Stefcia i sprzątanie zabawek

Czy u Ciebie sprzątanie zabawek też kończy się negocjacjami, przeciąganiem czasu i magicznym „jeszcze chwilkę”? „Stefcia i sprzątanie zabawek” to książka, która idealnie ukazuje codzienność niejednego rodzica - bez udawania, idealizowania, ale za to z ogromnym zrozumieniem dla dziecięcych emocji… i naszej rodzicielskiej cierpliwości (albo jej braku 😉). Czytając tę historię z synkiem miałam wrażenie, że ktoś podgląda nasze popołudnia pełne rozrzuconych klocków, pluszaków, samochodzików i dobrze słyszy to jedno, dobrze znane i przeze mnie znienawidzone „nie chcę sprzątać” 😂. Stefcia to bohaterka, którą naprawdę łatwo polubić. Nie jest grzeczna „na pokaz”, nie działa według schematu „powiedziano - zrobiłam”. Jest prawdziwa. Bawi się, angażuje, a kiedy przychodzi moment zakończenia zabawy… pojawia się opór. I to właśnie ten moment jest tutaj najważniejszy. Bo ta książka nie opowiada tylko o sprzątaniu. Ona opowiada o przejściu z przyjemności do obowiązku, a przecież dobrze wiemy, że dla dziecka to wcale nie jest takie proste. Co najbardziej cenię w tej historii to fakt, że nie ma tu presji ani moralizowania. Zamiast „bo tak trzeba” dostajemy przestrzeń na emocje. Stefcia może się złościć, może nie chcieć, może próbować odwlekać - i to jest okej. Natomiast to, co robi mama jest tu kluczowe - nie zmusza, nie podnosi głosu, tylko wchodzi w świat dziecka i przekształca obowiązek w zabawę. Motyw „głodnego odkurzacza” bardzo mi się spodobał. Warto zaznaczyć, że autorka skutecznie przypomina nam rodzicom, że dzieci dużo chętniej współpracują, kiedy czują się częścią zabawy, a nie wykonawcą poleceń. Ogromnym plusem są też ilustracje - ciepłe, kolorowe, pełne emocji. Widać w nich frustrację, radość, zaangażowanie. Dziecko naprawdę może się w tej historii przejrzeć jak w lustrze. Do tego krótkie, przystępne teksty - idealne dla przedszkolaków. No i coś, co w tej serii lubię najbardziej - wskazówki dla rodziców na końcu. Konkretne, praktyczne, bez zbędnej teorii. To taki mały bonus, który sprawia, że książka zostaje z nami na dłużej niż jedno czytanie przed snem. Czy ta historia sprawi, że dziecko nagle pokocha sprzątanie? Nie. Ale może zrobić coś ważniejszego - zmienić sposób, w jaki na to patrzycie, a to już naprawdę dużo. Ocena: 9/10