Rupert Ogrodnik. Śladami zatartych wspomnień. Tom 2

Nie­kie­dy lu­dzie są sobie pi­sa­ni, ale czas i oko­licz­no­ści nie po­zwa­la­ją im tego za­uwa­żyć. Myślę, że każdy musi doj­rzeć do od­po­wied­nich de­cy­zji, i my chyba wła­śnie doj­rze­li­śmy Ale wszyst­ko jest po coś, jak ma­wia­ła moja bab­cia, i ze wszyst­kie­go mo­że­my wy­cią­gnąć naukę dla sie­bie, jak twier­dzi moja te­ra­peut­ka. Niewiedza i domysły są dużo gorsze. Zżerają człowieka od środka i wyniszczają psychikę. Powodują, że nadbudowujemy rzeczywistość itworzymy hipotezy, z których każda kolejna brzmi gorzej od poprzedniej. Rupert Ogrodnik jest znanym przedsiębiorcą z branży nowych technologii, którego losy naznaczyły ogromne tragedie- najpoerw była to śmierć ukochanej żony Kaliny , a wkrótce po niej śmierć upomniała się także o ukochanego dziadka mężczyzny - Antoniego. Mimo to bohater stara się czerpać z codzienności jak najwięcej upatrując w niej pozytywnych stron. Może również liczyć na wsparcie przyjaciół. Na horyzoncie pojawia się również możliwość odzyskania dawnej miłości Beaty. Pewnego dnia Rupert odkrywa w domu zmarłego krewnego tajemniczą skrytkę. W środku znajduje się stary list. Jego treść wstrząsa światem przedsiębiorcy , wynika z niej bowiem ,że jego rodzice - Mateusz i Monika zostali zamordowani. Co odkryje Rupert? Jakie tajemnice skrywa jego córka Roksana? I czy ten zdecyduje się wybaczyć swemu najlepszemu przyjacielowi Markowi? O tym wszystkim i wielu innych ciekawych sytuacjach opowiada książka Śladami zatartych wspomnień. Jak to zwykle ze mną i twórczością Pani Kasi bywa zaczęłam tę serię od drugiej części cyklu , lecz to nie odebrało mi przyjemności z czytania. Po chwili lekkiej dezorientacji zaczęłam się angażować w opowiadaną historię i kibicować - przynajmniej częściowo- jej uczestnikom. Fabuła okazała się bardzo ciekawa i zajmująca, , a autorka umiejętnie splata wątki obyczajowe z tajemnicą z przeszłości, tworząc historię, która angażuje nie tylko fabularnie, ale i emocjonalnie. Katarzyna Wolwowicz nie serwuje czytelnikowi prostych odpowiedzi ani jednoznacznych ocen – zamiast tego pozwala stopniowo odkrywać kolejne warstwy prawdy, pokazując, jak bolesne sekrety potrafią kształtować ludzkie decyzje i relacje. Postać Ruperta została wykreowana bardzo wiarygodnie. To bohater doświadczony przez los, targany sprzecznymi uczuciami, a jednocześnie próbujący zachować równowagę między przeszłością a teraźniejszością. Jego emocjonalne rozdarcie, walka z żalem, poczuciem straty i potrzebą zrozumienia sprawiają, że łatwo się z nim utożsamić. Równie interesująco wypadają postacie drugoplanowe, których motywacje i wybory nie są czarno-białe, a każda decyzja niesie za sobą konsekwencje. Autorka porusza ważne tematy: żałobę, przebaczenie, lojalność, odpowiedzialność za własne wybory oraz wpływ niedopowiedzianych prawd na psychikę człowieka. Szczególnie wyraźnie wybrzmiewa motyw niewiedzy, która potrafi zatruwać codzienność i niszczyć relacje bardziej niż nawet najbardziej bolesna prawda. „Śladami zatartych wspomnień” to książka, która skłania do refleksji i pozostawia czytelnika z pytaniami długo po odłożeniu jej na półkę. To opowieść o tym, że przeszłość prędzej czy później domaga się konfrontacji, a wybaczenie – zarówno innym, jak i samemu sobie – bywa najtrudniejszym, ale i najbardziej wyzwalającym krokiem. Zdecydowanie polecam tę historię miłośnikom literatury obyczajowej z nutą tajemnicy, emocjonalnych dylematów i bohaterów, którzy nie są idealni, lecz prawdziwi. To książka, która zostawia ślad — dokładnie taki, jakiego można się spodziewać po tytule.

