Smak szczęścia

Parę spotkań, kilkanaście e-maili. Czy tyle wystarczy, by porzucić wszystko w czym trwało się dotychczas i podążyć za słodkim pragnieniem? Angelica wiedzie spokojne, dostatnie i zdawać by się mogło szczęśliwe życie u boku Olivera. Początki ich znajomości pełne były namiętności. Z każdym kolejnym rokiem małżeństwa życiowy partner coraz częściej traktuje Angelicę nie jak swoją partnerkę, lecz jak matkę. Nie docenia też jej pracy, jako pisarki, mimo że jej książki dla dzieci cieszą się sporą popularnością. Niespodziewane poznanie Jacka, właściciela winnic w RPA, zmienia życie zmęczonej swym małżeństwem kobiety. Początkowe rozterki, dylematy, wyrzuty sumienia i obawy przed kolejnym spotkaniem z nowo poznanym mężczyzną nikną, gdy czułe męskie ramiona stają się dla niej ostoją. Jack wraca jednak do domu, a życie spragnionej uczuć kobiety traci smak. Gdy nadarza się okazja, by wyjechać do RPA w celu promocji najnowszej powieści, Angelica nie waha się nawet przez chwilę. Czy dla kilku chwil u boku właściciela winnicy porzuci swoje dotychczasowe życie? Czy dla przelotnego romansu postawi na szali własną rodzinę? Co wydarzy się w Afryce? "Smak szczęścia" to powieść pełna dylematów. Główna bohaterka staje przed niełatwym wyborem. Czy zadowolić własne ego, zaspokoić tlące się w duszy pragnienia, czy może jednak trwać w związku pozbawionym namiętności i służyć rodzinie jako przykładana żona i matka. Czy zadbać o własne szczęście, czy sprawić, by to inni byli szczęśliwi? Żyć tu i teraz, czy wracać we wspomnieniach do tego, co utracone? Muszę przyznać, że niezdecydowanie głównej bohaterki czasem mnie irytowało. Mimo, że lubię czasem sięgnąć po literaturę obyczajową, ta książka nieco mnie rozczarowała. Brakuje mi w tej historii dynamizmu, zwrotów akcji, które przyśpieszają bicie serca. Spokojnie mogłabym "odchudzić" ją również o wiele nazbyt rozbudowanych opisów, które w zasadzie nie wnoszą niczego do akcji, bądź zamienić je na takie, które wywołałyby dreszczyk emocji u czytelnika.

„Smak szczęścia” autorstwa Santa Montefiore to powieść pełna pokus, namiętności i przede wszystkim kobiecych pragnień. Jednak spokojnie, nie jest to żaden erotyk! Jest to powieść pełna emocji o poszukiwaniu szczęścia, zdradzie, próbie uwolnienia się od codzienności i skłaniająca do przemyśleń na temat moralności głównej bohaterki oraz wartości prawdziwej miłości. Montefiore na kartach swej powieści nakreśliła romantyczną historię, która powstała na fundamentach niewierności. Ten dość grząski temat może nie spodobać się wielu czytelnikom. Jednak według mnie otwiera on oczy na wiele rzeczy, które mogą dziać się wokół nas… Jedno spotkanie, spojrzenie w oczy, wyszeptany komplement, a to wszystko na oczach niczego nieświadomych przyjaciół oraz męża. To od takich pozornie niewinnych rzeczy zaczyna się coś wielkiego i namiętnego. Autorka niejednokrotnie ukazuje uciążliwość rutyny w życiu i w związku, gdzie zaczyna brakować zastrzyku „adrenaliny” i płomienia miłości. Szufladkuje zamożnych ludzi poprzez ich płytkość i nieskromność, ale przede wszystkim skupia się na zdradzie. Zdrada inicjuje swego rodzaju grę w podwójne życie pełne kłamstw, ale i spełnienia. Ukazuje obraz zakazanej miłości - destrukcyjnej, ale i absorbującej, a co najważniejsze, skłaniającej do życiowej refleksji. Montefiore swoją lekkością pióra i wrażliwością sprawia, że od lektury naprawdę ciężko się oderwać i nie sposób nie doświadczyć wszystkich emocji targających główną bohaterką. Historia, być może dla niektórych wątła moralnie, angażuje i z całą pewnością zapada w pamięć. „Smak szczęścia” ukazuje miłość w pełnej palecie barw, zachęca nas do odkrywania życiowego szczęścia i przede wszystkim do pielęgnowania miłości, zwłaszcza wtedy, gdy dni uciekają nam przez palce, a rutyna nie chce dać o sobie zapomnieć. Serdecznie POLECAM!