Skazany na statek

To powieść biograficzna napisana przez zawodowego muzyka jazzowego, co czuć niemal od pierwszych stron. Miejscami przypomina reportaż z atrakcyjnych, egzotycznych miejsc, które główny bohater – Łukasz – poznaje w zawrotnym tempie. Nie tylko z pokładu statku, ale też z perspektywy roweru, bo to jego druga, obok jazzu i czytania, wielka pasja. Navigator to ogromny statek wycieczkowy z tysiącami turystów i liczną, międzynarodową załogą. W czasie rejsów orkiestra gra do końca, niezależnie od zmęczenia, warunków pogodowych i chaosu organizacyjnego. Próby odbywają się w mało komfortowych warunkach, a niewielka kajuta dzielona z drugim muzykiem – szkockim saksofonistą o trudnym charakterze – nie sprzyja regeneracji ani dobrym relacjom. Samotność staje się tu codziennością. Czy antidotum mogą być znajomości nawiązane przez portal randkowy? I kim okaże się tajemnicza Alicja, która stopniowo zaczyna odgrywać ważną rolę w życiu Łukasza? To książka bardzo odległa od romansów, sensacji czy mafijnych konfliktów, a jednocześnie zaskakująco orzeźwiająca. Być może za sprawą morskiej bryzy i ciągłej zmiany miejsc. Łukasz jest uważnym obserwatorem, spragnionym wrażeń, kadrów wartych zapamiętania i sfotografowania. Robi to również z myślą o dorosłej już córce Malince. Choć rzadko bywa na jej urodzinach, zawsze o nich pamięta i każdego roku pisze dla niej wiersz – za każdym razem z innego krańca świata. Powieść czyta się bardzo dobrze, szczególnie jeśli ktoś interesuje się muzyką, życiem muzyków, kulisami ich pracy, sposobami zarabiania i funkcjonowaniem w trasie. Sporo miejsca poświęcono relacjom międzyludzkim w zespole oraz szczegółowym opisom prób – tego, kto gra dobrze, kto zawodzi i jak jeden słabszy muzyk potrafi rozłożyć cały występ. Wątek korespondencji z kobietami poznanymi w sieci jest zaskakująco ciekawy i napisany z dużą znajomością psychiki oraz mechanizmów budowania emocjonalnej bliskości na odległość. Bohater to człowiek poszukujący swojego miejsca, zadający sobie pytania o przyszłość i sens dalszego „pływania”. Pojawia się pomysł założenia własnego zespołu, na własnych zasadach, bo doświadczenie muzyczne i zdolności organizacyjne wyraźnie mu sprzyjają. Życie jednak, jak zwykle, ma swoje niespodzianki i nie pozwala wszystkiego zaplanować. Łukasz jest świetnym perkusistą, niejednokrotnie ratującym zespół w trudnych sytuacjach. Nic więc dziwnego, że po zakończeniu kontraktu na Navigatorze szybko pojawiają się kolejne propozycje rejsów. Tym razem z wyższym stanowiskiem, lepszym wynagrodzeniem i większą niezależnością. Pozostaje tylko pytanie, jaką decyzję podejmie i co tak naprawdę jest dla niego największym problemem. To opowieść o muzykach–nomadach, o życiu w ciągłym ruchu, o relacjach budowanych na odległość i o świecie, którego większość z nas nigdy nie doświadczy. Książka zostawia z refleksją, że za rytmem, który słyszą pasażerowie, kryje się codzienność pełna zmęczenia, kompromisów i tęsknot. Polecam ♥️ Cytaty: „Czy jest coś takiego jak chemia na odległość” „Jestem daleko, ale będę blisko. Może ta chemia, o którą pytasz, istnieje. Zobaczymy.” „Chłopcy, zaczyna perkusja i trzyma tremolo na bębnie, cruise directorka mnie zapowiada i… masz tempo? – zwróciła się do Juana. No kurwa – zaklął pod nosem Łukasz. – teraz dopiero szuka tempa.”

„Skazany na statek” Marka Stacha to powieść, która już od pierwszych stron otula czytelnika klimatem niekończącej się podróży. Śledzimy tu losy Łukasza — polskiego muzyka, który dołącza do zespołu na amerykańskim statku Navigator. Choć nie jest nowicjuszem w tym świecie, rutyna i intensywność pracy na pokładzie potrafią wciągnąć, zmęczyć, ale też zaskoczyć… a my obserwujemy to wszystko z perspektywy kogoś, kto naprawdę zna ten tryb życia od podszewki. Autor pokazuje kulisy codzienności muzyków żyjących w ciągłej trasie. To ludzie, którzy nie potrafią usiedzieć w jednym miejscu — i może właśnie dlatego ich świat jest tak barwny, nieprzewidywalny i pełen kontrastów. Stach opisuje ich z czułością, z ironią, czasem z lekkim przymrużeniem oka, ale przede wszystkim z doświadczeniem. Dzięki temu książka ma momentami formę literackiego pamiętnika — zbioru wspomnień kogoś, kto większość zawodowego życia spędził na statkach, grając wieczór po wieczorze, zanurzony w rytmie big bandów. Zaskakującym i bardzo ciekawym akcentem jest też korespondencja bohatera z kobietami — dla Łukasza to nie tylko rozmowy, ale wręcz wentyl bezpieczeństwa, oddech od pokładowej rutyny. To drobiazg, który pięknie pogłębia charakter postaci i dodaje całej historii intymności. „Skazany na statek” to książka o nieustannym ruchu, o ludziach żyjących pomiędzy portami i kulturami, o cyfrowym nomadyzmie zanim stał się modne hasło. To opowieść o determinacji, o wyborach, które dla większości z nas mogłyby wydawać się niewyobrażalne, a dla bohatera są… codziennością. I właśnie w tym tkwi największa siła tej powieści.