"Śladami zatartych wspomnień" to drugi tom serii z Rupertem Ogrodnikiem autorstwa Katarzyny Wolwowicz. Tom ten kontynuuje wątki poruszone w pierwszej części."Śladami twojej krwi", ale jednocześnie wprowadza nowe, mroczne tajemnice z przeszłości. Jeśli lubisz thrillery psychologiczne z misternie skonstruowaną fabułą i głębokimi portretami bohaterów, ta książka jest dla Ciebie! 😮📖 Rupert Ogrodnik, porządkując dom po zmarłym dziadku, przypadkowo znajduje stary list ukryty w metalowej szkatułce. Okazuje się, że list został napisany kilkadziesiąt lat temu i zawiera szokujące wyznanie. Nadawca przyznaje się do zamordowania rodziców Ruperta, twierdząc, że "zasłużyli oni na śmierć". To odkrycie wywraca życie Ruperta do góry nogami, ponieważ przez całe życie był przekonany, że jego rodzice zginęli w wypadku samochodowym 🚗💥 Teraz, pełen wątpliwości i determinacji, postanawia przeprowadzić własne śledztwo, by odkryć prawdę. Równolegle toczy się wątek Roksany, córki Ruperta, która decyduje się zamieszkać w Szklarskiej Porębie. Twierdzi, że chce wieść ustabilizowane życie, ale tak naprawdę ma wobec ojca własne, mroczne plany 😈 Sytuacja komplikuje się jeszcze bardziej, gdy Roksana otrzymuje telefon z więzienia od człowieka odpowiedzialnego za śmierć Kaliny (drugiej żony Ruperta), który składa jej propozycję nie do odrzucenia. Świetnie wykreowani bohaterowie. Rupert Ogrodnik to bohater, który przechodzi wewnętrzną przemianę. W pierwszym tomie był człowiekiem sukcesu, który nagle stracił wszystko. Teraz, po terapii, stara się zmierzyć z demonami przeszłości i zrozumieć, kim naprawdę jest. Jego determinacja, by odkryć prawdę o śmierci rodziców, jest poruszająca. Roksana, córka Ruperta to jedna z najbardziej enigmatycznych i mrocznych postaci w książce. Jej działania są wyrachowane, a motywacje niejednoznaczne. Wzbudza ona skrajne emocje, od współczucia do niechęci, co dodaje historii głębi. Relacja ojca i córki. To jeden z kluczowych elementów powieści. Autorka mistrzowsko pokazuje, jak przeszłość i rodzinne traumy wpływają na więzi między ludźmi. Rupert zaczyna dostrzegać prawdziwe oblicze Roksany, co prowadzi do wielu emocjonalnych scen. Katarzyna Wolwowicz tworzy mroczną i nostalgiczną atmosferę, która idealnie pasuje do tematyki książki. Akcja częściowo rozgrywa się w Szklarskiej Porębie, a opisy tego miejsca są na tyle sugestywne, że czułam, jakbym tam była. Autorka, będąc z wykształcenia psychologiem, dogłębnie analizuje motywacje swoich bohaterów i pokazuje, jak trauma z przeszłości wpływa na ich teraźniejsze decyzje. Narracja jest prowadzona naprzemiennie z perspektywy Ruperta (w pierwszej osobie, w teraźniejszości) oraz dzięki retrospekcjom przybliżającym przeszłość rodziców Ruperta i działania Roksany. Zabieg ten pozwala stopniowo odkrywać tajemnice i utrzymuje napięcie aż do samego końca. Książka wciągnęła mnie od pierwszej strony! 