Słodkie życie, włoska śmierć

Łooooo Matko i Córko!!! Ta książka jest tak dobra, jak włoska pizza i obojętnie, jak duża by nie była i tak jest jej za mało!!! Śmiałam się tak głośno, połykając kolejne strony, że mąż poprosił najpierw o ciszę, a potem stwierdził, że nie możemy czytać książek w tym samym pokoju, bo on o mordach w czasie wojny, a ja rechocę jak nakręcona. Tomasz Duszyński w najlepszej formie. Bardzo lubię jego książki z historią w tle, ale komedie kryminalne też znalazły swoje miejsce w moim czytelniczym serduchu i na półce z napisem: „polecaj w ciemno”. Pisarz Tomasz zostaje poproszony o poprowadzenie warsztatów pisarskich we Włoszech z udziałem autorów najlepszych kryminalnych opowiadań nadesłanych na konkurs. Oczywiście jedzie też rodzina Ziętków i oczywiście normalnie nie będzie tak jak to było w „Moim wielkim, greckim morderstwie”. Staszek Ziętek w najlepszej formie, czyli wszystkiego spodziewać się można. Pisarz w obronie córki przed Henryczkiem też daje popisy. Pierwsza scena, kiedy Pisarza odwiedza Staszek Ziętek, jest majstersztykiem złośliwego humoru. Zarykiwałam się aż nieprzyzwoicie. Ciekawa też jestem, co Pisarz ma wspólnego z odyńcami i takimi innymi całkiem sporymi stworzeniami, że go tak co książkę prześladują? Im mniej wiecie przed czytaniem, tym większe zaskoczenie i tym więcej śmiechu, więc na temat akcji i bohaterów już ani słowa! Warto najpierw przeczytać poprzednią książkę, czyli „Moje wielkie, greckie morderstwo”, wtedy lepiej będziemy się orientować, kto jest kim i dlaczego. Bez czytania poprzedniej też dacie radę, ale odrobina humoru i szczegółów może wam umknąć. Polecam czytanie w każdych okolicznościach, choć lepiej nie w środkach masowego transportu, w pracy też lepiej nie, bo szef pomyśli, że to z niego się śmiejecie, no bo z czego, jak książek czytać w godzinach pracy nie możecie. To kiedy kolejna część, bo już nie mogę się doczekać?