Skradzione dni

"Skradzione dni" to druga część sagi Grażyny Jeromin-Galuszko "Skradzione lato". To piękna opowieść o cichej, spokojnej i bezpiecznej wsi Rogoże. Główną bohaterką jest Kira Dawidow, dziennikarka z Warszawy, która po życiowych zawirowaniach szuka spokoju. Kobieta mieszka kątem, w malutkim niebieskim domku u Marii Montenero, która po latach spędzonych w Hiszpanii postanawia spędzić jesień życia w ojczyźnie. Niestety w wyniku kłopotów właścicielki domku, Maria i Kira stają się z dnia na dzień bezdomne. By stworzyć swoją bezpieczną przystań przenoszą się do kampera zwanego Charlie i rozpoczynają budowę małego domku. "Skradzione dni" to przepiękna opowieść o poszukiwaniu swojego miejsca na ziemi, to także historia o sile kobiet. O ich wzlotach i upadkach, odwadze a także o tym jak wielkie znaczenie na nasze losy ma przeszłość. Mamy tutaj do czynienia z silnymi kobietami jak Kira i Maria, które budują dom; Beatka, przebojowa właścicielka zakładu pogrzebowego czy Gabryśka, która próbuje ułożyć sobie życie po śmierci męża. To opowieść o Erizie, niezwykle ciepłej i zakochanej w ludziach kobiecie, która w każdym szuka dobra, co nie jest do końca przez wszystkich zrozumiane. Ale, żeby nie było zbyt słodko i nudno są też panowie Tomek i Maciuś, którzy namieszają w życiu naszych bohaterek. To moje pierwsze spotkanie z twórczością autorki i jestem zachwycona, po prostu przepadłam w tej opowieści. Muszę nadrobić pozostałe książki pani Grażyny.

"Skradzione dni" Grażyna Jeromin-Gałuszka Sagi rodzinne... Jest w nich coś ponadczasowego, co unosi się w powietrzu, krąży wokół i opada na wszystko co mnie otacza. Dzięki temu zawsze przenoszę się w czasie i przestrzeni i chłonę całą sobą te rodzinne tajemnice. Tym razem też tak było. Gdy sięgnęłam po tę książkę nie spodziewałam się, że aż tak do mnie trafi i skłoni do przemyśleń. To pierwsza przeczytana książka tej autorki i muszę przyznać, że była to niezwykła podróż poprzez losy kilku kobiet, które okazały się być sobie tak bliskie. Początkowo miałam trudności z odnalezieniem się w fabule. Historia Kiry, dziennikarki zmagającej się z trudnościami życiowymi, która przybywa do Rogożów, wydawała się zagmatwana, a liczba postaci i ich podobne imiona nie ułatwiały zadania. Jednak im dalej zagłębiałam się w książkę, tym bardziej wyłaniała się spójna i przemyślana opowieść. Malownicza wieś, w której w większości rozgrywa się akcja, z miejsca oczarowała mnie swoim klimatem. Autorka świetnie oddała atmosferę tego miejsca, a barwni mieszkańcy dodali historii uroku i humoru. Kira, szukająca wytchnienia i odpowiedzi na nurtujące ją pytania, kupuje kampera, którego nazywa przewrotnie Charlie, wyrusza w podróż w głąb rodzinnych sekretów, a jej kulminacyjnym punktem jest spotkanie z tajemniczą Marią Montero. Maria, mieszkająca w niebieskiej chatce pod lasem, swoją postawą i decyzjami pokazuje, że nawet w obliczu tragedii można znaleźć w sobie siłę do walki o lepsze jutro. Jednym z najbardziej poruszających wątków była retrospekcja do dzieciństwa Marii i jej pobytu w domu dziecka. Ta część książki była niezwykle emocjonalna, pełna bólu i tęsknoty, ale też nadziei na lepsze życie. Autorka umiejętnie przenosiła mnie między teraźniejszością a przeszłością, splatając losy bohaterek w sposób, który trzymał w napięciu do samego końca. Książka ta to nie tylko historia o poszukiwaniu miejsca na ziemi, ale także o budowaniu nowego życia na fundamentach przeszłości. Kira i Maria, mimo różnic, znajdują wspólny język i wspierają się w dążeniu do celu. Ich determinacja i wytrwałość są inspirujące, a ich historia pokazuje, że nawet w najtrudniejszych chwilach warto walczyć o swoje marzenia. Końcówka książki była bardzo wzruszająca i pozostawiła mnie z mnóstwem przemyśleń. Wzruszenie mieszało się z nadzieją, a żal i złość ze zrozumieniem. Mam nadzieję, że to nie koniec historii Kiry i Marii, i że autorka powróci do ich losów w kolejnej książce. Autorka z pewnością stworzyła poruszającą opowieść, która skłania do refleksji nad życiem, przeszłością i przyszłością. "Skradzione dni" to książka, którą warto przeczytać, zwłaszcza jeśli szukacie literatury pełnej emocji, tajemnic i głębokich, ludzkich uczuć. Polecam z całego serca i wiem na pewno, że sięgnę po wcześniejszą książkę autorki, "Skradzione lato", by lepiej zrozumieć początki tej niezwykłej historii. Żałuję, że nie wiedziałam wcześniej o jej istnieniu.