Słuchajcie, jak kłamią

„Słuchajcie, jak kłamią” to opowieść o dziewczynie, która stała się morderczynią. Ale czy na pewno? Oskarżana jest przez wszystkich za zabicie swojej przyjaciółki. Problem jednak w tym, że nic nie pamięta. Zmuszona jest po latach do powrotu do miejscu, w którym wszystko się zaczęło. To co tam odkryła wstrząsa. Książka pokazuje jak łatwo wierzymy w to co chcemy wierzyć. Jak łatwo jest nam coś wmówić, a przez to czasami zniszczyć inną osobę. Fabuła książki została fenomenalnie przedstawiona. Znajdziemy tutaj wiele kłamstw i czasami naprawdę można pogubić się w tym co tak naprawdę wydarzyło przed laty. Wszystko jednak jest dopracowane i przemyślane. Nie ma mowy o chaosie. Akcja jest dość dynamiczna. Zawiera zaskakujące zwroty akcji i trzyma w napięciu od pierwszych stron. Autorka świetnie wykreowała główną bohaterkę Lucy, która pomimo tego, że nie pamięta co wydarzyło się, jest silną osobą i próbuje dowiedzieć się prawdy. Jest przy tym zadziorna i posiada ciekawe poczucie humoru, które bardzo lubię. Amy Tintera oddała również wspaniale mroczny, gęsty klimat małej miejscowości, w której mieszkańcy znają się i mają swoje uprzedzenia. Bardzo ciekawym zabiegiem w tej książce jest wykorzystanie motywu podcastu. Dzięki temu książka jest oryginalna i czyta się ją bardzo przyjemnie. Bardzo polecam!

Ocena: 4/5 Gatunek: lekki thriller Motywy: nierozwiązana zagadka kryminalna, przyjaciółka czy mor*erczyni?, amnezja, konflikty i skandale, fragmenty popularnego podcastu . Całkowicie rozumiem szał na tę książkę! Angażująca fabuła, zagadkowy sprawca, przyjemny styl autorki, liczne grono (wkurzających) podejrzanych, a to wszystko podlane sosem z podcastowych odcinków - wiadomo, że mamy do czynienia z potencjalnym hitem! Od pierwszych stron ta historia WCIĄGA! I to jak! Lucy, zwabiona przez swoją odlotową babcię, wraca po latach w rodzinne strony i razem z podcasterem Benem stara się rozwikłać sprawę śm*erci swojej najlepszej przyjaciółki, o którą to zbr*odnię podejrzewa ją całe miasteczko. No właśnie - Plumpton, tam to wiedzą, jak się zabawić! Co kilka dni dowiadujemy się o tym, że ktoś z kimś spał albo ktoś kogoś zdradził. Sytuacje te właściwie nikogo nie dziwią, czyżby stanowiły teksańską normalność? ;) Fabułę wypełniają intrygi, skandale obyczajowe, konflikty między mieszkańcami, a manipulacje są tam na porządku dziennym. I dlatego właśnie powieść Tintery stanowi tak świetną rozrywkę - jest trochę jak wymienianie soczystych plotek w gronie przyjaciół. Nie można oczywiście zapomnieć o sprawie kryminalnej i poszukiwaniu mor*ercy Savvy - w sumie każdy bohater (na czele z Lucy, której kilka razy miałam ochotę przywalić patelką w czerep) był irytujący do granic możliwości i każdy mógł tu grać rolę czarnego charakteru - no, oprócz babci, babcia była cudowna! Gorąco polecam lekturę miłośnikom zagadek kryminalnych, fanom podcastów true crime i każdemu, kto szuka wciągającej książki, którą połknie w kilka wieczorów. Rozumiem hype wokół tej powieści i kompletnie się nie dziwię, że jest o niej tak głośno!

