Siła bycia sobą. Po pierwsze ja

Moja babcia mówiła, że poradniki są dla ludzi, którzy już podjęli wątek tego co im dolega i teraz chcą sprawdzić jak się mogą tego pozbyć. To samo pomyślałam o tej książce po przeczytaniu jej już w połowie. Chodzi mi o to, że kiedy ktoś pomyśli sobie nagle, że chce stać się sobą i weźmie od razu ten poradnik, to przeczyta, postara się przemyśleć, ale i tak stwierdzi, że to chyba nie dla niego. Chodzi tutaj o styl i pokaz przekazu. To dobry poradnik dla kogoś, kto już czytał inne książki o akceptacji siebie, o tym jak widzą go inni, jak stawiać granice i jak potrafić mówić nie. Po tych wszystkich dopiero przyjdzie kolej na siłę bycia sobą. Chodzi mi o główne pojęcia, gdzie czasami opisane mądrym sloganem, wspaniałą władczością i sprawczością porad są bardzo wartościowe ale dla tego, kto wszedł na wyższy level, kto wie, że chce być sobą, ma świadomość tego, że jest wartościowy, a nie tego, kto odwraca wzrok, kiedy ktoś coś do niego mówi. Coś jak poradnik dla zaawansowanych, choć momentami opisywany na około z dużą liczbą porównań, gdzie ktoś o mniejszej uwadze może poczuć się rozproszony. Poradnik dzieli się na dwie części, gdzie w grę wchodzą podstawowe założenia i później granice w akcji. Dużym pomocnikiem do treści są opisane przykładne historie ludzi, którzy wzbudzali poczucie winy u kogoś, kto zwyczajnie chciał być miły. Chodzi tutaj o przekonania obu osób, gdyż tutaj niepewność potrafiła zniszczyć samo podarowanie z przyjęciem podarunku. Obie niepewne siebie osoby poczuły się źle, gdyż nie wierzyły w siebie, że na to zasługują i druga, że ma prawo coś dać choćby bez okazji. To była psychika oparta na faktach i nauce na podstawie reagowania ciałem. Jednak aby czytelnik nie czuł się źle i nie musiał oceniać dobrych rad w książce, został poproszony o zrozumienie postawy autora, a przez to nawet jeśli się z czymś nie zgadzamy, to ze zrozumienia, wypada zaakceptować tą treść, bo w przeciwnym wypadku będziemy uważani za kogoś, kto tego zrozumienia nie posiada i też mamy do tego prawo. Chodziło tutaj o temat tego, że wszystko można wyjaśnić, a ja odczułam tu małą manipulację, takie podkreślenie wyższości intelektualnej, co niekoniecznie do mnie przemówiło. Wszelakie porady są poparte o wizyty u specjalisty, dolegliwości ciała i mózgu, a nie duszy. Poczułam się jakbym słuchała mądrego doktora od ciała i dlatego czegoś mi tu zabrakło. Wiem, że są osoby, które będą tą pozycją zachwycone, a ja zwyczajnie uważam, że ma wartości, ale jak zaznaczył, nie ze wszystkim muszę się zgadzać i to też jest zrozumiałe:-) Myślę, że dobrze jest poznać czyjeś zdanie, bo czasami to utwierdza nas w przekonaniu, że właśnie jesteśmy sobą:-) Dziękuję za książkę Klubowi Recenzenta z serwisu nakanapie.pl:-)