🤩 Jestem pod wrażeniem jak Katarzyna Wolwowicz łączy wątki kryminalne z psychologiczną głębią. Fabuła jest pełna zwrotów akcji 🔥, a każdy rozdział przynosi nowe odkrycia, które zmuszają do ciągłego kwestionowania swoich przypuszczeń. Szczególnie poruszający był dla mnie wątek Ruperta i jego walki o prawdę. .omentami czułam jego ból i rozczarowanie 😢 Niestety, muszę wspomnieć o drobnych minusach. Niektórym czytelnikom może przeszkadzać nostalgiczny i refleksyjny ton książki, który dominuje nad dynamiczną akcją typową dla thrillerów. Ponadto, choć autorka stara się wyjaśnić wątki z pierwszego tomu, polecam rozpoczęcie lektury od "Śladami twojej krwi", aby w pełni zrozumieć kontekst wydarzeń i relacje między postaciami. "Śladami zatartych wspomnień" to mistrzowsko skonstruowany thriller psychologiczny, który trzyma w napięciu, skłania do refleksji i porusza ważne tematy, takie jak rodzina, trauma, prawda i przebaczenie. Książka kończy się otwartym zakończeniem, które zapowiada kolejny tom serii. Nie mogę się doczekać! ❤️ Plusy: ✅ wciągająca fabuła z zwrotami akcji ✅ głębokie portrety psychologiczne bohaterów ✅ mroczna i nostalgiczną atmosfera ✅ piękne opisy Szklarskiej Poręby Minusy: ⚠️ momentami zbyt refleksyjna jak na thriller ⚠️ bez przeczytania pierwszego tomu może być trudniej zrozumieć niektóre wątki Moja ocena: 9/10 🌟 Gorąco polecam tę książkę wszystkim miłośnikom thrillerów psychologicznych, którzy szukają czegoś więcej niż tylko taniej sensacji. To literatura, która zostaje w sercu i głowie na długo po przeczytaniu. BRUNETTE BOOKS

Co byś zrobił, gdybyś dowiedział się, że całe Twoje życie opierało się na kłamstwie? A Twoi rodzice nie zginęli w wypadku samochodem, a stali się ofiarami zaplanowanej zbrodni? To pytanie towarzyszyło mi od pierwszych stron „Śladami zatartych wspomnień” Katarzyny Wolwowicz - drugiego tomu serii z Rupertem Ogrodnikiem. Rupert porządkuje dom po dziadku. Zwykłe sprzątanie, kilka wspomnień… aż do chwili, gdy w starej, metalowej szkatułce znajduje list. Pożółkły papier, drżące pismo - i słowa, które w jednej sekundzie wywracają całe jego życie do góry nogami. Nadawca przyznaje, że zabił rodziców Ruperta. Żadnego wypadku samochodowego, żadnego tragicznego przypadku. Tylko zimna decyzja i przekonanie, że ofiary „zasłużyły” na swój los. Od tej chwili zaczyna się gra z czasem, pamięcią i ludzką niechęcią do mówienia prawdy. Rupert, który przez lata żył w cieniu żałoby, musi zmierzyć się z wersją wydarzeń, której nikt nie chciał mu ujawnić. Tylko czy ci, którzy znają odpowiedzi, wciąż żyją? Autorka, tak jak w pierwszym tomie, mistrzowsko łączy thriller psychologiczny z głębokim portretem rodziny. To nie jest tylko śledztwo - to podróż przez wspomnienia, w której każde kolejne odkrycie zmienia obraz przeszłości. Szczególnie mocno wybrzmiewa wątek relacji Ruperta z Roksaną. W tej części widać, że ojciec zaczyna dostrzegać jej prawdziwe oblicze - a ono jest chłodne, wyrachowane i gotowe na wszystko, by osiągnąć cel. Roksana z kolei otrzymuje telefon z więzienia od mężczyzny odpowiedzialnego za zabójstwo Kaliny. Propozycja, jaką jej składa, jest nie tylko kusząca, ale i niebezpieczna. Podoba mi się, jak Wolwowicz prowadzi narrację - przeplata „teraz” z „dawniej”, co pozwala spokojnie układać w głowie wszystkie elementy układanki. Bohaterowie są wyraziści, autentyczni i mają swoje wady, które czynią ich bardziej ludzkimi. Rupert powoli uwalnia się spod ciężaru przeszłości, a jednocześnie dojrzewa do tego, by zmierzyć się z najtrudniejszą prawdą. Nie jest to historia lekka - są w niej mroczne wspomnienia z dzieciństwa, bolesne rodzinne sekrety i momenty, w których czytelnik czuje, jak zaciska pięści z bezsilności. Ale właśnie to sprawia, że książka tak mocno wciąga. Z jednej strony chce się poznać prawdę, z drugiej - boimy się, co przyniesie kolejne odkrycie. „Śladami zatartych wspomnień” to opowieść o tym, że przeszłość nigdy nie znika. Można ją ukryć pod warstwami milczenia, ale ona zawsze znajdzie sposób, by wrócić - czasem w postaci starego listu, czasem w czyjejś twarzy, którą pamiętamy z dzieciństwa. I choć to thriller, zostawia w nas także refleksję o tym, jak bardzo nasze życie zależy od historii, które nam opowiedziano… lub przemilczano. Ocena 9/10 - bo to bardzo dobra kontynuacja serii, która zostawia czytelnika z poczuciem, że autorka wie, dokąd zmierza, ale wciąż ma nas czym zaskoczyć.

„Śladami zatartych wspomnień” Katarzyny Wolwowicz to drugi tom serii z Rupertem Ogrodnikiem, w którym autorka ponownie wciąga czytelnika w misternie utkaną opowieść o tajemnicach, rodzinnych dramatach i cienkiej granicy między prawdą a złudzeniem. Punkt wyjścia tej historii jest niezwykle mocny – przypadkowe odkrycie starego listu, który obala dotychczasowe przekonania bohatera o śmierci jego rodziców. Rupert, przekonany przez lata, że zginęli w wypadku, nagle staje wobec szokującej wiadomości, że mogli zostać zamordowani. To zmusza go do rozpoczęcia własnego, trudnego śledztwa, w którym każdy krok odsłania kolejne bolesne sekrety. Obok Ruperta dużą rolę odgrywa także jego córka, Roksana, postać niejednoznaczna i pełna sprzeczności. Jej decyzja o przeprowadzce do Szklarskiej Poręby okazuje się początkiem skomplikowanej gry, w której mieszają się osobiste ambicje, rodzinne więzi i groźne zobowiązania wobec ludzi z przeszłości. Autorka umiejętnie buduje napięcie, wprowadzając wątek rozmów Roksany z mężczyzną osadzonym w więzieniu, który ma wobec niej własne plany i stawia ją w obliczu dramatycznych wyborów. Katarzyna Wolwowicz w „Śladami zatartych wspomnień” nie tylko tworzy intrygujący thriller psychologiczny, ale także snuje opowieść o pamięci i jej pułapkach, o tym, jak przeszłość kształtuje teraźniejszość i nie pozwala o sobie zapomnieć. To historia pełna emocji – strachu, niepewności, gniewu, ale i nadziei na odkrycie prawdy oraz odzyskanie wewnętrznego spokoju. Polecam tę książkę wszystkim, którzy lubią thrillery psychologiczne z mocnym tłem obyczajowym i rodzinnymi tajemnicami. To lektura, która trzyma w napięciu od pierwszych stron, a jednocześnie skłania do refleksji nad tym, jak bardzo przeszłość potrafi determinować nasze życie. „Śladami zatartych wspomnień” to powieść, do której warto sięgnąć i którą trudno odłożyć przed jej zakończeniem!