Jesteście ciekawi, czy Lucy mówi prawdę, że nie pamięta nic z pewnej tragicznej nocy? Całkiem możliwe, że jest morderczynią. Albo i nie. Ona sama nie jest pewna. Nie postawiono jej zarzutów, ale mieszkańcy miasteczka, w którym dorastała oczywiście wiedzą lepiej. A w takich sytuacjach, jak wiadomo, nie ma nic lepszego niż powrót w rodzinne strony na osiemdziesiątkę ukochanej, totalnie wyluzowanej, również dzięki promilom, babci, która ma własny pomysł na rozwiązanie sprawy. Lucy chciałaby po prostu spokojnie pisać swoje komedie romantyczne pod pseudonimem i zapomnieć o tym, że ktoś kiedyś oskarżył ją o zabójstwo jej najlepszej przyjaciółki Savvy. Ale nie, przeszłość ma inne plany, a Ben Owens, podcaster true crime, który postanowił upublicznić swoje podejrzenia, skutecznie dopilnował, by o Lucy nikt nie zapomniał. Zwłaszcza że Ben, oprócz tego, że jako jedyny zdaje się rzeczywiście dążyć do poznania prawdy, okazuje się też całkiem przystojny. Czyżby w tle krwawej zagadki miało się rozwinąć coś więcej? „Słuchajcie, jak kłamią” to thriller podszyty wisielczym humorem i ironią, który czyta się w tempie ekspresowym dzięki lekkiemu stylowi, ostrym dialogom i genialnemu zabiegowi w postaci narracji pierwszoosobowej przeplatanej fragmentami podcastu. I wiecie co? To działa świetnie! Również niepewność czy Lucy naprawdę zabiła Savvy pchała mnie do finiszu szybciej niż rozchodzą się plotki w małym miasteczku. Bo jeśli nie ona, to kto? I czy ten ktoś właśnie nie patrzy mi przez ramię, gdy czytam? A może jednak, mimo amnezji i braku dowodów, Lucy powinna zerknąć w lustro i zapytać: czy to naprawdę nie ja? Tym bardziej że w jej głowie ciągle odzywa się pewien głos, który nie zachęca jej do słuchania śpiewu ptaków i podziwiania zachodów słońca. Głos nie daje Lucy spokoju, a wspomnienia zaczynają wracać i to w najmniej odpowiednich momentach. Powieść bawi, trzyma w napięciu i sprawia, że w jednej chwili chichoczesz nad ciętymi ripostami, a w następnej masz ciarki, bo nagle przypominasz sobie, że wciąż nie wiadomo, kto tak naprawdę zabił. A gdy na jaw zaczynają wychodzić rodzinne sekrety, wszystko jeszcze bardziej się komplikuje. Jeśli lubicie thrillery, którym towarzyszy odrobina (a nawet spora dawka) humoru, pokręcone rodzinne historie i nieoczywiści bohaterowie, „Słuchajcie, jak kłamią” to książka dla Was idealna. Mnie nie tylko rozbawiła i zaskoczyła, ale wręcz wciągnęła tak, że nie mogłam się oderwać! Już w połowie książki zaczęłam sprawdzać, czy są dostępne inne powieści Autorki. I choć ta jest jej pierwszą, to mam nadzieję, że nie ostatnią, bo jeśli Amy Tintera napisze cokolwiek w tym stylu, biorę to w ciemno, bez czytania opisu i recenzji!

Czy prawda w ogóle ma znaczenie, gdy wszyscy i tak wierzą w to, co chcą? 💬 Lucy nie pamięta tamtej nocy. Ale wszyscy inni pamiętają – przynajmniej tak twierdzą. Krew Savvy na jej ubraniu, szepty w miasteczku, oskarżycielskie spojrzenia. I choć nigdy nie usłyszała formalnych zarzutów, wszyscy już wydali na nią wyrok. Nowe życie w Los Angeles miało być ucieczką. Jednak jeden podcast i dziennikarz żądny sensacji sprawiają, że przeszłość dopada ją na nowo. Czy Lucy odkryje, co naprawdę wydarzyło się tej nocy? Czy raczej pozwoli, by inni napisali jej historię za nią? „Słuchajcie, jak kłamią” to thriller, który wciąga od pierwszej strony i nie daje wytchnienia do samego końca. Amy Tintera prowadzi czytelnika przez labirynt kłamstw, półprawd i niedopowiedzeń, a napięcie rośnie z każdą stroną. Narracja Lucy, przesiąknięta sarkazmem i czarnym humorem, przeplata się z fragmentami podcastu Bena Owensa, który na oczach wszystkich demaskuje „prawdę” – albo przynajmniej to, co w nią wierzy. I właśnie to jest najmocniejszą stroną tej powieści – nigdy nie wiesz, komu ufać. Atmosfera małego teksańskiego miasteczka, gdzie każdy wie lepiej, a plotka ma większą siłę niż dowody, jest duszna i klaustrofobiczna. A Lucy? To bohaterka, którą się uwielbia, choć jednocześnie nie sposób być pewnym jej niewinności. Czytelnik wciągnięty w tę intrygę czuje się jak uczestnik śledztwa – analizuje, ocenia, zgaduje. I gwarantuję, że do samego końca nie będziesz mieć pewności. To książka o tym, jak łatwo stracić kontrolę nad własnym życiem, kiedy inni przejmują narrację. Jak szybko niewinne domysły mogą przerodzić się w fakty, a kłamstwo – stać się prawdą. "Słuchajcie, jak kłamią" to pozycja obowiązkowa dla wszystkich fanów kryminałów, nieoczywistych zwroty akcji oraz postaci z głębokimi portretami psychologicznymi. Dla fanów książek, które trzymają w napięci od samego początku do końca, w których nigdy nie wiadomo komu można zaufać. Serdecznie polecam!