Stacja Jagodno. Życie jak malowane (barwione brzegi)

Piąty tom serii Stacja Jagodno ponownie zabiera czytelnika do niewielkiej, pełnej uroku miejscowości, w której życie płynie spokojniej, ale wcale nie jest pozbawione trudnych emocji i tajemnic. To historia o zmianach, nadziei i o tym, że nawet po najtrudniejszych chwilach może nadejść wiosna – zarówno ta prawdziwa, jak i symboliczna. W Jagodnie pojawiają się nowe wyzwania i nowe osoby. Jedną z nich jest Eliza, artystka malująca anioły na porcelanie, która mimo talentu i wrażliwości zmaga się z bolesną przeszłością. Jej historia wnosi do powieści dużo trudnych emocji i refleksji, a relacja z synkiem dodaje opowieści ciepła i delikatności. Chłopiec wierzy, że spotkana w starym dworku dobra wróżka może odmienić los jego mamy – ten dziecięcy optymizm nadaje całej historii wyjątkowego uroku i ściska serce bardzo, bardzo mocno. Równolegle do wydarzeń z nowymi bohaterami obserwujemy dalsze losy znanych już mam postaci z Jagodna. W ich życiu pojawiają się decyzje, które nie zawsze są łatwe – zwłaszcza gdy dotyczą miłości, przyszłości i własnego szczęścia. Autorka pięknie i w subtelny pokazuje, że czasem trzeba zdobyć się na odwagę, by coś zakończyć lub rozpocząć na nowo. Tajemnicze zniknięcie Łukasza czy zagadkowe wizyty przy leśnej kapliczce wprowadzają do fabuły nutę intrygi i sprawiają, że książkę czyta się z nieprzerwaną ciekawością. Karolina Wilczyńska po raz kolejny tworzy historię pełną ciepła, życiowych refleksji i bohaterów, w których łatwo odnaleźć cząstkę siebie. To opowieść o codzienności, o życiu, które nie zawsze układa się tak jak wymarzą i zaplanują sobie bohaterowie, ale to właśnie czyni tą opowieść niezwykle prawdziwą.. Autorka pokazuje, jak ważne są wsparcie drugiego człowieka, wiara w siebie oraz nadzieja, że nawet najbardziej skomplikowane sprawy mogą znaleźć dobre rozwiązanie. „Życie jak malowane” to idealna lektura dla osób, które lubią spokojne, emocjonalne historie o relacjach międzyludzkich i małych miejscowościach skrywających wielkie historie. Powrót do Jagodna to jak spotkanie ze starymi znajomymi – ciepłe, wzruszające i pozostawiające czytelnika z poczuciem, że warto wierzyć w lepsze jutro. 📚✨ Cytaty: „Tak – po­my­śla­ła – tro­ski nisz­czą nasze ciała bar­dziej niż czas. Wy­dra­pu­ją zmarszcz­ki, wy­su­sza­ją skórę i za­bie­ra­ją iskier­ki z oczu. Na to nie po­mo­gą żadne ko­sme­ty­ki. Je­dy­nym le­kar­stwem jest spo­kój i bez­pie­czeń­stwo u boku in­ne­go czło­wie­ka. Tyle że o to nie­ła­two.” „Nie każdy ma w życiu łatwo – po­wie­dzia­ła. – I to żaden powód do wsty­du. Wiem coś o tym. Ja się szyć na­uczy­łam, bo mnie nie było stać na nowe ubra­nia. I potem jesz­cze na tym za­ra­bia­łam. Ty też mo­żesz. Ale jak sobie pój­dziesz, to nic z tego.”

