księży Młyn. Wiele tomów czytałem, a kilka mamy w naszej domowej kolekcji. Ucieszył mnie bardzo fakt niezaprzeczalnie podniosły – setny tytuł w serii, który dodatkowo był bliski mojemu sercu: „Sekrety polskiej motoryzacji”. To moja pasja niemal od dziecka, a także pasja kolekcjonerska. Zbieram bowiem modele samochodów w skali 1:43 – są to auta osobowe, dostawcze, użytkowe, sportowe (także te użytkowane przez polskich kierowców), ale również traktory. Generalnie: dwa lub cztery koła i kierownica, polskiej produkcji lub użytkowanej w Polsce. Rozumiecie więc sami, że nie mogłem pominąć książki Zdzisława Podbielskiego. To pasjonująca publikacja opowiadająca o historii polskiej motoryzacji poprzez ciekawostki, anegdoty i wręcz niestworzone historie. Na kartach znajdujemy tak legendarne pojazdy jak: Syrena, Fiat 126p, Junak, Fiat 125p, Warszawa M20, Beskid, Mikrus, LUX-sport, Nysa, Żuk czy Autosany projektowane przez samego Zdzisława Beksińskiego, a także polskie motocykle żużlowe. Wzruszeniem napawa przyczepa campingowa Niewiadów, która nie tylko służyła do wypraw turystycznych, ale także do sprzedaży hitów rodzącego się polskiego street foodu. Wszyscy mają pewnie w pamięci białego Stara 66, który przygotowano jako papamobile na przyjazd papieża Jana Pawła II, a potem pocięto na żyletki – bo „taki mieliśmy klimat”, a właściwie ustrój. Mam model tego wyjątkowego auta w swojej kolekcji. Jest też opowieść o historii CPN oraz inwestycji towarzysza Gierka w polską infrastrukturę drogową. Mnie jednak najbliższa sercu jest opowieść o tygodniku „Motor”. Od dziecka w teczce, w której pani kioskarka w kiosku „Ruchu” odkładała gazety i pisma, miałem przez rodziców zaprenumerowane tytuły: „Motor”, „Przegląd Sportowy” i „Sportowiec”. Przeglądałem, czytałem, składałem kolejne roczniki. Wszystkich dziennikarzy znałem z imienia i nazwiska. Potem, na wspólnych wyjazdach dziennikarskich na premiery samochodów oraz wyścigi i rajdy, poznawałem ich osobiście: Jerzy Dyszy, Andrzej Dąbrowski (wybitny dziennikarz, muzyk, perkusista, jazzman i piosenkarz), Aleksander Żyzny czy Wojciech Sierpowski. Nade wszystko ceniłem Bogusia Koperskiego – niesamowitą osobowość, guru sportów motorowych. To on zaszczepił mi miłość do automotosportu i nauczył, jak na niego patrzeć, co to jest Formuła 1 i czym rajdy różnią się od wyścigów. Kiedy odszedł w przykrych okolicznościach z redakcji i w konsekwencji z tego świata, smutek zapanował wielki. Polecam tę publikację miłośnikom silników na kółkach, ale mam jedno pytanie do autora: dlaczego nie znalazł miejsca w jego publikacji poczciwy Polonez? Wszak to też kawał polskiej motoryzacji.