Ślady

Czy miejsce może pamiętać zło, które wydarzyło się w jego murach? I czy od takich historii naprawdę da się uciec… nawet po wielu latach? Kiedy zaczęłam czytać „Ślady” Pauliny Cedlerskiej od pierwszych stron czułam specyficzny niepokój, który pojawia się w książkach z dusznym, ciężkim klimatem. Bowiem historia zaczyna się mocno - na południowych krańcach Podlasia bez śladu znika czteroosobowa rodzina. Policja bierze pod uwagę najgorszy scenariusz, ale bardzo szybko okazuje się, że ta sprawa jest znacznie bardziej skomplikowana, niż mogłoby się wydawać na pierwszy rzut oka. W centrum wydarzeń stoi stara chata na skraju lasu. Miejsce, o którym mieszkańcy od lat mówią szeptem. Pod grubą warstwą farby na ścianach wciąż widać dziwne ślady przypominające pazury, a w lokalnych opowieściach wraca historia demonicznej wiedźmy i tragedii sprzed trzydziestu lat. Czy to tylko ludzkie legendy, czy może jednak jest w tym coś więcej? Autorka prowadzi nas przez historię w trzech liniach czasowych. Z jednej strony poznajemy wydarzenia sprzed lat, kiedy w tej samej chacie mieszkała samotna matka z dziećmi. Z drugiej - obserwujemy ostatnie dni zaginionej rodziny, a gdzieś pomiędzy tym wszystkim pojawia się Monika, siostra zaginionej kobiety, która próbuje dowiedzieć się, co tak naprawdę wydarzyło się w tym miejscu. Bardzo lubię takie konstrukcje fabularne, bo każda kolejna część historii dokłada nowy element do układanki. Z każdą stroną pojawia się więcej pytań, a napięcie rośnie w sposób bardzo naturalny. Były momenty, kiedy byłam przekonana, że już wiem, w jakim kierunku to wszystko zmierza… a chwilę później autorka skutecznie wyprowadzała mnie z błędu. Ogromne wrażenie zrobił na mnie klimat tej książki. Podlaski las, odosobniona chata i historie przekazywane z ust do ust tworzą atmosferę, która momentami naprawdę potrafi działać na wyobraźnię. Czytając, miałam wrażenie, że coś czai się gdzieś w tle tej historii - coś nieuchwytnego, coś czego nie da się do końca wytłumaczyć. Jednak „Ślady” to nie tylko opowieść o tajemniczym domu i lokalnych legendach. To również historia o ludzkich emocjach, traumach i decyzjach, które potrafią rzucać cień na kolejne pokolenia. I właśnie to podobało mi się najbardziej - autorka bardzo sprytnie balansuje między tym, co nadprzyrodzone, a tym, co może mieć całkowicie ludzkie źródło. Zakończenie? Kiedy dotarłam do ostatnich stron, musiałam na chwilę odłożyć książkę i poukładać sobie wszystko w głowie. Ocena 8/10 - jeśli lubicie thrillery z mrocznym klimatem, tajemnicą sprzed lat i historią, która powoli odsłania swoje sekrety, to „Ślady” zdecydowanie są książką, którą warto zapisać na swojej liście czytelniczej. To jedna z tych opowieści, które wciągają powoli… ale kiedy już wejdziecie w ten świat, naprawdę trudno się z niego wyrwać.