Seria Spacer Aleją Róż

“Spacer Aleją Róż” - co to jest i o czym jest?

W jakiej kolejności czytać “Spacer Aleją Róż”?

• "Cień burzowych chmur" - w 1949 roku na skutek reformy rolnej Szymczakowie tracą gospodarstwo, na które pracowało kilka pokoleń rodziny. Bronisław, głowa rodziny, będący w konflikcie z bratem wysoko postawionego oficera UB, traci wszystko i postanawia szukać szczęścia w świecie. Porzuca dotychczasowe życie rolnika i podejmuje pracę przy budowie Nowej Huty. Po pewnym czasie dołącza do niego młodsza siostra Julia.



• "Łąki kwitnące purpurą" – choć Nowa Huta wzrasta, cały czas przypomina miasto rodem z dzikiego zachodu, gdzie pomiędzy nowymi domami, przeludnionymi barakami i terenami budowlanymi kwitnie hazard, a sprawiedliwość bywa wymierzana na własną rękę. Tam właśnie rozrastająca się rodzina Szymczaków szuka swojego miejsca w świecie. Pewnego dnia na nowohuckich łąkach robotnicy natrafiają na makabryczne znalezisko.



• "Drzewa szumiące nadzieją" - schyłek lat 50, doprowadzeni do ostateczności antykościelnymi działaniami władzy robotnicy podejmują desperacką walkę w obronie krzyża i coraz częściej buntują się przeciw ograniczeniom narzucanym przez władzę. W Nowej Hucie dochodzi do krwawych starć z jednostkami Milicji Obywatelskiej wspieranymi przez oddziały ZOMO. Rodzina Szymczaków powiększa się za zryw w obronie wiary i samostanowienia będzie musiała zapłacić wysoką cenę.



• "Szarość miejskich mgieł" - na przełomie lat 60 i 70 młode pokolenie, które urodziło się i wzrastało w socjalistycznych realiach, kontynuuje walkę rozpoczętą przez rodziców. Studenci żądający zwiększenia swobód obywatelskich ścierają się z oddziałami ZOMO. Szymczakowie oraz Pawłowscy odkrywają niektóre z mrocznych sekretów rodzinnych i okazuje się, że kłamstwa z przeszłości pociągają za sobą lawinę niespodziewanych zdarzeń.



• "Powiew ciepłego wiatru" - uciążliwości stanu wojennego, regularne starcia mieszkańców z ZOMO to tło, w którym rodziny Szymczaków i Pawłowskich płacą wysoką cenę za pragnienie wolności, lecz ich nadzieje i walka w końcu znajdują oczekiwany finał - pod koniec 1989 roku z alei Róż znika znienawidzony pomnik Lenina.