Czy wierzysz, że nawet najbardziej potłuczone serce można jeszcze poskładać - kawałek po kawałku, jak porcelanową filiżankę z delikatnym wzorem? Wracając do Jagodna w „Życie jak malowane” miałam w sobie uczucie, które towarzyszy spotkaniu z dawno niewidzianymi, ale bliskimi ludźmi. Z jednej strony ciekawość, co u nich słychać. Z drugiej - potrzeba ciepła, spokoju i tej charakterystycznej dla Karoliny Wilczyńskiej miękkości w opowiadaniu o sprawach trudnych. I wiesz co? Nie zawiodłam się. Ten tom znów pokazuje, że życie nie jest ani cukierkowe, ani idealne. Jest natomiast pełne pęknięć, rys i prób naprawiania tego, co wydaje się nie do naprawienia. Nową bohaterką jest Eliza, kobieta, która maluje anioły na porcelanie, ale w środku nosi ból, z którym trudno się oddycha. Jej historia szczególnie mnie poruszyła. Bowiem Wilczyńska z ogromną delikatnością dotyka tu tematu straty dziecka i tego, jak różnie każdy z nas radzi sobie z żałobą. Jest w tym dużo ciszy, niedopowiedzeń i emocji, które wcale nie krzyczą, a przez to bolą jeszcze bardziej. Obok niej pojawia się kilkuletni Antoś, który wierzy w dobrą wróżkę z dworku i w to, że mama może jeszcze przestać być smutna. I ta dziecięca perspektywa rozbraja bardziej niż niejeden dramatyczny monolog dorosłych. Jednak Jagodno to nie tylko Eliza. Wracają Tamara, Ewa, hrabianki, babcia Róża i cała galeria postaci, z którymi zdążyłam się już zżyć. Jedna z kobiet ma oddać pierścionek zaręczynowy, ktoś znika, ktoś inny po cichu odwiedza leśną kapliczkę. Autorka świetnie splata codzienność z małymi tajemnicami, które sprawiają, że chce się przewracać stronę za stroną. Jednak nie myśl, że to sensacyjne zagadki. Są to raczej sekrety serca, wątpliwości, lęki i nadzieje, które każdy z nas w jakiejś formie zna. Najbardziej lubię w tej serii to, że problemy bohaterów nie są „rozwiązywane” jednym ruchem czarodziejskiej różdżki. Tu wszystko dzieje się powoli, czasem boleśnie, czasem z oporem. Są rozmowy, są łzy, są momenty zwątpienia. Ale jest też wsparcie i poczucie, że nawet jeśli życie popęka jak źle wypalona porcelana, to wciąż można spróbować nadać mu nowy wzór. Ocena: 8/10 - bo „Życie jak malowane” to książka, która nie krzyczy, nie epatuje dramatem, tylko spokojnie prowadzi przez emocje i zostawia z myślą, że każdy z nas nosi w sobie i jasne, i ciemne kolory. Jeśli lubisz obyczajowe historie, które dają ukojenie, ale nie uciekają od trudnych tematów, Jagodno znów otworzy przed Tobą drzwi. Ja wróciłam tam z przyjemnością i mam nadzieję, ze Tobie także ten powrót się spodoba.

💙„Życie jak malowane” to szósta odsłona cudownie wydanej serii Stacja Jagodno w której tak wiele się dzieje,że nie sposób oderwać się od lektury.Wielowątkowość fabuły wraz z podejmowanymi decyzjami bohaterami sprawiają,że życie ciagle kwitnie w Jagodnie i bardzo zaskakuje mieszkańców oraz czytelników.Nie tylko muszą pogodzić się z porażkami,nowymi problemami jak również poznawać nowe osoby,by móc odkryć tajemnice przeszłości. 💙Na uwagę zasługuje realistyczne troski mieszkańców oraz ich zmagania,by wyjść obronną ręką z trudnych sytuacji.Nie tylko podejmują wyzwania z nowymi związkami,ale także opieką nad najbliższymi jest ujmująca.Babcia Róża i jest wsparcie jest nieocenione-nie ocenia,tylko słucha i poradzi. 💙 „Życie jak malowane” to ujmująca kontynuacja losów bohaterów z Jagodna pokazująca,że życie może zaskoczyć,gdy będziemy mieć odwagę,aby zaryzykować i nie bać się zmian.Piękna opowieść o radzeniu sobie z życiem i podejmowaniu decyzji według własnego serca.Czekam na więcej! 💙Gorąco polecam 📚