Slenderman. Internetowy demon, choroba psychiczna i zbrodnia dwunastolatek

Jeśli można jednym słowem opisać to, co się wydarzyło w rzeczywistości, a co opowiedziała Kathleen Hale w książce "Slenderman" wydanej przez Wydawnictwo Czarne to tym słowem byłby wyraz PRZERAŻAJĄCE. PRZERAŻAJĄCA jest opowieść o tym jak dwie dwunastolatki postanawiają zabić swoją rówieśniczkę planując to przez dłuższy czas i starając się dopracować wszelkie szczegóły. PRZERAŻAJĄCE jest to, że chcą dopuścić się najcięższego przestępstwa, by „zadowolić” Slendermana, wymyśloną postać, którą poznały w sieci PRZERAŻAJĄCE jest to, że tak łatwo docierają w sieci do treści, które nie powinny być dostępne dla dwunastolatek. PRZERAŻAJĄCE jest to, że nikt nie zauważył, ani rodzice, ani szkoła, że Morgan, która zadała swojej przyjaciółce 19 ciosów nożem, zmienia się, popada w chorobę psychiczną, która doprowadza ją do omamów, kreowania postaci w jej urojonym świcie oraz zacierania granic między strachem a światem dziecka. PRZERAŻAJĄCE jest to, w jaki sposób wymiar sprawiedliwości w Ameryce podchodzi do przestępstw popełnionych przez dzieci i jak swoimi posunięciami zgodnie ze stanowym prawem skazują chorą na schizofrenię dziecięcą Morgan na odosobnienie i nieudzielanie pomocy psychiatrycznej. PRZERAŻAJĄCE jest również to jak jest obciążony wieloma wadami amerykański wymiar prawa i lecznictwo w stosunku do tzw. przestępców niepoczytalnych PRZERAŻAJĄCA jest znieczulica ludzi, którzy udają, że nie widzą tego co się wokół nas dzieje, ale jednocześnie są pierwsi, by oceniać, a nawet wydawać wyroki w stosunku do innych. I mógłbym tak dalej wymieniać, co mnie przeraziło, ale najważniejsze, że nie przeraziła mnie sama książka. Jako dziennikarz i to z trochę dawniejszych czasów imponuje mi, że autorka książki wykonała kawał rzetelnej roboty, gromadząc materiały, nie licząc się z kosztami, ani trudnościami. Z każdej karty książki wybija się chęć odtworzenia rzeczywistych i obiektywnych wydarzeń nieskażonymi subiektywnym komentarzem. To do bólu napisany reportaż rekonstruujący wydarzenia i podsyłający nam Czytelnikom materiały do przemyślenia. To my mamy ocenić całe wydarzenie. Powtarzam ocenić, ale nie oczekuje od nas wydania wyroku, bo ten został wydany, co więcej każda z dziewczynek od katów po ofiarę poszły swoją drogą, nie do końca wybraną przez siebie. Książka to nie tylko rekonstrukcja wydarzeń, ale kawał dobrej lektury, napisanej wartkim językiem obserwatora, który to wszystko zobaczył, posklejał fakty i nam je przedstawił. Przynajmniej ja czytałem jak dobrą powieść i myślę, że ty też Czytelniku mojej opowieści też tak odbierzesz „Slendermana”. To książka, której nie można pominąć, bo niezwykle precyzyjnie odsłania nasze zobojętnienie na otaczających nas ludzi, na bodźce, które atakuje już najmłodsze dzieci, niszcząc ich niewinny świat i karmiąc strachem, przemocą. To opowieść o czasach, które często nie pozostawiają nam wyboru, lecz oplątują rzeczywistością z ekranu komputera czy tabletu. I co jeszcze ważne to nie świat amerykański, ale także nasz polski, francuski, szwedzki, japoński, uniwersalny.