Serce na piasku

Hejka, Iskierki Książkowe! 🔥 Monika Michalik zabiera nas w emocjonalną podróż nad malownicze polskie wybrzeże, gdzie miłość i samotność splatają się w jednym z najbardziej poruszających romansów, jakie ostatnio czytałam. „Serce na piasku” to powieść, która chwyta za serce i nie pozwala o sobie zapomnieć jeszcze długo po przeczytaniu. ❤️‍🩹 Jagoda i Konrad wydają się być idealnym małżeństwem, jednak brak dziecka pozostawia w ich życiu bolesną pustkę. Gdy na horyzoncie pojawia się Ania z małym Piotrusiem, życie tej dwójki zostaje wywrócone do góry nogami. Monika Michalik subtelnie, a zarazem intensywnie, oddaje emocje bohaterów – ból Jagody, która musi pogodzić się z nową rzeczywistością, i wahania Konrada, mierzącego się z odpowiedzialnością za błędy przeszłości. W tej historii Ania jest postacią drugiego planu, jednak jest tak samo ważna jak Jagoda i Konrad. Ona też cierpiała i dokonała niezwykle trudnego wyboru - zawalczyła o szczęście swojego dziecka. Jest przykładem matki, która walczy o szczęście swojego dziecka do ostatniego oddechu i to dosłownie. 🏖️ Kołobrzeg jest jedną z flagowych polskich nadmorskich miejscowości i jest tu pięknym tłem. Mimo, że niejednokrotnie bywałam w nim to za sprawa tej historii odkryłam zaciszne miejsca, których wcześniej nie znałam. Poczułam kojący szum fal i przeszłam się wraz z bohaterami tej powieści po przestronnych plażach. Kołobrzeg był azylem Jagody, gdzie na nowo odkrywa siebie i swoje pragnienia. Gdzie przy akompaniamencie morskich fal mogła przemyśleć wszystko - swoją miłość do męża, pojawienie się w ich życiu małego chłopca, a także macierzyństwo, którego chciała, ale nie w taki sposób jaki dał jej los. „Serce na piasku” to opowieść o samotności, która przybiera różne formy – od fizycznej po emocjonalną. To książka o zdradzie, która burzy fundamenty związku, ale także o nadziei, którą przynosi przebaczenie i odkrycie nowych dróg. Autorka w przepiękny i wzruszający sposób pokazuje, że nawet w obliczu największego bólu warto walczyć o siebie i swoje marzenia. Polecam całym czytelniczym serduchem! ♥️

#monikamichalik, #sercenapiasku #morze #videograf #materiałreklamowy #materiałreklamowy Serce na piasku — Monika Michalik Dziękuję wydawnictwo Videograf za możliwość przeczytania tej książki. Musiałam siebie głęboko przemyśleć to co chciałabym napisać, ponieważ miałam w głowie natłok myśli i ciężko było mi je uporządkować. Czytając tę książkę, przez większość czasu miałam mieszane uczucia. W dużej mierze czytałam ją z powagą, ale były też takie fragmenty, które sprawiały, że nie w sposób było się nie uśmiechnąć. Fantastycznie została przedstawiona postać starszego mężczyzny, Pana Witka. To właśnie On, Jego osoba nadała życia i energii całej tej historii. Opis tej postaci wyzwolił we mnie pragnienie bycia wnuczkom takiego właśnie dziadka. Wniósł On bardzo wiele radości i mądrości w życie naszej głównej bohaterki - Jagody. Jeśli pierwsza miłość prysła jak bańka mydlana, to znaczy, że tak naprawdę nie była tak silna jak mogłoby się na początku wydawać. Tak właśnie autorka książki zaprezentowała nam swoją bohatetkę, oraz jej uczucia. Zrobiła to w tak wyrazisty sposób, że można było to odczuć, wręcz namacalnie wbić się w te emocje. Kwestia zdrady... Hmm... Według mnie to zależy jaka ona jest, jaki daje wydźwięk. Jeśli dotyczy to partnera, to jest to taka "kwestia umowna" (między nimi) jak oni przez to przejdą. Jak dobrze wiemy, są tacy co potrafią wybaczyć i wybaczają dosłownie wszystko, ale... No właśnie, to znamienne "Ale..." Zdrada - zdradą, ale gdy jej owocem jest dziecko, to już inna sprawa i wszystko diametralnie się zmienia. Dziecko... Tutaj to już postać 6latka, który dla mnie jest niezwykle irytujący. Mały traktował Jagodę wręcz jak "Zużytą chusteczkę". Rozumiem, że jej nie znał, mógł jej nie ufać, nie mniej są jakieś granice. Ta jego obcesowość to już była gruba przesada. Ostatnia sprawa o jakiej chce wspomnieć, (nie ujawniając zbytnio treści) a raczej z lekka o niej napomknąć, to postać męża Jagody. Mężczyzna, który jednak nie był taki idealny jak się to na początku mogło by wydawać. Facet, który jak się okazało ma niezły tupet, ale tego to już się dowiecie czytając książkę. Podsumowując, jest to historia pokazująca, że nawet gdy serce cierpi, to może dostać drugą szansę. I co najważniejsze, to jest to, aby nigdy nie poświęcać sobie dla innych, bo można przegapić swoje prawdziwe szczęście. Moja ocena 8/10 Cytaty z książki: "Im bardziej kogoś nie ma, im bardziej chce się go wyrzucić z życia, tym bardziej w nim jest." "Nie ma przecież takiej układanki, która nie dałaby się ułożyć. Chyba, że ktoś zgubił jakiś element." "Chciała wierzyć, że jednak nie wszystko, co człowiek zbudował, ktoś inny musiał zniszczyć." "Ty jesteś ważna. I jeśli coś zburzyło twój spokój i szczęście, to jest to bardzo ważne. Musisz to wyrzucić." "Życie jest krótkie. Kiedy człowiek boryka się z codziennością. Wydaję się mu, jego problemy nie mają końca. Albo że wciąż narastają. Jednak z perspektywy czasu okazuje się, że to były tylko chwilę. Liźnięcie czasu, które w końcu i tak minęły." "Pewne decyzje najlepiej podejmować nagle, zwyczajnie, tak po prostu - Zanim człowiek zacznie się zastanowić, czy to naprawdę dobry pomysł."

