Słowiański przewodnik

„Słowiański przewodnik po świętowaniu” autorstwa Anna Stasiak to ciekawa i wciągająca opowieść o dawnych wierzeniach oraz tradycjach Słowian. Autorka w prosty, a zarazem interesujący sposób przedstawia, jak wyglądał słowiański rok obrzędowy, jakie znaczenie miały poszczególne święta oraz jak wiele dawnych zwyczajów przetrwało do dziś. Dzięki tej książce można spojrzeć na współczesne tradycje z zupełnie innej perspektywy i lepiej zrozumieć ich pochodzenie. Najbardziej spodobało mi się to, że książka nie została napisana trudnym, naukowym językiem. Wszystko wyjaśniono jasno i przystępnie, dzięki czemu czytelnik bez problemu przyswaja treść. Oprócz opisów obrzędów znajdziemy tu również informacje o słowiańskich bogach, demonach i duchach domowych, co nadaje całości wyjątkowy klimat. Anna Stasiak umiejętnie pokazuje, jak silnie życie dawnych ludzi było związane z naturą i zmieniającymi się porami roku. Interesującym elementem książki jest także to, że wiele dawnych wierzeń i obrzędów można odnaleźć we współczesnych świętach oraz ludowych zwyczajach. Uważam, że „Słowiański przewodnik po świętowaniu” to wartościowa pozycja dla każdego, kto chce lepiej poznać kulturę i tradycje naszych przodków.

Dlaczego my, Słowianie, tak dobrze znamy Zeusa, a o Swarożycu czy Mokoszy wiemy tak niewiele? Czym podyktowana jest obecna od kilku lat „moda na słowiańskość”? Skąd wzięła się potrzeba świętowania i czy dziś oznacza to samo, co przed wiekami? Na te i wiele innych pytań o świat naszych przodków, a pośrednio także o nas samych, stara się odpowiedzieć Anna Stasiak, etnografka i socjolożka, prowadząca instagramowy profil @slowianski.przewodnik. W „Słowiańskim przewodniku po świętowaniu” z pasją i lekkością wprowadza nas w świat naszych własnych korzeni. W dawne rytuały, święta i wierzenia, które przez wieki ukształtowały sposób, w jaki świętujemy do dziś. Autorka potrafi zarazić fascynacją dawną kulturą i pokazuje, że mimo ograniczonych źródeł można udowodnić, iż Słowianie mieli bogaty, złożony świat duchowy, ściśle związany z naturą i rytmem pór roku. I w rytmie natury właśnie wyruszamy w podróż przez czas, przechodząc od jesiennych Dziadów i Andrzejek, przez zimowe Szczodre Gody i Zapusty, aż po wiosenne Jare Gody, Zielone Świątki i letnią Noc Kupały. W tym opracowaniu szczególnie urzekło mnie połączenie rzetelności naukowej z przystępnym językiem oraz ogromna estetyka wydania. Twarda oprawa, piękne ilustracje i klarowny układ sprawiają, że książka jest zarówno skarbnicą wiedzy, jak i ozdobą biblioteczki. A zweryfikowanie własnych opinii na temat różnych tradycji, świąt i źródeł ich pochodzenia było dla mnie naprawdę odkrywcze. Nie raz otwierałam szeroko oczy ze zdziwienia, czasem uśmiechałam się pod nosem czy kręciłam głową z niedowierzaniem. Jako dziecko byłam dumna, że urodziłam się 25 grudnia, jak Jezus (choć pod względem prezentów nie jest to najszczęśliwsza data😉). Ale czyż nie jest to data umowna? Skąd biorą się inne tradycje związane z obchodami Bożego Narodzenia? Dlaczego spożywamy takie, a nie inne potrawy wigilijne i wkładamy siano pod obrus? Czym kiedyś była kolęda? To jedynie ułamek pytań, na które znajdziemy odpowiedzi. Jeśli więc lubicie wiedzieć, „skąd to się wzięło”, szczególnie w zakresie naszej własnej, słowiańskiej tożsamości, to ta książka będzie nie tylko piękną, ale też mądrą i inspirującą podróżą do naszych źródeł.