Salamandra. Sekrety pralni w Yeonnam-Dong

,,Stary Jang zastanawiał się, kto zostawił tu ten dziennik. Może właściciel pralni, a może po prostu ktoś go zgubił? Tak czy owak, z czasem dziennik zamienił się we wspólną przestrzeń dla klientów, którzy zapisywali w nim swoje myśli i zmartwienia." Przyznaję, że to niesamowita książka. Pokazała, że nie trzeba historii gdzie ktoś kogoś morduje, gdzie wydłubują sobie oczy, okradają domy ani z miłości odbierają sobie życie. Tutaj nie spotkacie nic niezwykłego, a jednocześnie będzie tu wszystko, co dla poszczególnych ludzi jest całym światem. Wszystko za sprawą dziennika, który ktoś pozostawił w pralni. W miejscu do którego każdy zagląda i który wpisuje swoje bolączki do dziwnego zeszytu. Nawet niektórzy odpowiadają na zadane pytania, czy też boleści i życiowe zakręty. Pomimo tego, że czas tu płynie niespiesznie, to jednak poznamy tutaj rodzinę, która niewiele zarabia, a właścicielka jeszcze podnosi im czynsz. Dla mieszkanki ważne było ubłagać, aby dalej mogła w nim mieszkać. Ja zwietrzyłam tutaj grę psychologiczną ludzi, którzy już majętni, jeszcze bardziej chcieli bogacić się na tych, co grosza na styk mają. Dziennik skrywał bardzo dużo bolączek. Był taką odrzutnią, gdzie obcy czytelnik zagłębiając się w sprawy innych, czasami pośrednio, a innym razem bezpośrednio, ingerował w ich życie udzielając mniejszej bądź większej pomocy. Sprawił, że ludzie zajęci swoim życiem zaczęli się rozglądać za tymi, którym chcieli pomóc. Ktoś tu jednak szepnął, że trzeba skupić się tylko na sobie, bo zdanie innych nie powinno mieć wpływu na przebieg życia innej osoby. Były to zaprzeczenia i zaproszenia, gdzie patrzono na kogoś z innych perspektyw oraz zasobów majętności. Dla każdego była to jego prawda, którą wpoiło mu życie i sami czytając o tym, zmienialiśmy swoje postrzeganie. Wszystko przez to, że potrafili być przekonujący. W ten sposób całą historię odbierałam jako plotki, pogłoski, prawdy i półprawdy, które bez końca wciągały. Czułam jakbym weszła z butami do życia tych postaci chcąc poznać zakończenie tego w co oni sami wchodzili. Niesamowite jak taka zwyczajność potrafiła być absorbująca:-) Wydana jest ślicznie, bardzo czytelnie z lekko większym drukiem o ładnych odstępach. Poznaliśmy tam ludzi z ich strony, tej, którą pokazywali i później tą, którą mieli naprawdę. W ten sposób można się nawet z nimi spoufalić. Były radości i były łzy. Zapomniane osoby i te, co miały najmniej. Nie da się jej przerwać, ani tym bardziej o niej zapomnieć. Bardzo, ale to bardzo ją polecam:-)

Nieczęsto trafiam na książki, które już samym pomysłem potrafią mnie zaintrygować, zanim jeszcze poznam bohaterów. „Sekrety pralni w Yeonnam­-dong” Kim Jiyun to właśnie jedna z takich powieści. Nie krzyczy kontrowersyjnym tytułem ani nie próbuje przyciągać sensacją. Jest cicha, niepozorna, ale od pierwszej strony wciąga w świat, w którym to zwyczajna codzienność ma znaczenie, a przypadkowe spotkania budują coś prawdziwego. Sięgnęłam po tę pozycję z ciekawości, a zostałam, bo poczułam się zrozumiana. Polecam tę książkę każdemu szukającemu czegoś innego niż klasyczna fabuła z początkiem, kulminacją i końcem. To bardziej zapis nastroju, delikatne studium samotności i wspólnoty. Lektura, która zostaje z czytelnikiem na dłużej. Nie przez dramaty, lecz przez czułość, z jaką opowiada o codzienności. Idealna na spokojny wieczór, kiedy chcemy przypomnieć sobie, że zwykłe życie też bywa piękne. Czyta się ją trochę jak rozmowę z kimś bliskim, kto nie próbuje niczego narzucać, tylko jest obok. I czasem to naprawdę wystarcza.

W miejscowości Yeonnam-dong mieści się pralnia. Nie jest to żadna szczególna pralnia — taka jak każda inna. Jej wnętrze jest bardzo przytulne i jest tam miejsce, gdzie można usiąść i poczekać na pranie. Na stoliku ktoś w roztargnieniu zostawił swój dziennik, do którego z czasem użytkownicy pralni zaczęli spisywać swoje myśli, problemy czy niewypowiedziane słowa. Często bywało tak, że pod daną wypowiedzią ktoś inny pozostawiał swoją odpowiedź. Tak nawiązała się pewna społeczność pralni, a tajemniczy dziennik stał się środkiem komunikacji. W każdym rozdziale poznajemy historię innej osoby, która w pewnym momencie swojego życia trafia do pralni w Yeonnam-dong i tam znajduje inspirację lub rozwiązanie swojego problemu. Czasem po prostu potrzebne jest podzielenie się swoimi zmartwieniami z inną osobą poprzez papier. Każda z historii jest wyjątkowa i nieszablonowa, choć poprowadzona w nich fabuła jest nieco przewidywalna. W ostatnim rozdziale wszyscy bohaterowie jednoczą siły, aby pomóc osobie, która wróciła po dziennik. „Sekrety pralni w Yeonnam-dong” to niezwykle przyjemna i komfortowa książka, pomimo swojej prostoty i przewidywalności. W moim odczuciu, to właśnie dzięki temu jest taka komfortowa. Jednocześnie nie jest nudna — autorka zadbała o ciekawą i nietypową fabułę, gdzie każdy z bohaterów jest na innym etapie swojego życia, ma inne cele czy predyspozycje. Pomimo tego tworzą zgraną społeczność, która może na sobie polegać i wzajemnie się wspierać, nawet w najprostszych gestach. To tworzy unikatową i ciepłą atmosferę, którą czytelnik może się zachwycić. Ten tytuł to piękna historia o ludziach, o tym, jak ważne i potrzebne są w życiu relacje oraz o tym, że warto być dobrym człowiekiem, bo dobro wraca. Z całego serca polecam!