Spowiedź carycy Katarzyny II

Christopher Macht będąc miłośnikiem historii próbuje przybliżyć czytelnikom znane i kontrowersyjne postaci w zaskakującej formie spowiedzi głównych bohaterów. Po Hitlerze, Himmlerze, Goebelsie, Stalinie czy Leonardzie da Vinci oddaje głos Carycy Katarzynie II, która otwiera przed nami drzwi do rosyjskiego dworu, ale i do własnej alkowy. Na swojego kronikarza, czy też powiernika wybiera Stanisława Poniatowskiego, jednego ze swoich kochanków, którego w pewnym momencie sadza na tronie Polski. Forma pytań i odpowiedzi nadaje książce lekkości, której brakuje wielu biografiom, tylko czy rzeczywiście rozmowę tych dwojga można nazwać szczerą? Jeśli tak, to ewidentnie caryca moderuje ją w zakresie, który jej odpowiada, pomijając odpowiedzi na niewygodne, czy zbyt dociekliwe pytania. A przecież właśnie na te pikantne kąski najbardziej liczyłam! Choć zdecydowanie nie wyczerpuje tematu, to książka ukazuje drogę Katarzyny ze Szczecina do Rosji, zdradza smaczki z życia na dworze carskim, w których nie pomija intryg i spraw łóżkowych wspominając niektórych z jej licznych kochanków. Opowiada też sporo o jej niedojrzałym mężu, Piotrze, o jego dziwactwach i okrucieństwie. Sama Katarzyna jawi się nam jako kobieta inteligentna, przewidująca i twarda, która wie czego chce nie tylko w polityce, ale i w alkowie i nie boi się po to sięgać. Przyznam, że ta forma tak inna od dość sztywnych i naszpikowanych wieloma szczegółami biografii z jednej strony okazała się bardzo przyjemna w odbiorze, tym bardziej że wzbogacona o grafiki przybliżające postaci historyczne, o których mowa i pisana dużą, wyraźną czcionką. Z drugiej jednak musiałam oswoić się z nowoczesnym językiem, hasztagami nawiązującymi do każdego rozdziału, bo nijak nie przystawały mi do tamtych czasów. Jej lektura był ciekawym doświadczeniem, jednak pozostanę miłośniczką tradycyjnych biografii.

Christopher Macht zasłynął ze swojej serii „spowiedzi” wielkich ludzi. Tym razem „na tapetę” wziął carycę Katarzynę II, która prowadziła dość ciekawe i rozpustne życie z czym wcale się nie kryła. Autor stara się nam odpowiedź na nurtujące pytania dotyczące jej życia w dość ciekawy sposób. Mianowicie „Spowiedź carycy Katarzyny II” to dialog pomiędzy tytułową rosyjską władczynią, a jej kochankiem, królem Polski, Stanisławem Augustem Poniatowskim. Muszę przyznać, że jest to dla mnie dość innowacyjna forma, z którą wcześniej się nie spotkałam i naprawdę bardzo mi się spodobała. Caryca przybliża nam życie w ówczesnych czasach, nie ukrywa wielu niuansów ze swojego życia prywatnego i szczerze mówi o ekscesach, romansach, czy nieudanym małżeństwie. Dawno nie czytałam tak lekko napisanej biografii, w której nie brakuje humoru i wielu ciekawostek historycznych przez które się płynie z przyjemnością. Książka niesamowicie wciąga i pokazuje jak silną postacią była caryca Katarzyna II. Jestem pewna, że z lektury będzie usatysfakcjonowany dosłownie każdy bez względu na zainteresowania. Zdecydowanie polecam!