Spójrz na mnie

Poznajemy licealistkę Hanię. Ma wszystko to, o czym może marzyć nastolatka (dom, pieniądze), lecz brak jej najważniejszgo - miłości, prawdziwej przyjaźni i obecności rodziców. Czuje się samotna i niezrozumiana. Ulega wpływom starszej Kamili, znajomej ze szkoły. Jedno wyjście zmienia jej poukładany świat. Osiem lat później ma stabilną pracę, bezpieczny związek, przyjaźń, ale pewne przypadkowe spotkanie sprawia, że wraca przeszłość i domaga się rozliczenia. Co wydarzyło się tamtej nocy? Angelika Ślusarczyk postawiła na motyw spotkania po latach oraz drugiej szansy. To bardzo intrygujące i zawsze, gdy mam do czynienia w książkach z tymi elementami, zwracam szczególną uwagę na to, jak zostały przedstawione uczucia między bohaterami, czy mimo upływu lat, wciąż są żywe. I tym razem się nie zawiodłam, bowiem autorka doskonale oddała emocje, jakie wobec siebie odczuwali postacie. Czujemy ich przyciąganie, zwątpienie, zagubienie, samotność, tęsknotę. Czasem nam się wydaje, że miłość jest nieosiągalna, że trudno ją spotkać, a tymczasem tu widzimy, że miłość wcale nie potrzebuje aż tak wiele, by zaistniała. Wystarczą dwie osoby, przypadek i zwykła obecność. Niby tak niewiele, a jednak wiele. Miłość zawsze znajdzie odpowiednią drogę, by połączyć dwoje ludzi. Relacja Hani z Poetą... (nie zdradzę Wam jego imienia) to zderzenie dwóch różnych światów - dobrego domu i marginesu społecznego. Jednak nie ma tu niczego oczywistego. W dodatku w obojgu bohaterach. A świat wcale nie jest sprawiedliwy. I to boli w tej historii najbardziej. Hania budzi w nas ogromne współczucie, natomiast życiowa sytuacja Poety jest mocno skomplikowana, ma drugie dno, które stopniowo odkrywamy. Widzimy, ile złego mogą wyrządzić tajemnice i niedopowiedzenia oraz że przed przeszłością nie da się uciec. Skrywana prawda w końcu i tak upomni się o rozliczenie. Na uwagę zasługuje również wątek przyjaźni. Ja w nią mocno wierzę, nawet tę damsko-męską. Hani i Kacprowi udało się wytrwać lata w przyjacielskim układzie.  "Spójrz na mnie" to poruszająca, wywołująca emocje historia o niełatwej i bolesnej miłości, prawdziwej przyjaźni, nastoletnich błędach, stracie, samotności, walce z przeciwnościami losu, trudnej relacji rodzic-dziecko, próbie odnalezienia siebie, drugiej szansie. To opowieść, która nie daje się o sobie zapomnieć. 

''Spójrz na mnie" to opowieść o samotności, błędach młodości i przeszłości, która potrafi wrócić wtedy, kiedy najmniej się tego spodziewamy. Autorka w bardzo realistyczny sposób pokazuje, jak ogromny wpływ na życie młodego człowieka mają brak uwagi, miłości i poczucia bezpieczeństwa ze strony rodziców i najbliższego otoczenia. Hania to bohaterka pełna sprzeczności. Jest zagubiona, spragniona bliskości, trzymająca się na uboczu. Próbuje odnaleźć swoje miejsce. Jej decyzje bywają trudne do zaakceptowania przez czytelnika, ale należy pamiętać, że jest ona bardzo młodą osobą, szukającą swojej drogi w życiu. Patrząc na nią pod kątem wieku można zrozumieć, dlaczego uległa wpływom niewłaściwych osób. Ogromnym atutem książki jest atmosfera tajemnicy. Autorka stopniowo odsłania wydarzenia sprzed ośmiu lat, budując napięcie i sprawiając, że czytelnik cały czas chce wiedzieć więcej, dlaczego stało się to, co się stało. Wątek powracającej przeszłości został poprowadzony z dużą ilością emocji, ale też niepokojem. „Spójrz na mnie” to nie tylko historia o konsekwencjach wyborów, ale też o potrzebie bycia zauważonym i kochanym. To książka pełna emocji, refleksji i trudnych tematów, które skłaniają do myślenia. Jedynym minusem w książce dla mnie była monotonia scen, za mało akcji. Życie Hani kręciło się dookoła. Na szczęście druga część książki nabrała tempa.