Skamieniałe dziewczyny

Chcieliśmy tylko wejść do naszego liceum po dwudziestu latach od matury. Chcieliśmy przywołać wspomnienia… Teraz czuję, że nie powinniśmy tego robić. To miało być zwykłe spotkanie kilkorga absolwentów liceum. Nie ważne, kto wpadł na pomysł, żeby w nocy wejść do zamkniętej szkoły. Ot, głupi wybryk. W pewnym momencie wszystko poszło nie tak. Milena nie pamięta co się wydarzyło. Ktoś ją ścigał ciemnymi korytarzami, a potem uderzył. Kiedy Daniel ją znalazł, była ranna w głowę. Żadne z nich nie słyszało, kiedy tuż obok, na szkolnym boisku ktoś katował jedną z uczennic. Jej nagie ciało było nienaturalnie wykręcone jak połamany biały manekin, a twarz zmasakrowana. Jedynie charakterystyczne kolczyki pozwoliły na rozpoznanie ofiary. Wilczy Kamień to małe senne miasteczko, jedno z tych, w których skrzętnie pilnuje się swoich sekretów. Są miejsca, do których trudno się wraca. Są czasy, których nie powinno się wspominać. Są ludzie, o których trzeba zapomnieć. #obsesjazemsty #zemsta #zbrodnia #śmierć #zagadka #morderstwo #kryminał #harpercollinspolska MALWINA CHOJNACKA Pisarka, dramatopisarka i scenarzystka. Absolwentka Akademii Teatralnej (teatrologia) i Wytwórni Scenariuszy przy Wytwórni Filmów Fabularnych w Warszawie. Autorka thrillerów, powieści kryminalnych i obyczajowych. Dwukrotna finalistka Konkursu Teatroteki na dramat telewizyjny, wyróżniona za sztuki Upał (2018) i Jamajka (2021). Spod jej pióra wyszedł scenariusz filmu Joanny Szymańskiej Przestrach, prezentowanego na festiwalach filmowych Nowe Horyzonty, Warsaw Film Fes- tival, Austin Film Festival i Kameralne Lato (Nagroda Publiczności). Autorka kilkudziesięciu zrealizowanych odcinków seriali telewizyjnych. Współpracuje z warszawskim Teatrem Podaj Dalej (komedia Mister Enigma w reżyserii Macieja Robakiewicza). Oprócz kina i teatru jej pasją są podróże, joga i taniec. Grono jej czytelników, a także obserwatorów w mediach społecznościowych stale rośnie. [fb] Malwina Chojnacka strona autorska [IG] malwina_chojnacka_pisarka [TT] malwinachojnackapisarka Śmiertelnie przerażona i przemarznięta robię kolejny krok do przodu. W szkolnej szatni jest zimno jak w chłodni. Mam wrażenie, że łzy zamarzają mi na lodowatych policzkach. Próbuję myśleć logicznie, ale uderzenie w głowę sprawiło, że niektórych detali dzisiejszego wieczoru w ogóle nie pamiętam! Tylko marzę, żeby stąd uciec, zniknąć… ze starego ceglanego budynku, w którym czai się człowiek, który chce mnie zabić! Kim jest? Dlaczego? Mówili, że szkoła jest pusta i będziemy tu sami. Ten wieczór miał wyglądać zupełnie inaczej! Najpierw elegancka kolacja absolwentów liceum w Wilczym Kamieniu. Ktoś, już nie pamiętam kto, zarezerwował nam salę w jedynym zajeździe na rynku, a po kilku godzinach biesiadowania ktoś zaproponował nocne odwiedziny w naszej starej szkole… Kto wpadł na ten pomysł? Kto nam powiedział, że łatwo tu wejść, bo alarm jest wyłączony? Dyrekcja mocno oszczędza na rachunkach za prąd, dlatego boisko oświetlają tylko dwie latarnie. A dozorca? Czy tu jest?! (fragment tekstu)