🧡”Serce na piasku” to historia w której życiowe decyzje bohaterów przepełnione są cierpieniem,osamotnieniem,brakiem zrozumienia, bezpowrotną stratą czy znalezieniem swojego miejsca na ziemi,aby poczuć się w pełni szczęśliwym. 🧡Powieść jest obrazem zdradzonej kobiety,która po latach o tym się dowiaduje.Wtedy musi wreszcie podjąć naprawdę trudne decyzje dotyczące jej małżeństwa.Nowe sytuacje,poznanie syna męża czy jego akceptacja pokazuje jak bezdzietna kobieta musi w życiu znieść wiele,aby czuć się wartościowa. 🧡Poznana historia jest życiową i emocjonalną opowieścią o trudach życia.Łzy pojawiają się w oczach,bo widzimy jak trudne jest wybaczenie.Nowe znajomości są wybawieniem gdyż umysł pozwala na chwilę wytchnienia.To one pokazują i uświadamiają,by spojrzeć na siebie i znaleźć swoje Ja.Słowa otuchy w potrzebnych momentach dają namiastkę,by zapomnieć o krzywdzie. 🧡Bardzo zaskoczyła mnie przebieg wydarzeń w lekturze.Nie spodziewałam się takich decyzji postaci!Jednak trochę ich rozumiem,bo warto skupić się na sobie a nie na innych! 🧡O Konradzie mogłabym napisać wiele-pokazywał swoją miłość,chcąc odkupić winy za chwilę zapomnienia,a z drugiej stanął na rozdrożu dróg-każda decyzja rani bliską mu osobę. 🧡 „Serce na piasku” to historia dla osób szukających historii,która poruszy serce i pokaże,że życie jest nieprzewidywalne.Nic nie jest na zawsze a szczęście w jednej chwili można stracić. 🧡POLECAM

"Życie jest krótkie. Kiedy człowiek boryka się z codziennością, wydaje się mu, że jego problemy nie mają końca. Albo że wciąż narastają. Jednak z perspektywy czasu okazuje się, że to były tylko chwile. Liźnięcia czasu, które w końcu i tak minęły" Gdy Jagoda dowiaduje się o zdradzie męża, jej świat rozpada się w jednej chwili. Kobieta z dnia na dzień traci zaufanie do Konrada, poczucie bezpieczeństwa i chęci do jakiegokolwiek działania. Postanawia wyjechać na jakiś czas do Kołobrzegu, by nabrać dystansu i poukładać sobie wszystko na spokojnie w głowie. Czy jednak można uciec od tego co nosimy w sobie? Na miejscu Jagoda poznaje pana Witolda, starszego mężczyznę, który mieszka w tym samym hotelu i który zdaje się mieć receptę na zranione serce Jagody. Sama jego obecność sprawia, że kobieta zaczyna znów się uśmiechać, tańczyć i odkrywa, że to, co dobre wciąż na nią czeka... "Serce na piasku" to kolejna powieść autorstwa Moniki Michalik, która zauroczyła mnie już od pierwszej chwili. Zaczęłam czytać i odpłynęłam. Fabuła tej historii, pomimo, że porusza temat zdrady, otula ciepłem i nadzieją. Przez to można powiedzieć o niej, że to słodko-gorzka opowieść o stracie, samotności, o kolejnych szansach, które daje nam życie i które my dajemy sobie i innym. Poruszyła mnie historia Jagody. Byłam pełna podziwu dla jej wewnętrznej walki, którą podjęła mimo niesprzyjających okoliczności. Bardzo jej kibicowałam, nie wiedząc do końca jaką decyzję podejmie. Ale czułam sercem, że jestem z nią. Były momenty, gdy zastanawiałam się jak ja bym postąpiła, i nie było to łatwe. Książki Moniki Michalik mają w sobie coś takiego, że wydaje nam się, iż sięgamy po lekką i przyjemną historię miłosną, a odnajdujemy w nich głębokie przesłanie, bliskie naszej codzienności tematy i nieustanne przypominanie tego, co tak naprawdę się liczy się w życiu. Na koniec wspomnę jeszcze, że autorka w swojej nowej powieści zabiera nas nad Polskie morze, gdzie wraz z bohaterami powieści możemy zachwycać się wschodami i zachodami słońca, niebem upstrzonym gwiazdami w bezchmurną noc czy poczuć klimat panujący w starym, drewnianym domku pana Witka. Polecam 🩷